วันนี้ได้มีโอกาสเข้าร่วมพิธีซ้อมรับปริญญาของ นศ.มอ.มองเห็นสิ่งต่าง ๆ ที่ ขยะอารมณ์ สังเกตและอยากถ่ายทอดต่อเกี่ยวกับ ความผิดพลาดนำมาซึ่งโอกาส จะมีสักกี่ครั้งในชีวิตที่ได้อยู่ในจำนวนคนหมู่มาก แต่แฝงด้วยความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ ซึ่งกันและกัน

งานซ้อมรับปริญญา เป็นงานใหญ่ คนเยอะ(มาก) แต่ภาพสะท้อน คือ การประณีประนอม การแบ่งฉาก(ซุ้ม)กันถ่ายภาพ คนแก่ได้รับการดูแลจากคนที่ไม่รู้จัก ยามพูดจากดีขึ้น(ไม่ดุ)  บรรยากาศ OK 

ถึงแม้ว่าหาดใหญ่เพิ่งจะมีข่าวไม่ค่อยดีก็ตาม ในการซ้อมรับปริญญาก็มีสิ่งผิดพลาดเกิดขึ้นบ่อย ๆ เช่น มีอยู่คณะฯหนึ่งที่Load บัณฑิต เข้าห้องประชุมไม่หมด ค้างอยู่ 1 กลุ่ม แต่ก็สามารถแก้ไขให้ผ่านไปด้วยดี     ทั้งที่ผู้จัด       กล่าวว่าเป็นเหตุการณ์ทีไม่เคยเกิดขึ้นในประวัติศาสตร์มาก่อน แต่จะเป็นอย่างไรถ้ามันจะเป็นครั้งแรกที่เกิดขึ้นและเรียนรู้กับการผิดพลาดครั้งนี้เป็นโอกาสที่จะได้เจอกับการคิดแก้ไขปัญหาที่มีความสำเร็จที่สวยงามรออยู่

อยากให้ผู้จัดงานได้ภูมิใจกับการทำงานครั้งยิ่งใหญ่ที่เป็นความภาคภูมิใจของบัณฑิตและครอบครัวของเขาเหล่านั้น อีกหลายพันชีวิตที่มองการทำงานของพวกท่านในฐานะเป็นผู้วิเศษที่กล่อมเกลาบุตรหลานของเขาเป็นกลุ่มสุดท้ายที่บัณฑิตจะได้สู่จุดหมายสูงสุดครั้งหนึ่งในชีวิต จากการศึกษาในระยะเวลาอันยาวนาน

ท่านผู้จัดงานในครั้งนี้ อย่าลืมเข้าไปอ่านบทความผู้วิเศษ ของคุณหมอวิจารณ์ พานิช ใน G2K ด้วยน่ะ จะได้ทราบถึงแก่นการคิด

ขอแสดงความยินดีอีกครั้งกับบัณฑิตที่ได้รับปริญญาทุกท่านและขอให้ท่านอย่าลืมขอบคุณตัวเอง ครอบครัว ครู-อาจารย์ผู้ประสิทธิประสาทวิชา และสุดท้าย อย่าลืมขอบคุณทีมงานผู้จัดงานรับปริญญาที่เป็นครูคนสุดท้ายก่อนที่ท่านจะก้าวขึ้นไปรับพระราชทานปริญญาและเป็นก้าวสำคัญในชีวิตของท่านก่อนออกจากรั้วมอ.แห่งนี้ด้วยความภาคภูมิใจ