China Eastern Airlines ทะยานขึ้นจากสนามบินผู่ตง มหานครเซี่ยงไฮ้ เมื่อเวลาประมาณ 13.00 น. วันที่ 2 ตุลาคม 2555 ไม่นานท้องฟ้าก็เปลี่ยนสีจากฟ้าสดใสมีสีแดงพาดที่ขอบฟ้า เป็นเวลาใกล้ค่ำอย่างรวดเร็ว




เที่ยวบินชั้นประหยัดไม่มีจอส่วนตัว มีเพียงหูฟังให้ฟังเพลงหลายช่อง ทั้งจีนและฝรั่ง และมีที่เสียบไฟฟ้าสำหรับเครื่องเล่นต่างๆ แต่ผมไม่ได้เล่นหรอก หลับดีกว่า



หลังอาหารมื้อสุดท้ายของการเดินทางเที่ยวนี้ แอร์โฮสเตสคนสวยก็ถือเอกสารการเข้าเมืองสหรัฐอเมริกามาแจก ผมขอสองชุด สำหรับผมเองและภรรยา ซึ่งแต่ละคนจะต้องกรอก 2 แบบ คือ

1. I-94 Form
2. Declaration Form



แบบ I-94 ให้กรอกด้านหน้า ส่วนด้านหลังเป็นส่วนเจ้าหน้าที่ มีให้กรอกข้อมูลส่วนตัว เช่น Family Name, First (Given) Name, Birth Date, Country of Citizenship, Passport Number อะไรพวกนี้ ซึ่งไม่มีปัญหา ที่สำคัญคือ Address while in the United States(Number and Street) ผมไปพักที่บ้านน้องสาว ผมก็กรอกที่อยู่ของน้องสาวลงไป ไม่ยากเลย

แบบ Declaration แบบนี้ต้องกรอกอย่างระมัดระวัง อ่านให้เข้าใจ นอกจากจะมีข้อมูลส่วนตัวนิดหน่อยแล้ว ยังให้กรอกจำนวนสมาชิกในครอบครัวที่เดินทางมาด้วยกัน (ไม่รวมตัวผู้กรอก) และให้ทำเครื่องหมาย x ลงในช่อง สิ่งที่เรานำติดมาด้วย ได้แก่
a. ผลไม้, ต้นไม้, แมลง
b. อาหาร, สัตว์, หรือผลิตภัณฑ์เกี่ยวกับสัตว์
c. ตัวอย่างเชื้อแบคทีเรีย, ฯลฯ ที่เกี่ยวข้องกับ ไบโอเซล
d. ดิน,หรือถ้าหากเคยเยี่ยมเยียนทุ่งเกษตรกรรมก่อนที่จะเดินทางมาประเทศสหรัฐอเมริกา
จะมีการถามว่า
คุณมีสมาชิกในครอบครัวที่เกี่ยวข้องกับปศุสัตว์ไหม
คุณหรือสมาชิกในครอบครัวคุณนำเงินสดติดตัวมากกว่า 10,000 เหรียญสหรัฐหรือไม่
คุณหรือสมาชิกในครอบครัวคุณนำสินค้าเพื่อการค้าเข้ามาในประเทศสหรัฐอเมริกาหรือไม่ ? สินค้ารวมหมายถึงตัวอย่างสินค้า หรือสิ่งที่ตั้งใจที่จะนำมาขายในประเทศสหรัฐอเมริกาด้วย


หลังจากที่ผมกรอกทั้งของผมเองและภรรยาเสร็จไม่ถึงชั่วโมง กัปตันก็ประกาศว่า เครื่องบินเข้าสู่น่านฟ้าสหรัฐอเมริกาแล้ว อีกประมาณสิบห้านาทีจะลดระดับความสูงเพื่อลงสู่สนามบินนานาชาติลอสแองเจลิส

เครื่องร่อนลงสนามบินนานาชาติลอสแองเจลิส (LAX) ก่อนเวลาราว 20 นาที ขณะนั้นเวลาของลอสแองเจลิส ประมาณ 10.00 น. ของวันที่ 2 ตุลาคม 2555 (กรุงเทพฯ ราวเที่ยงคืนย่างเข้าวันที่ 3 ตุลาคม 2555) สิ้นสุดการนั่งเครื่องบินที่ยาวนาน ตื่นแล้วหลับ แล้วก็ตื่น ดื่ม กิน เข้าห้องน้ำ แล้วหลับ จากสนามบินผู่ตง มหานครเซี่ยงไฮ้ถึงมหานครลอสแองเจลิส ราว 11 ชั่วโมง


ท้องฟ้าเหนือลอสแองเจลิส



ขณะจะเข้าเทียบอาคาร

เครื่องบินจอดสนิทที่อาคารเทียบเครื่องบินนานาชาติทอมแบรดลีย์ เราได้ที่นั่งค่อนไปทางด้านหลัง กว่าจะหลุดออกจากเครื่องก็ใช้เวลานานพอสมควรทีเดียว

สนามบินนานาชาตินครลอสแองเจลิส (Los Angeles International Airport) เป็นสนามบินขนาดใหญ่ที่มีการจราจรทางอากาศหนาแน่นและผู้โดยสารใช้งานมากเป็นอันดับหนึ่งของรัฐแคลิฟอร์เนีย สนามบินนี้รองรับสายการบินจำนวนมากและเป็นจุดหมายปลายทางของเมืองต้นทางอีกมากมายจากทั่วโลก รู้จักกันในอีกชื่อว่า แล็กซ์ (LAX) ซึ่งเป็นรหัสของสนามบินแห่งนี้ที่ใช้กันในธุรกิจสายการบิน มีอาคารเทียบเครื่องบินหรือเทอร์มินัล (Terminal) มากถึง 9 อาคาร

ผมกับภรรยาแวะเข้าห้องน้ำก่อนถึงที่ตรวจคนเข้าเมือง พอเราออกมาผู้คนที่มากมายก็เหลือเพียงไม่กี่คน ต่างกระจัดกระจายกันไป

สถานที่ตรวจคนเข้าเมืองของ LAX มีหลายช่อง วันนั้นคนไม่มาก เราอยู่ในคิวที่สาม เจ้าหน้าที่ ตม. หน้าตาเอเชียแท้ๆ เลย ผมแอบอ่านชื่อก็รู้ว่า ชาวเกาหลี หน้าตาหล่อพอควร อายุราวสี่สิบเศษ ผมส่งพาสปอร์ตและเอกสารทั้ง I-94 และแบบ Declaration ทั้งของผมและภรรยาให้เขา เขารับไปพลิกๆ ดู แล้วถามว่า อยู่อเมริกากี่วัน พักที่ไหน กับใคร จะไปเที่ยวที่ไหนบ้าง เคยมาอเมริกากี่ครั้ง ผมก็ตอบอย่างไม่ติดขัด (ก็ท่องไว้ก่อนแล้ว เพราะรู้ว่าจะถามอย่างนี้)

เขาก็ให้เราพิมพ์ลายนิ้วมือ วันนั้นเขาให้พิมพ์แค่นิ้วชี้ซ้ายขวา ไม่เหมือนคราวที่แล้ว พิมพ์ทั้งสิบนิ้วเลยทีเดียว ซึ่งเราก็ผ่านอย่างง่ายดาย เจ้าหน้าที่ปั๊มลงในแบบ I-94 แล้วฉีกส่วนท้ายให้เรา พร้อมกับพูดว่า ขอให้เที่ยวสนุก เราขอบคุณผมดูแบบ I-94 ในมือ ผมและภรรยาสามารถอยู่อเมริกาได้นานถึง 6 เดือน

เราไปรับกระเป๋าซึ่งอยู่ใกล้ๆ กับที่ตรวจคนเข้าเมืองนั่นเอง พอได้กระเป๋าครบทุกใบ ผมก็เข็นรถบรรทุกกระเป๋าผ่านเจ้าหน้าที่ศุลกากรสามคน ที่นั่งคุยกัน ไม่ได้เหลือบมองผมกับภรรยาแม้แต่นิดเดียว

อ่านตอนต่อไป คลิกที่นี่ครับ

อ่านตอนที่แล้ว สนามบินผู่ตง คลิกที่นี่ครับ



</span>