ลองๆกับสิ่งต่างๆรอบตัว  ก่อนที่จะถึงเวลาที่จะได้ใช้ชีวิตกับธรรมชาติ  มากกว่าการใช้ชีวิตในกรุง  เพื่อการสานต่อเชื่อมโยง จากความรู้และประสบการณ์ที่ผ่านมา  จึงต้องเรียนรู้สิ่งต่างๆก่อนที่จะถึงเวลาอันควร

ครูอ้อยที่เคย ปรารภไว้ว่า  จะใช้ชีวิตที่เหลือในการเป็นคนที่มีประโยชน์ต่อแผ่นดิน  ทั้งความรู้ที่ได้เรียนรู้และทักษะที่ได้ปฏิบัติมา  ครูอ้อยอยู่ด้วยความไม่ประมาท  คาดคะเนไว้แล้ว  และคงจะได้สมหวังกับสิ่งที่ปรารถนา

พอใจกับสิ่งที่ได้รับ  และไม่ติดใจกับสิ่งที่ไม่ได้รับ  ที่คนอื่นเขามี  แต่เราไม่ได้  ก็ถือเสียว่า  วาสนาเรามีเพียงเท่านี้  จะได้จะมีอะไรกันนักหนา  เพียงเท่านี้ที่ได้เกิดมาอยู่ในโลกนี้  ก็เพียงพอแล้วสำหรับ....ครูอ้อย

เรียนให้รู้  ดูหรือทำให้เป็น ประโยชน์  ไม่รู้จึงมาเรียน

มาจากดิน  จะกลับไปเป็นดิน อีกครั้ง