ขุมทรัพย์แห่งบารมี

ขุมทรัพย์แห่งบารมี

ความร่มเย็นแห่งพุทธะ

        นั่งลงอยู่กับตนเองในเช้านี้ใจระลึกถึงครู ทุกๆครั้งที่ได้ระลึกถึงครู ระลึกถึงกิจกรรมที่ได้ทำและเรียนรู้จากท่าน หล่อหลอมให้ใจนี้ได้คลายทุกข์

ประหนึ่ง ได้ยืน อยู่ ภายใต้ ร่มโพธิ์แห่งพุทธะ

เสียงนี้ดังขึ้นมาภายใน อาจจะด้วย สัญญาเก่าที่ชอบฟัง

เสียงอ่านหนังสือของท่าน ติสท์ นัท ฮัน

แต่ใจขณะนี้ก็รู้สึกร่มเย็นเช่นนั้นจริงๆ

เรื่องราวในชีวิต มีอะไรเข้ามา มากมาย

เกิดแต่กรรม ที่ได้ทำไว้

ทั้งชีวิต  การงาน  รวมถึงหน้าที่

ด้วยนิสัย ที่ชอบทำอะไร เกินตัว

พอเผลอก็ มีนิสัยขี้อวด

ทำงานคั่งค้าง เพราะไม่รู้จักประเมินศักยภาพที่แท้

หรือบางครา พอนิวรณ์เข้าครอบ แล้วไม่ฝืน

ศักยภาพที่เคยมี เคยทำได้ ก็หย่อนลง

พอผลกรรมตกลงมาให้ได้รับผล

จึงเหมือนเยอะเรื่องเข้ามาพร้อม ๆ กัน

แต่การที่ใจ ระลึกถึงครู ระลึกถึงสิ่งต่าง ๆ ที่เคยได้มีโอกาสทำถวาย

ระลึกถึงความทุ่มเทอย่างไร้เงื่อนไข

แบบที่ ก็แทบไม่น่าเชื่อว่า "ทำได้ขนาดนั้น"

เพราะรู้กับตนเองว่า "นั่นไม่ใช่เพราะเก่ง หรือ เจ๋ง"

"แต่เพราะเชื่อมั่นว่า ทางนั้นไม่ผิด เป็นหนทางที่เป็นธรรม"

แม้บางครั้งจะไม่ถูกใจตน  ไม่ถูกใจใคร 

แต่ก็รู้อยู่ภายในว่า ถูกตรงในธรรม

การก้าวเดินเรียนรู้จากครูกะปุ๋ม 

จึงเป็นดั่ง "ขุมทรัพย์แห่งบารมี"