ลูกไม่น่ารัก....แม่ก็ยังรัก

จากบันทึก ความเป็นแม่ VS สิทธิเด็ก ครูอ้อย....อดทนรอเวลาจนกระทั่งเช้า

ลูกตื่นนอน นั่งทำความสะอาดตู้ใส่ของตามที่ครูอ้อยร้องขอให้ทำตั้งแม่เมื่อวาน

เสร็จแล้วเขาอาบน้ำแต่งตัว กำลังจะออกจากบ้าน

ครูอ้อย : มาหาแม่ก่อน วางกระเป๋า นั่งลง แม่ถามอะไรหน่อย

ลูก : ค่ะแม่

จากนั้นครูอ้อยก็เริ่มใช้คำถาม ทั้งที่เตรียมมา ไม่ได้เตรียมมา ทั้งอ่อนนอกแข็งใน ทั้งไม้นวม ทั้งซีม่า ทั้งปลอบโยน ทั้งเชือดเฉือน รับได้ว่าเป็นคำถามที่คนฟัง.....เถียงไปทุกคำถาม เพราะครูอ้อยต้องการให้ลูกพูด

ครูอ้อยก็ปล่อยให้เขาเถียง ตลอดเวลาที่เถียง ครูอ้อยก็เริ่มค้นกระเป๋า ทั้งๆที่แขนข้างขวา ยังทำงานไม่ได้

ช่างไม่สงสารแม่บ้างเลย แทนที่จะได้นอนพักตามสภาพของผู้ป่วย ต้องมานอนคิดว่า......ปล่อยให้ลูกเป็นโจรได้อย่างไร ปล่อยไม่ได้ ต้องตามให้พบ ตามให้เจอ ต้องมีเบาะแสสิ สสารย่อมไม่หายไปจากโลกนี้ หากพ้นวันนี้ไป สสารก็จะแปรสภาพแน่นอน ลูกของเราก็จะถูกความชั่วครอบงำไปตลอดชีวิต ตัวครูอ้อยเองก็จะไม่มองลูก ไม่รักเหมือนเดิม ไม่ใส่ใจ ไม่ห่วงหาอาทรกับลูกคนนี้อีกต่อไป(จะทำได้หรือ)

และแล้วไม่นาน

พบค่ะ.....ครูอ้อยพบของกลางที่เขาก็บอกว่า เป็นของเขา ที่เก็บเอาไว้

ครูอ้อยก็ซักต่อว่า หลายวันผ่านมาแล้ว ซื้อของมาตั้งมาก ทำไมเงินยังคงอยู่ คนที่ให้เงินมาก็เป็นญาติที่ให้แต่ใบละ 500 ทำไมมีใบละ 1000 นี้ด้วย

จากนั้น ครูอ้อยก็ใช้หลักความเมตตา พูดถึงเรื่องในอดีต ในอนาคต และถามเขาเสมอว่า เขาไม่มีแม่คนนี้ ไม่มีหัวใจแม่คนนี้ เขาจะไปอยู่กับใครได้ ใครก็จะถามว่า......แม่อ้อยใจดีมากยังอยู่ไม่ได้ คนอื่นก็จะสงสัย

ต่อมาไม่นาน ลูกรักของแม่ก็สารภาพ.....

ความเห็น

บทความในวันเดียวกัน