แปลกแต่จริง
เมื่อวาน วันเพ็ญเดือนสิบสอง หลานชายตัวน้อย ได้ส่งกระทงที่ช่วยคุณแม่ทำเข้าประกวด แน่นอนว่าภาพที่เห็นก็คือสวยงาม ประณีตมากๆ มากที่สุด ได้รับรางวัลนะคะ
เมื่อคณะกรรมการตัดสินเสร็จ กระทงทุกใบยังคงวางไว้ให้ผู้คนได้ชื่นชม
เรื่องแปลกก็คือ เมือเวลาล่วงเลยไปในยามดึกดื่น คนบางตา กระทงใบสวยถูกคณะกรรมการจัดงานกลุ่มหนึ่งซึ่งเป็นผู้นำชุมชน ถือวิสาสะ เอากระทงไปลอย ด้วยเหตุผลว่า เห็นวางอยู่ใบเดียวแล้วนึกว่าเจ้าของไม่เอา ไม่รู้ใครเจ้าของ (ทั้งๆในความเป็นจริง คนทั้งหมู่บ้านรู้ว่าใครเป็นเจ้าของ)
แปลกนะคะ มารยาท ของผู้นำชุมชนที่ได้รับเลือกมา เป็นเช่นนี้
ธรรมชาติของการเลือกตั้งเราหนีไม่พ้นพวกมาก ชนะ
แต่เมื่อเข้าไปทำหน้าที่ก็น่าจะ ทำตัวอย่างที่ดี
ดิฉันก็ไปช่วยเป็นกรรมการ ในงานเมื่อคืน แต่ หลังเสร็จสิ้นภารกิจ ก็รีบกลับบ้านทันที
เพราะที่บ้านไม่มีใคร
ประสบการณ์จากการถูกโจรยกเค้า ทำให้รู้ว่าพึ่งใครไม่ได้เลย ทั้งผู้นำชุมชนและผู้ที่เกี่ยวข้อง
ทำได้คือ ปิดโอกาสผู้ร้าย ให้ได้มากที่สุด เท่าที่จะทำได้
