วัยเรียน


บางครั้งความหลังก็สอนให้เราได้รู้จักอะไรได้หลายๆอย่าง

แม้เสียงเพลงชาติจะดังมากเท่าไหร่ในมหาวิยาลัย 
ใช่ว่าทุกคนจะเข้าแถวกันเป็นห้อง
แม้บ้านจะใกล้มหาวิทยาลัยมากแค่ไหน
ใช่ว่าเพื่อนจะอยู่ครบทุกคน

แม้ตึกเรียนจะสวยงามหรูหราแค่ไหน
ใช่ว่าเพื่อนจะนั่งเรียนอยู่ทุกคน
แม้เราจะเสียงดังโหวกเหวกโวยวายแค่ไหน
ใช่ว่าเพื่อนจะได้ยินทุกคน
แม้จะตื่นสายแค่ไหน
ใช่ว่าเราจะต้องแอบปีนรั้วเข้าโรงเรียนเหมือนแต่ก่อน
แม้มหาวิทยาลัยจะมีพื้นที่กว้างแค่ไหน
ใช่ว่าเราจะวิ่งเล่นไล่จับกันเหมือนแต่ก่อน
แม้เราจะไม่ส่งงานมากมายแค่ไหน
ใช่ว่าจะมีคุณครูมาดุบ่นอยู่ตลอดเวลา
แม้เราจะมีกล้องถ่ายรูปชัดหลายล้านพิกเซล
ใช่ว่ามันจะเก็บความรู้สึกและความทรงจำของเราได้หมด
แต่เรามีสมองและหัวใจที่ใช้เก็บสิ่งเหล่านี้ไว้แม้ไม่มีวันหวนมันคืนได้ก็ตาม



หมายเลขบันทึก: 510589เขียนเมื่อ 1 ธันวาคม 2012 00:37 น. ()แก้ไขเมื่อ 8 กรกฎาคม 2013 13:04 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง


ความเห็น (4)

คมทีเดียว

เปรียบเทียบเรื่องราวใกล้ตัวได้ชัดเจนมากครับ

เยี่ยม ๆ ;)...

ขอบคุณค่ะคุณครู

Ico48 Wasawat Deemarn

เรื่องราวต่างๆทำให้เราคิดถึงเรื่องความหลังที่คล้ายๆกันค่ะ

เรื่องราวในวันวานสามารถกำหนดทั้งวันนี้และวันพรุ่งนี้ได้

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี