พูดมาก เสียมาก พูดน้อย เสียน้อย ไม่พูด ไม่เสีย นิ่งเสีย โพธิสัตว์

ช่วงนี้ผมต้องต่อสู้เพื่อสิ่งที่ถูกต้อง กับศึกครั้งใหญ่ โดยยึดหลักธรรมที่ได้ฝึกมา  ไม่ใช่เรื่องง่าย ที่เราจะแยก สัมมาทิฏฐิ กับ มิจฉาทิฏฐิ    

ช่วงที่ผ่านมา.....  ผมอยากเล่า อยากสือสาร อยากหาคนเข้าใจ เข้าข้าง ....... ทุกอย่างลงไปที่  "วาจา"

เมื่อได้อ่านหนังสือ อ.หมอ อมรา มลิลา จบ...........  ทั้งที่ตัวเองก็ถือติดตัว ตั้งใจจะอ่านเป็นสัปดาห์ สองสัปดาห์........

สุดท้าย............  สุดท้ายก็ได้มาอ่านเมื่อคืนวานจนจบ

ข่อยเพิ่งมาร้อง (ในใจ) ดังๆ .....  ตายHa+1 (555.... คำไม่สุภาพ code เฉพาะ 101 )   ที่พูดๆไป  "วาจา"  ทั้งนั้น.......

จากหนังสือ อาจารย์หมอ (ทำไมเราไม่อ่านก่อนหนออ.....หลายคนอาจจะบอกผิดเป็นครู  แต่นี้ครูนี้แหละผิดเอง ฮาๆๆ )

"....เราก็ยังไม่รู้ว่าใครเป็นเพื่อนจริงหรือปลอม แล้วเมื่อเราไม่รู้ พอมีเรื่องทุกข์อะไร เราก็บอกเขาหมด วันหนึ่งเขาก็เอาเรื่องของเราไปบอกเล่าทั่วเมือง แต่ถ้าเรารู้คิด มีอะไรเกิดขึ้น ก็ปล่อยเขาพูดกันไป หนทางพิสูจน์ม้า กาลเวลาพิสูจน์คน......... เพราะฉนั้น วาจา นี่ เเป็นเรื่องน่ากลัวมาก......"

อาจารย์หมอ สรุปให้เข้าใจง่ายๆ เวลาเราพูดต้องมีองค์ประกอบดังนี้ 

1. กล่าวให้ถูกต้องตามกาล 

2. วาจาที่กล่าวต้องเป็นความจริง

3. 1+2 ก็ยังไม่ดี ต้องมีวาจาที่อ่อนหวาน  

4 ประกอบด้วยประโยชน์  (พูดไม่มีประโยชน์ ไม่ให้พูด)

5. พูดด้วยใจที่เมตตา  (ข้อนี้สำคัญมาก)  

*******************************   ลองนำไปใช้ดูนะครับ  ผมคิดว่าจะทำให้เราพูดในสิ่งที่ควรพูด ทำในสิ่งที่ควรทำ......**************************

.

-ขอ ขยายความข้อ 1 หน่อยจะดีนะครับ

.....ถูกต้องตามกาล เป็นต้นว่าคนไข้กำลังเจ็บหนัก มีความกระสับกระส่าย แล้วเราก็คิดว่าจะทำอย่างไรให้ตัวกับใจเขามาอยู่ด้วยกันได้ ให้เขานึกถึงแต่สิ่งที่เป็นบุญเป็นกุศล เราก็ไปบอกเขาว่า แทนที่คุณจะหัดสวดมนต์หรือภาวนาไว้  คุณกลับปล่อยเวลาให้ล่วงเลยไปโดยเปล่าประโยชน์  การพูดแบบนี้เป็นความจริงก็ใช่อยู่ แต่ไม่ถูกกาลเทศะ ไม่เกิดประโยชน์อะไรเลย

.....ตรงกันข้าม คนป่วยกำลังกระสับกระส่าย เราก็บอกเขา.... คุณเป็นชาวพุทธใช่ไหม คุณน้อมใจนึกถึงพระพุทธรูป หรือนึกถึงพระพุทธเจ้าเอาไว้เพราะใจคนเราเหมือนใจพระพุทธเจ้า เป็นพุทธะ รู้ บริสุทธิ์ 

ตั้งใจว่า .... พุทธัง สะระณัง คัจฉามิ          ธัมมัง สะระณัง คัจฉามิ       สังฆัง สะระณัง คัจฉามิ

เรามีพระพุทธเจ้า พระธรรม พระสงฆ์ เป็นที่พึ่ง เป็นสรณะ พอบอกอย่างนี้ แล้วทำให้ใจเขาที่กำลังกระสับกระส่าย สามารถสงบนิ่งได้ และจดจ่อน้อมนึกอย่างนี้จนกระทั่งดับจิตไป เขาจะได้ไปดี............

เพิ่มเติม  13.2.2012

พูดมาก เสียมาก พูดน้อย เสียน้อย ไม่พูด ไม่เสีย นิ่งเสีย โพธิสัตว์   

คำสอนหลวงปู่ทวด