หลายคนเห็นแล้วก็คงอดสงสัยไม่ได้ว่าผู้เขียนนั้นหมายถึงอะไร   อาจจะมีหลายคนเคยทำอะไรโดยไม่ทันได้คิดหรือลืมสังเกตอะไรบางอย่าง หรือไม่ได้ใส่ใจเกี่ยวกับรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ เกี่ยวกับสิ่งนั้น เพราะไม่ได้คิด ในวันหนึ่งเราก็ต้องเจอ เริ่มแบบนี้

             เรื่องก็มีอยู่ว่าเมื่อวันที่ 26 ส.ค. 49 ที่ผ่านมาฉันต้องไปปลูกป่าที่หรือบำรุงรักษาป่าที่ทางคณะวิทยาศาสตร์ได้จัดขึ้นแล้วก็มีพี่ๆ น้องๆ หลายสาขาวิชาเดินทางไปด้วย กว่าจะกลับก็ประมาณ 5 โมงเย็นแล้วฉันก็ต้องรีบเดินทางกลับบ้าน แล้ววันนั้นก็เหมือนฟ้าแกล้ง (ในความรู้สึก) มีทั้งฝนตก ฟ้าร้อง น่ากลัวมาก เพราะที่จริงแล้วก็เป็นคนกลัวฟ้าแลบ ฟ้าร้อง อยู่แล้ว แต่ก็ต้องรีบไป เมื่อไปขึ้นรถก็เพิ่งนึกได้ว่ารถที่ตัวเองกลับมันหมดตั้งแต่ 5 โมงแล้ว   ซึ่งโดยขณะนั้นก็มัวแต่รีบร้อนจนลืมคิด แต่นี่ก็ปาเข้าไปจะทุ่มอยู่แล้ว รถก็มาถึงที่ขนส่งในตัวเมือง   จากนั้นฉันก็โทรหาเพื่อนเพื่อถามว่าจะสามารถกลับรถสายไหนได้บ้าง เพื่อนก็บอกว่า "กลับรถนครชัยสิ"

            ด้วยความดีใจบวกกลับความรีบ เพราะตอนนั้นก็มืดแล้วและก็เดินทางคนเดียวด้วย อ้อ! ลืมบอกไปว่าบ้านฉันอยู่ที่ จ. เพชรบูรณ์ ซึ่งก็ไปทางเขาทรายได้แล้วรถนครชัยก็ผ่านสายนี้ แล้วฉันก็รีบเดินเข้าไปในขนส่ง แล้วก็มองหาป้ายรถนครชัย และก็เจอป้าย "นครชัยวินท์" ฉันก็รีบเข้าไปถามว่ามีรถสายนี้กี่โมง คนขายก็บอกทุ่มครึ่ง ด้วยความดีใจที่จะได้กลับบ้านเร็วๆ ก็บอกว่าซื้อตั๋ว 1 ใบ โดยไม่ได้ถามราคา แต่เมื่อจ่ายเงินคนขายบอก 240 บาท ฉันอึ้งไปสักพักหนึ่งแต่ในใจก็คิดว่าเป็นเพราะมันค่ำแล้วหรือเปล่า แล้วก็ควักเงินจ่ายค่าตั๋วไปแบบเบลอๆ ด้วยความงง!   กับราคาเพราะปกติเพื่อนเคยบอกว่า 80 บาท แต่ก็ไม่ได้ใส่ใจอะไรจนคนขายบอกให้ไปนั่งรอรถที่ร้านค้าอีกฟากของขนส่ง ฉันก็เพิ่งเรียกสติกลับมาคิดได้เลยถามป้าข้างๆ ว่า "ไปไหนหรือค่ะ" ป้าบอกไประยอง แล้วก็เลยถามต่อว่าแล้วรถคันนี้มันผ่านทางเขาทรายหรือเปล่า ป้าก็เลยให้ฉันไปถามคนคุมท่ารถ ที่นั่งอยู่ข้างใน พอฉันไปถาม เขากลับบอกให้ฉันต้องไปขึ้นรถอีกคัน งง !..ใหญ่เลย ..ทำอะไรไม่ถูก ป้าคนนั้นก็เลยบอกคนขายไปว่า "น้องคนนี้เขาซื้อตั๋วไปแล้ว 240 บาท" นั่นก็เป็นตั๋วราคาเดียวกับไปชัยภูมิหรืออุดรธานีนี่แหละไม่แน่ใจ และแล้วฉันก็ต้องไปกับรถสายนี้ในราคา 240 บาท

สุดท้ายแล้ว ฉันก็เพิ่งมานั่งนึกได้ขณะเดินทางกลับ ว่าที่จริงแล้วรถที่เพื่อนบอกให้ขึ้นน่ะ คือ "นครชัยทัวร์" ไม่ใช่ "นครชัยวินท์" และนี่ก็เป็นบทเรียนหนึ่งของการไม่ดูให้ดีหรือคิดให้รอบคอบก่อน ทำอะไรตามอารมณ์ความรู้สึกที่อาจพลาดได้ แต่สุดท้ายแล้วก็กลับถึงบ้านโดยปลอดภัยค่ะ