๑๒  มกราคม  ๒๕๕๖

เรียน  เพื่อนครู  ผู้บริหารและผู้อ่านทุกท่าน

วันจันทร์ที่ ๗  มกราคม  ๒๕๕๖  หลังกาแฟมื้อเช้าที่สโมสร เดินทางไปโรงเรียนวัดบางคูวัด มีท่านรองฯ ประพฤทธิ์ บุญอำไพ  เดินทางไปด้วย  เป็นโรงเรียนที่รอการแต่งตั้งผู้บริหารอีกแห่งหนึ่ง คนเดิมเพิ่งย้ายไปโรงเรียนปากคลองสอง ผู้รักษาราชการแทน นายศุภโชติ ดำรงรักษ์ ได้เล่าให้ฟังถึงการพัฒนาโรงเรียนที่ผ่านมาว่าได้ทาสีอาคารเรียนจนดูดี ได้ฟื้นฟูความเสียหายหลังน้ำท่วมร่วมกับชุมชนและเทศบาล กำลังจะขอหลังคาโค้งมาคลุมสนามจากเทศบาลตำบลบางคูวัด เรียกว่าหากได้ผู้บริหารโรงเรียนที่เขาศรัทธาชุมชนก็จะเข้ามาช่วย ผมขอดูรายงานผลการประเมินของ สมศ. เรื่องอื่นผ่านหมด เว้นแต่เรื่องผลสัมฤทธิ์ เลยกำชับให้เอาจริงเอาจังกันหน่อย  กิจกรรมภายนอกเพรา ๆ ลงบ้าง  เพราะอาชีพเราคือสอนหนังสือ การอ่านออกเขียนได้คิดเลขเป็นถือเป็นงานหลัก ส่วนการเข้าค่ายพักแรมในต่างจังหวัดหากไม่จำเป็นก็อย่าไปหาเรื่องเดือดร้อนให้ตัวเองและผู้ปกครองนัก สอนวิชาไว้ให้พอสมควรจึงเดินทางต่อไปโรงเรียนวัดไพร่ฟ้า ของท่าน ผอ.ชัยพร มะลิ ได้ไปดูแปลงเกษตรของนักเรียน มีโรงเพาะเห็ดนางฟ้าเพิ่งเก็บขายไป ครูบอกว่าปกติเก็บทุกวัน ครั้งหนึ่งได้ประมาณ ๕ กก.ราคาก็ขึ้นลงตามตลาด แนะนำเรื่องตลาดให้ไปขายที่ส่วนราชการในเมือง มีหนังสือรับรองผักปลอดสารพิษเดี๋ยวเดียวก็หมด หรือหากทำกันหลายโรงเรียนไปกางเต้นท์ในที่ดินของเขตเหมือนตลาดนัดผักก็ได้  ลัดเลาะต่อไปโรงเรียนวัดราษฎร์ศรัทธาทำ  สมศ.กำลังประเมินรอบ ๓ เขาเล่าว่าบางโรงเรียนครูไม่ทราบเรื่องการประเมินภายนอกเลย บอกชื่อโรงเรียนมาด้วย แต่ก็แก้ตัวแทนครูไปว่าครูเรามักจะรู้เรื่องการเรียนการสอน ส่วนเรื่องอื่นไม่มีเวลาไปสนใจ ผอ.วัชรินทร์ บุญคำภา พาไปดูอาคารเรียนที่ อบจ.ปทุมธานีสร้างให้ จะส่งมอบกันในวันที่ ๑๓ มกราคม ๒๕๕๖ นี้ ได้เชิญผมมาเป็นประธานรับมอบ กลับมาทานข้าวที่ห้องทำงาน บ่ายนั่งทำงานสลับกับการรับรองแขกที่มาเยี่ยมเยียน ท่านครรชิต หิรัณยหาด แวะมาเยี่ยม ทราบว่าไปเป็นผู้พิพากษาสมทบที่ศาลคดีเด็กและเยาวชนอ่างทอง ยังมีตำแหน่งเป็นกรรมการ อ.ก.ค.ศ. เขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต ๔ และกรรมการเขต สพป.ปทุมธานี เขต ๑  เย็นไปห้างเซ็นทรัล รัตนาธิเบศร์ ถอยรองเท้าเฮฟวี่มา ๑ คู่กะไว้ลุยหิมะถามคนขายว่าปกติเขาใส่ไปไหนรองเท้าแบบนี้ เขาบอกว่าใส่คุมงานก่อสร้างหรืองานเหมือง ใส่เหล็กที่หัวรองเท้าด้วย จึงหนักกว่าปกติ ราคาเกือบสี่พันบาท เคยไปเจอสภาพอากาศที่มีหิมะโปรย ๒ ครั้ง ที่จีน ๑ และญี่ปุ่น ๑ หนาวเหน็บจนแทบขาดใจ ขาแข็งจนก้าวไม่ไหว  เมืองที่จะไปปลายเดือนนี้ถือว่าสุดยอดแห่งความหนาวของญี่ปุ่น คือจังหวัด Hokkaido เมืองหลวงของเขาคือ Sapporo สภาพอากาศ -20 องศาเซนเชียส จึงต้องเตรียมตัวเต็มร้อย


วันอังคารที่ ๘  มกราคม  ๒๕๕๕ เดินทางไปโรงเรียนประถมศึกษาธรรมศาสตร์ เพื่อประเมินความพร้อมในการขอเปิดห้องเรียนพิเศษภาษาอังกฤษ  มีกรรมการหลายฝ่ายและหลายคน ทราบว่าโรงเรียนของดรับนักเรียนระดับมัธยมศึกษาปีที่ ๑ ในปีนี้ เพราะคณะกรรมการสถานศึกษาขั้นพื้นฐานต่างมีความเห็นตรงกันอยากให้ทำเฉพาะระดับประถมศึกษาเพื่อเน้นคุณภาพจึงมีมติบังคับให้โรงเรียนขอหยุดรับนักเรียนระดับมัธยมศึกษา ฟังแล้วก็ดูแปลกชอบกล คณะกรรมการสถานศึกษาไม่ใช่กรรมการบริหารเหมือนบริษัท ที่จะมาสั่งฝ่ายบริหารให้ซ้ายหันขวาหันได้ เว้นแต่โรงเรียนเห็นดีเห็นงามไปด้วยก็ว่าไปอีกอย่างหนึ่ง การจะทำงานให้ราบรื่นต้องมีหลักและแนวทางในการดำเนินการ ต้องรู้อำนาจหน้าที่ชัดเจน อีกปัญหาหนึ่งของที่นี่ คือ การ intervene จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ที่เข้ามาเหมือนจะช่วยเหลือ แต่ก็มีข้อต่อรองมากมาย จนดูจะครอบงำโรงเรียนยิ่งกว่าต้นสังกัด ประเทศไทยเราเดินหน้าถอยหลังไปไม่ถึงไหน เพราะไม่รู้หน้าที่ของตนเองและไม่ทำหน้าที่ในความรับผิดชอบ แต่อยากทำหน้าที่ของผู้อื่น เช่น มีหน้าที่จัดทำงานหนึ่งก็อยากจะไปช่วยจัดงานในหน้าที่ของผู้อื่นด้วย  ผู้บริหารโรงเรียนก็ต้องเลือกฟังหูไว้หูแยกแยะให้ได้ว่าเป็นบุคคลภายนอกหรือต้นสังกัด เป็นความเห็นหรือคำสั่ง ของดีก็รับไว้ ขยะก็ทิ้งไปไม่อย่างนั้นจะพาเข้ารกเข้าพงกันไปเรื่อย ในที่สุดงานหลักก็บกพร่อง งานรองก็ล้มเหลว พักหลังผมก็เริ่มปล่อยวางเหมือนกันเชื่อว่าสัตว์โลกย่อมเป็นไปตามกรรม ปลูกพืชอย่างไหนก็ย่อมได้ผลอย่างนั้น  ดร.นารี คูหาเรืองรอง ผอ.รร.นำเสนอข้อมูลให้คณะกรรมการรับทราบและซักถามจนพอใจ เมื่อดูความตั้งใจและศักยภาพของโรงเรียนแล้วก็ยอมให้ผ่าน  เที่ยงเขาพาไปกินข้าวที่ร้านอาหารกันเองริมถนนสายเชียงราก-บางปะอิน  เป็นร้านที่ผมมาแวะทานบ่อย จนเจ้าของร้านจำได้ว่ามีเมนูไหนบ้างที่กำลังจะสั่ง แปลว่าไม่ต้องสั่งเดี๋ยวเขาก็ยกมาเสิร์ฟเอง บ่ายกลับมาทำงานเอกสารที่เขต


วันพุธที่ ๙  มกราคม  ๒๕๕๖ ถึงสำนักงานเช้าตรู่ เพราะนัดหมายจะเดินทางไปสิงห์บุรีเพื่อร่วมเป็นเกียรติในพิธีเปิดงานมหกรรม เครือข่ายเยาวชนแกนนำป้องกันและเฝ้าระวังปัญหายาเสพติดในพื้นที่ภาค ๑ ครั้งที่ ๗ ปี ๒๕๕๕ ซึ่งเป็นโครงการที่เกิดจากการริเริ่มของผู้แทนหน่วยงาน สถาบันการศึกษา เครือข่ายเยาวชนฯ ภาครัฐและเอกชนในพื้นที่ภาค ๑ ซึ่งประกอบด้วย จ.สมุทรปราการ นนทบุรี ปทุมธานีพระนครศรีอยุธยา อ่างทอง ชัยนาท ลพบุรี สระบุรี และสิงห์บุรี ณ โรงเรียนสิงห์บุรี อ.เมือง จ.สิงห์บุรี มีท่านรองฯสมบัติ  จันทร์มีชัย ท่าน รองฯ ประพฤทธิ์ บุญอำไพ ติดตามไปด้วย วันนี้อากาศเย็นสบาย ๒๓ องศาเซนเซียส สองฟากถนนจึงมีหมอกลงบาง ๆ สองฝั่งถนนเป็นทุ่งนาสุดลูกหูลูกตา ใช้เวลา ๑ ชั่วโมงเศษ ก็ถึงโรงเรียนสิงห์บุรี สถานที่จัดงาน เขาพาไปดื่มกาแฟที่ห้องรับรอง ได้คุยกับพรรคพวกเก่าหลายคน ทั้งเขตประถมศึกษาและมัธยมศึกษา จนพิธีเปิดเขาจัดเวทีหลังอาคารเรียน หน้าห้องสมุด มีผู้ว่าราชการจังหวัดสิงห์บุรี นายสุรพล แสวงศักดิ์ เป็นประธาน มีการแสดงของนักเรียน ๒ ชุด มี ๑ ชุด ที่ดูแล้วก็ประทับใจเพราะเป็นการแสดงละครประวัติศาสตร์เรื่องศึกบางระจัน เป็นความรักชาติ ความกล้าหาญของคนสิงห์บุรีและคนไทยที่น่าจะสืบทอดเล่าขานสู่อนุชนรุ่นหลัง ประวัติศาสตร์เหล่านี้เมื่อถ่ายทอดผ่านแบบเรียนประวัติศาสตร์ เด็ก ๆ จะรู้สึกรักชาติ รักประเทศและฮึกเหิมกล้าหาญ พักหลังถูกตัดท้ิงไป น่าเสียดาย  หลังพิธีเปิดเดินเยี่ยมชมนิทรรศการของปทุมธานี มีโรงเรียนปทุมวิไลเป็นแม่งานใหญ่  จัดได้ดีมีสาระครบถ้วน ในงานยังมีมีรถห้องสมุดเคลื่อนที่ของ กศน.สิงห์บุรีมาแสดง จะโชว์อินเตอร์เน็ตหน่อยสัญญานดันล่มเสียนี่ ถามเจ้าหน้าที่เขาบอกว่าสั่งต่อรถมาในราคา ๓ ล้านบาท มีเครื่องปั่นไฟฟ้าในตัว ในตัวรถมีเครื่องปรับอากาศ เที่ยงเดินทางกลับมาแวะทานข้าวที่ร้านลุงเจิดปลาเผา ถนนเอเซีย มีปลาช่อนเผา สะเดาลวก ปลาร้าทอด ต้มโคล้งปลากระทิง และเต้าหู้ทรงเครื่อง รสชาติและราคาพอแวะได้ กลับถึงสำนักงานเขตบ่ายแก่ ๆ จึงนั่งทำงานที่ห้องสโมสร จนเย็น


วันพฤหัสบดีที่ ๑๐  มกราคม  ๒๕๕๖  เช้านั่งคุยกับรองผู้อำนวยการโรงเรียนที่สั่งมาช่วยราชการชั่วคราวที่สำนักงานเขตเพราะอยากจะช่วยคลี่คลายความขัดแย้งในโรงเรียน  ฟังแล้วเจ้าตัวอยากกลับที่เดิม ไม่ประสงค์จะไปลงที่อืี่นทั้งสิ้น แม้จะมีความขัดแย้งกันในโรงเรียนต่อไป แต่ความสุกงอมของปัญหาก็ไม่ถึงระดับที่จะจับแยกโดยเขาไม่สมัครใจ ที่มาอยู่ที่เขตไม่นาน เขาก็เริ่มฟ้องคดีต่อศาลปกครองกันแล้วว่าเราไปกลั่นแกล้งเขา เห็นแล้วหากให้อยู่ต่อรังแต่จะนำความเดือดร้อนรำคาญมาสู่ตัวเราเองและหน่วยงาน แทนที่จะเป็นฝ่ายแก้ปัญหาจะกลายเป็นคู่กรณีเสียเอง เลยให้กลุ่มงานบริหารงานบุคคล ส่งตัวกลับโรงเรียนเดิมในนวันนี้ให้จงได้ อนาคตค่อยว่ากัน เชื่อในความเด็ดขาดและฝีมือของ ผอ.รร. ว่าหากใช้อำนาจหน้าที่เต็มสูบก็เอาอยู่ จากนั้นเดินทางไปโรงเรียนประถมศึกษาธรรมศาสตร์ เพื่อต้อนรับเลขาธิการ กพฐ. ดร.ชินภัทร  ภูมิรัตน ซึ่งเดินทางเป็นแขกของมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เขาคงอยากให้ท่านมาดูสภาพโรงเรียนทั้ง ๒ แห่ง ที่ทำบันทึก MOU กันไว้ โรงเรียนมีกิจกรรมให้ชม ๒-๓ รายการ  โดยเฉพาะมีพิธีเปิดห้องสมุดอาเซี่ยน  การเรียนภาษาอังกฤษ ห้องเรียน EP อ. สุรพล นิติไกรพจน์ และ อ.สมคิด เลิศไพฑูรย์ ให้การต้อนรับ เขาเชิญไปทานอาหารกลางวัน ที่โรงเรียนอนุบาลธรรมศาสตร์ ซึ่งเป็นโรงเรียนเอกชน ที่มหาวิทยาลัยเป็นผู้รับใบอนุญาต ประธานคณะกรรมการสถานศึกษาขั้นพื้นฐานของโรงเรียนประถมศึกษาธรรมศาสตร์ได้ขอให้โรงเรียนประถมศึกษาธรรมศาสตร์ไปขึ้นกับมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ถือเป็นคำขอที่เป็นไปไม่ได้ ในแง่ของกฎหมาย แต่ก็แสดงให้เห็นเจตนา intervene เพราะเป็นคนของธรรมศาสตร์เช่นกัน เมื่อนายใหญ่อยู่แล้วผมเลยไม่ต้องพูดและตัดสินใจอะไร แล้วแต่ท่านจะพิจารณา แต่วันนี้ท่านก็มีท่าทีแบ่งรับแบ่งสู้ หลังส่งท่านเลขาธิการ กพฐ. กลับ ผมเดินทางไปประชุม กกต.จังหวัดเป็นการคัดเลือกกรรมการสรรหากรรมการเลือกตั้งของ เทศบาลเมืองคลองหลวง ตามเกณฑ์ต้องคัดให้เหลือไม่เกิน ๘ คน มีผู้สมัครมีคุณสมบัติ ๘ คนพอดี จึงประชุมกันเพียงลงมติรับรอง ใช้เวลาแค่ ๑๐ นาทีก็เลิกประชุม กลับมาทำงานต่อที่เขต


วันศุกร์ที่ ๑๑  มกราคม  ๒๕๕๖  เช้าไปเป็นประธานเปิดกีฬาระดับประถมศึกษาของโรงเรียนอนุบาลปทุมธานี  หลังพิธีเปิดไปดูที่ดินพระราชทาน ขณะนี้ถมดินเต็มพื้นที่แล้วสวยมาก เหลือการทำรั้ว ซึ่งก็คาดว่าน่าจะทันรับเสด็จคราวหน้า กลับมาทำงานที่ห้องชั้น ๓ เป็นสำนวนคดี ๒ เรื่อง เวลาอ่านสำนวนการสอบสวนต้องใช้สมาธิและความตั้งใจ การพิจารณาความผิด มีหลักการพิจารณาความผิดอยู่ ๒ หลัก คือ (๑) หลักนิติธรรม คือการพิจารณาตามที่กฎหมายกำหนดไว้ กล่าวคือ ต้องมีกฎหมายกำหนดว่าการกระทำเช่นนั้นเป็นความผิด การกระทำเข้าองค์ประกอบความผิดตามที่กฎหมายหรือข้อบังคับบัญญัติไว้ทุกประการ และเมื่อการกระทำเข้าองค์ประกอบเป็นความผิดตามมาตราใด ก็ปรับบทเป็นความผิดตามมาตรานั้น (๒) หลักมโนธรรม คือการพิจารณาโดยคำนึงถึง  ความเป็นจริง ถูกต้อง เหมาะสม ตามเหตุผลที่ควรจะเป็น

  การกำหนดโทษ มีหลักกาพิจารณาเช่นเดียวกันการพิจารณาความผิด กล่าวคือ หลักนิติธรรมและหลักมโนธรรม โดยในส่วนของหลักมโนธรรมนั้น ควรคำนึงถึงลักษณะความผิด ผลของการกระทำผิด คุณความดีของผู้กระทำผิด การให้โอกาสแก้ไขความประพฤติ เหตุเบื้องหลังการกระทำผิด และสภาพ ของผู้กระทำผิด นอกจากนี้ในการพิจารณากำหนดโทษยังต้องคำนึงถึงหลักความเป็นธรรม หมายถึงความเท่าเทียมกัน ไม่เลือกที่รักมักที่ชัง ความผิดอย่างเดียวกันควรกำหนดโทษใกล้เคียงกัน และหลักการสำคัญอีกประการหนึ่งคือ หลักนโยบายของทางราชการ

   การลงโทษ การลงโทษเป็นมาตรการอันหนึ่งที่ใช้ในการรักษาวินัย ซึ่งเป็นมาตรการในทางปราบปรามผู้กระทำผิด ทั้งนี้ โดยมิได้มีจุดมุ่งหมายที่จะให้เป็นการตอบโต้หรือแก้แค้น แต่มีจุดมุ่งหมายเพื่อ รักษาความศักดิ์สิทธิ์ของกฎหมายและระเบียบ ข้อบังคับ เพื่อรักษามาตรฐานความประพฤติ ขวัญ และสมรรถภาพของข้าราชการ พนักงานมหาวิทยาลัยและลูกจ้าง เพื่อจูงใจให้ข้าราชการ พนักงานมหาวิทยาลัยและลูกจ้างปรับปรุงตนเองให้ดีขึ้น และ สุดท้ายเพื่อรักษาชื่อเสียงของทางราชการและความเชื่อมั่นของประชาชนต่อทางราชการและหน่วยงาน


ก่อนลาสัปดาห์นี้ มีนิทานมาเล่าให้ฟังสักเรื่อง ชาวนาผู้หนึ่งนำไก่ย่าง และสุราผลไม้ขวดหนึ่ง มาให้เป็นของกำนัลแก่ราชาที่ดินคนหนึ่ง ราชาที่ดินก็เรียกเด็กรับใช้มายกของกำนัลที่ชาวนาให้ไปไว้บ้านของเขา แต่เขารู้ดีว่าเด็กหนุ่มรับใช้คนนี้ฉลาดแกมโกงชั้นยอด เขาจึงชี้แจงให้เด็กหนุ่มนั้นฟังว่า ใต้ผ้าคลุมของกำนัลมีนกเป็นๆตัวหนึ่ง กับยาพิษอยู่ขวดหนึ่ง แล้วยังแนะว่าในระหว่างทางกลับบ้าน อย่าได้เปิดผ้าคลุมนั้นออกเป็นอันขาด เพราะนกจะบินหนี และกลิ่นยาพิษก็จะระเหยออกมาฆ่าเด็กรับใช้เสีย

เด็กรับใช้หนุ่มรู้จักนายของเขาดีเกินขนาดด้วยซ้ำ พอเดินไปเห็นมุมเหมาะๆเข้า ก็ไม่เพียงแต่กินไก่ย่างเสียทั้งตัวอย่างเดียว แถมยังดื่มเหล้าผลไม้แสนอร่อยเสียจนหยดสุดท้าย เกลี้ยงขวดไปเลย

ครั้นถึงเวลาอาหารกลางวัน ท่านราชาที่ดินก็กลับบ้าน ให้ภรรยานำอาหารมาให้กิน ภรรยาบอกให้เขาคอยสักครู่ เพราะอาหารไม่ทันเตรียมไว้ เจ้าของที่ดินก็บอกว่า เอาไก่ย่างกับเหล้าผลไม้ที่ฝากมากับเด็กรับใช้ก็พอแล้ว เขาแปลกใจและฉุนกึก เมื่อภรรยาบอกว่า เธอยังไม่เห็นเจ้าหนุ่มนั่นตั้งแต่เช้ามาแล้ว

โดยไม่ยอมเสียเวลาแม้แต่นาทีเดียว ท่านเจ้าของที่ดินก็เผ่นกลับที่ทำงานอย่างรวดเร็ว ณ ที่ทำงานนั้นเอง เขาพบคนรับใช้นอนหลับปุ๋ยสำราญอยู่ เขาจึงตะโกนเรียก เตะเด็กหนุ่มป้าบๆให้ตื่นขึ้น แล้วตะคอกถามถึงของกำนัลที่ชาวนาให้มา

พ่อหนุ่มนั้นก็กล่าวว่า นายขอรับ ในระหว่างผมเดินกลับบ้านลมแรงพัดเอาผ้าคลุมนกปลิวออก นกก็บินปรื๋อหนีไป ผมกลัวนายจะลงโทษผม ผมก็เลยดื่มยาพิษนั้นเสียหมดขวด แล้วยังแถมท้ายว่า ผมจึงมานอนรอความตายอยู่ที่นี่แหละครับ 

กำจัด  คงหนู

ผู้อำนวยการสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาปทุมธานี เขต ๑