ผมใคร่ขอเสนอแนวคิดรถไฟขนาดเล็กเพื่อการขนส่งมวลชนในกทม. แนวคิดคือใช้รถไฟขนาดเล็ก กว้างประมาณ 1 เมตร วิ่งบนรางที่วางอยู่บนเกาะกลางถนนรถยนต์ ซึ่งมีข้อดีและหลักการทำงานดังนี้

1.  รถไฟจะสามารถแล่นได้โดยไม่ติดขัดการจราจร และไม่ทำให้การจราจรติดขัดมากขึ้นกว่าเดิม เพราะใช้พื้นที่ว่างแคบๆของเกาะกลางถนนให้เป็นประโยชน์ เชื่อว่ามีถนนหลายสายในกทม. ที่มีพื้นที่เกาะกลางถนนพอที่จะสร้างรางรถไฟนี้ได้

2.  ใช้ระบบคอมพิวเตอร์และโทรคมนาคมตั้งจังหวะไฟจราจรให้สัมพันธ์กับการเดินรถไฟ กล่าวคือ เมื่อถึงแยกที่กำหนด ไฟจราจรจะแดงพอดี ตรงจุดนี้ใช้เป็นสถานีขึ้นลงของผู้โดยสาร ก็ไม่ทำให้เสียเวลาโดยเปล่าประโยชน์ แต่บางแยกที่ไม่ต้องการหยุดก็ต้องควบคุมจังหวะให้ตรงกับไฟเขียวพอดี  ดังนั้นรถไฟจะแล่นได้อย่างรวดเร็ว ไม่มีการติดขัดเลย และไม่ก่อให้เกิดการติดขัดของรถยนต์เพิ่มด้วย

3.  ตรงกันข้าม หากรถยนต์วิ่งคู่ขนานรถไฟไปด้วยความเร็วเท่ากัน รถยนต์ก็จะไม่ติดขัดเลย เพราะไฟเขียวแดงจะมีการตั้งจังหวะให้รถไฟวิ่งได้สะดวกอยู่แล้ว

4.  การวิ่งรถให้วิ่งทางเดียว แล้วยูเทิรนกลับไปยังถนนอีกสายที่คู่ขนานกัน ซึ่งก็ยูเทิร์นกลับมาบรรจบทางสายเดิม เป็นวงจร เหมือนวิ่งรอบสนามบอล รถไฟคันหนึ่งจะวิ่งหลายรอบต่อเนื่อง ก่อนหยุดพักที่สถานีพักรถ

5.  รถแบบนี้จะมีราคาถูกมาก เพราะว่าวิ่งบนดิน ไม่ได้ลงใต้ดินหรือลอยฟ้าแต่อย่างใด อีกทั้งการก่อสร้างก็ง่าย รวดเร็ว  ไม่ก่อให้เกิดการจราจรติดขัดในขณะสร้าง เพราะคนงานสามารถทำงานบนเกาะกลางถนนได้

6.  จะมีการสร้างรถไฟขนาดเล็กจำนวนมาก ควรตั้งเป็นบริษัทของคนไทยเพื่อผลิตเสียเลย จะเป็นผลดีต่อเศรษฐกิจชาติมหาศาล เพราะยังสามารถส่งขายไปยังเมืองต่างๆทั่วโลกได้อีกด้วย

รถไฟกว้าง ๑ เมตร นั่งได้ ๒ คน ถ้ายาว 10 เมตร ก็จะนั่งได้สัก  ๒๔  คน มี ๔ โบกี้ก็ได้เกือบ ๑๐๐  คน อาจใช้ระบบไฟฟ้า หรือใช้หัวดีเซลไปเลยก็ได้  (ถูกดี)

...คนถางทาง (เขียนไว้แต่เมื่อปีพศ. ๒๕๕๓)