จากบ้านนี้ไปนานแสนนาน

 ยอมรับกันตรงๆเลยครับว่าผมไม่ได้กลับเข้ามาบ้านหลังนี้ นานพอสมควร เพราะดูบันทึกสุดท้ายที่เคยเขียนไว้ ก็ย้อนหลังไปร่วม 8 เดือน เห็นจะได้  วันนี้ขออนุญาตกลับมาเยี่ยมบ้านบ้างนะครับ  หวังว่าคงจะมีคนจำผมได้บ้างกระมัง


ขอแก้ตัวด้วยภาพสวยๆแบบวิถีไทยมาฝากก็เเล้วกันครับ

เมืองไทยเป็นเมืองพุทธ  วิถีคนไทยส่วนมากจะคุ้นเคยกับวัดเป็นอย่างดี




การทำบุญตักบาตร เนื่องในวันสำคัญ  หรืองานบุญต่างๆ  เป็นภาพที่มักพบเห็นได้ตลอด



นี่ก็เป็นเสน่ห์ความงามแบบไทยๆ ที่ควรค่าแก่การอนุรักษ์ไว้









เพราะไม่ว่าเราจะอยู่ในเมือง หรืออยู่ในชนบท  วิถีไทยแบบนี้ก็ยังคงอยู่คู่วิถีไทยเราจนเเยกกันไม่ออก



ความเชื่อ ความศรัทธาต่างๆ  ของคนไทยเราก็เป็นอีกหนึ่งเสน่ห์ ที่บางคนอาจมองว่างมงาย

แต่สำหรับผมแล้ว มันคือเสน่ห์อีกแบบนึง ที่ยากจะเเยกออกจากสังคมไทย









หรือมนต์เสน่ห์ ของสถานที่ต่างๆ ในประวัติศาสตร์  ก็เป็นอีกหนึ่งความภาคภูมิใจที่มีในเมืองไทย





เห็นมั้ยล่ะครับ ว่าวิถีไทยเรานั้นน่าสนใจ และน่าค้นหายิ่งนัก





และที่จะไม่กล่าวถึงไม่ได้เลยในหัวข้อนี้ก็คือภาพการดำเนินชีวิตของผู้คนในภาคต่างๆ  ก็ล้วนเป็นอีกหนึ่งความงามที่เราควรภูมิใจครับ



การพายเรือเเจว



การหาปลา



ภาพรอยยิ้มของเด็กๆในแถบชนบท



เครื่องปั้นดินเผาต่างๆ



รวมทั้งวิถีไทย ที่จะไม่กล่าวไม่ได้เลยคือ บ้านเรา เป็นเมืองอู่ข้าวอู่น้ำ  ดังคำที่กล่าวไว้ว่า" ในน้ำมีปลา ในนามีข้าว"



และ ปิดท้าย ด้วยความรักของ ครอบครัว ความเอื้อเผื่อแผ่  แม้ว่าในวันนี้ เราจะถูกอารยธรรมตะวันตก หรือเกาหลี เริ่มเข้ารุกเร้า  แต่เราก็อย่าลืมความเป็นไทยกันน่ะครับ


ผมหวังว่าคงจะพอแก่การไถ่โทษได้ไม่มากก็น้อยน่ะครับ