ช่วงนี้  มีการกล่าวถึงทักษะแห่งอนาคตใหม่ การศึกษาเพื่อศตวรรษที่ ๒๑


      โดยส่วนตัวหลังจากที่ได้อ่าน  21st Century Skills: Rethinking How Students Learn  ฉบับแปลเป็นไทย  แล้ว     ก็เห็นด้วยทุกประการ  กับการปลูกฝังทักษะแห่งอนาคตใหม่  สำหรับ "เด็กไทย" เพื่อก้าวไปในเวทีโลก


      แต่เมื่อมาคิดถึงการจะนำไปใช้จริง  ผมยังอดห่วงพื้นฐานของเด็กไทย  ว่ามีพอรอรับเรื่องพวกนี้แล้วหรือยัง


      จากการสังเกตและติดตามพฤติกรรมของเด็กไทย   ผมพบว่าเด็กไทยหลายคน  ยังมีพื้นฐานที่ไม่หนักแน่นมั่นคงครับ   ที่ไม่หนักแน่นมั่นคง   ก็อยู่ที่พื้นฐานของ  "ฐานใจ"  ครับ 


      ก่อนจะไปที่ฐานคิด   ฐานใจต้องมั่นคงก่อนครับ   จึงจะ "คิดได้  คิดเป็น"


       ที่ฐานใจไม่มั่นคง   เพราะบางทีผู้ใหญ่หลายคนก็ไป "กดทับ"  ความรู้สึก  อารมณ์   และ  ความต้องการของเด็กครับ    ทุกวันนี้  เด็กหลายคน แทบที่จะไม่เป็นตัวของตัวเอง   ต้องคิดตามที่ผู้ใหญ่บอก  ผู้ใหญ่สั่ง   อะไรถูก อะไรควร   อะไรดี   อยู่ที่ผู้ใหญ่    เดินตามหลังผู้ใหญ่  หมาไม่กัด   ประมาณนั้น


      ทางออกในเรื่องนี้  อยู่ที่ "การฟัง"  ครับ   ผู้ใหญ่ต้องกลับมาเริ่มฟังเด็กๆ โดยไม่ตัดสิน  ฟัง เพื่อสร้างพื้นที่ปลอดภัย   พื้นที่แห่งความไว้วางใจ


       จิตตปัญญาศึกษา   ก็เป็นทางออกที่ดีในเรื่องนี้ครับ


        เมื่อมีพื้นฐานที่ดี  ที่ฐานใจ   การไปที่ฐานคิด ทักษะแห่งอนาคตใหม่ การศึกษาเพื่อศตวรรษที่ ๒๑  ก็ไม่ยากครับ