อุ่นอุ่นแดดอ่อนอ่อนตอนเช้าเช้า

           แดดอ่อนยามเช้า

   เย็นเย็นลมหนาวปลายมกรา

ลมพัดพายอดไม้สั่นอยู่ไหวไหว

กอดอกชมไม้ชมนกสบายใจ

สดใสยามเช้าชุ่มชื่นจริง

   ขาดคนเดินคู่เคียงชี้ชมนก

ให้สะทกสะท้อนใจเป็นอย่างยิ่ง

ฝนปรอยปรอยอ้อยอิ่งเสียจริงๆ

ทุกสิ่งสรรพเงียบเหงาเศร้าอุรา

   แดดส่องแสงอ่อนอุ่นอาบฟ้าแล้ว

แม่ยอดแก้วจอมขวัญมาหายหน้า

ปล่อยให้เดินเปลี่ยวเหี่ยวห่อท้อเวลา

หรือจากลาจำจรไม่ย้อนคืน

   อุ่นอุ่นแดดอ่อนอ่อนตอนเช้าเช้า

ย้อนเรื่องราวเก่าเก่าเอามาฟื้น

ยิ่งย้ำรอยแผลเก่าสุดกล้ำกลืน

ใจสะอื้นสะออนในให้ตรอมตรม.

..............

เช้าวันหนึ่งที่บางพลี

31 มกราคม 2556