GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

สัมผัสด้วยชีวิต ณ ราชธานีอโศก

 

ในวันที่ไปช่วยคุณทรงพลจัดกิจกรรมที่ราชธานีอโศก ตอนแรกก็ไม่ทราบรายละเอียดอะไรมากครับ เพราะเป็นการรวมกันเฉพาะกิจ ตอนนั้นพวกเราออกเดินทางกันก็ประมาณสามโมงเช้าครับ ก็ชุดทำงานปกติ กระเป๋าเอกสารหนึ่งใบ

แต่พอถึงและคุยแผนงานคร่าว ๆ ก็ได้ทราบว่า มีงานที่จะต้องทำ 2 วัน 1 คืน

จะทำอย่างไรดีครับนี่ ไม่ได้เตรียมอะไรมาเลยครับ เสื้อผ้าก็ไม่ได้เตรียมมา

แต่วันนั้น "ใจ" ร่ำร้องที่อยากจะอยู่สัมผัสและเรียนรู้สิ่งต่าง ๆ มากมาย

เป็นไงเป็นกันครับ

วันนั้นผมเดินไปบอกกับคุณทรงพลว่า "มีที่นอนไหมครับ" ขอเพียงแค่มีที่นอน "ผมอยู่ได้"

แล้วเรื่องที่นอนก็ไม่มีปัญหาครับ มีพร้อมเสมอสำหรับผู้ที่ใจอยากอยู่

ในวันนั้นช่วงบ่าย ในขณะที่ผมทำหน้าที่เป็นคุณอำนวย จัดเวทีกลุ่มย่อยอยู่ใน ผู้ที่มีพระคุณมาก ๆ กับผมท่านหนึ่ง "ครุดินดอน มุ่งมาจน" ได้บอกกับผมกลางเวทีวันนั้นว่า

"อาจารย์ ถ้าไม่รังเกียจ รับเสื้อผ้าผมไปใส่ได้เลยครับ ผมมี 3 ชุด ให้อาจารย์ไป 1 ชุด ผมมี 2 ชุดก็พอใส่ครับ"

วันนั้นได้ยินคำพูดที่จริงใจของอาจารย์ดินดอนแล้ว น้ำตาคลอเลยครับ แต่ในใจตอนนั้นไม่กล้ารับครับ เพราะเกรงใจท่านมาก ๆ แต่อาจารย์ที่นั่งอยู่ในนั้นอีกหลายท่านก็บอกว่า "ผู้ใหญ่ให้ของ ไม่ควรปฏิเสธ" ผมก็เลยตอบรับท่านครุดินดอนด้วยความยินดียิ่งครับ

หลังจากจบเวที ท่านครุดินดอนเดินพาผมไปที่บ้านและมอบเสื้อผ้าให้ 1 ชุด เพื่อใช้ใส่ในวันรุ่งขึ้นครับ

แล้ววันที่ผมจำได้ไม่เคยลืมก็มาถึง

วันที่ได้ใส่ชุด "ญาติธรรม" เป็นครั้งแรก ความรู้สึกต่าง ๆ ในวันนั้นยังจำไม่เคยลืมเลือน

 

เมื่อใส่เสื้อผ้าชุดนี้แล้ว เป็นอย่างที่ครุดินดอนเคยบอกผมในเวทีเลยครับว่า

  • รู้สึกได้ถึงความเรียบง่าย ความปลง เฟอร์นิเจอร์ต่าง ๆ รู้สึกว่าเป็นส่วนเกินในชีวิตไปเลยครับ รู้สึกว่าสร้อย แหวน นาฬิกาในวันนั้น เป็นส่วนเกินของชีวิต
  • รู้สึกได้ถึงความสงบ ไม่ยึดติดกับสิ่งใด

เมื่อใส่ชุดนี้ "รองเท้า" ก็รู้สึกว่าเป็นส่วนเกินไปด้วยครับ

วันนั้นก็เลยได้สัมผัสกับชีวิตของ "ญาติธรรม" ได้อย่างดียิ่งเลยครับ

การไม่ได้ใส่รองเท้าเดินนั้นทำให้เรารู้สึกการเดินที่ระมัดระวังมากขึ้น ระวังทุกอย่างก้าวที่สัมผัสลงไปบนดิน และวันนั้นก็ได้รู้ครั้งแรกว่า "ดินนุ่ม" เป็นอย่างไรครับ

ตอนแรกก็รู้สึกหวั่น ๆ ว่า ใครจะว่าเราล้อเลียนหรือเปล่าที่ใส่ชุดนี้

แต่ทุก ๆ คนที่เห็นผมใส่ชุดนี้ในวันนั้น ต่างรู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่งเลยครับที่ผมใส่ชุดนี้โดยเฉพาะชาวราชธานีอโศก ต่างยิ้มและทักทาย

บางท่านก็พูดว่า

"เหมือนญาติธรรมใหม่เลยนะคะ"

"เหมือนเด็กเรียน ม.6เลย มีโลโก้ด้วย"

ส่วนสมาชิกที่ไปด้วยกันจาก ศูนย์คุณธรรมก็ดี หรือจากโรงเรียนต่าง ๆ ก็ดี ต่างก็แปลกใจที่ผมใส่ชุดนี้ออกมาจัดเวทีในวันนี้

โดยทุก ๆ คนต่างพูดว่า "โชคดีจังเลย" หาที่ไหนไม่ได้นะชุดนี้ มีเงินก็หาซื้อไม่ได้

ครับ หาซื้อไม่ได้จริง ๆ ครับ

"ความสงบ เสงี่ยม" หลังจากที่ได้สัมผัส หาซื้อที่ไหนไม่ได้

เหมือนกับบุญพาวาสนาส่ง

วันนั้นที่ไม่มีอะไรไปเลย มีแต่ใจที่อยากจะอยู่ อยากสัมผัส อยากเรียนรู้ สิ่งเหล่านี้ส่งผลให้ได้รับสิ่งดี ๆ ที่หาซื้อที่ไหนไม่ได้จริง ๆ ครับ

วันนั้นเริ่มเข้าใจแล้วครับว่า "ความสุขแท้" นั้นคืออะไร

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

คำสำคัญ (keywords): บุญราชธานีอโศก
หมายเลขบันทึก: 51037
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 1
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: ไม่สงวนสิทธิ์ใดๆ

ความเห็น (1)

  ก็ดีแล้วนี่คะใครไม่ไปสัมผัสจริงไม่รู้หรอก หนูเป็นคนหนึ่งที่เคยอยู่มาแล้วตั้ง 6 ปี มีความสุขสนุกสนานมีแต่เรื่องดีๆให้ทำ ว่าแล้วก็ยังคิดถึงอยู่เลยนี่