จากการที่ผมไม่ได้เขียนมาสักพักหนึ่งนะครับ  จากภาระงานที่เพิ่มขึ้น  วันนี้เลยหาโอกาสและเวลาแวะมาเขียนบทความบ้างนะครับ  เรื่องห้องเรียนกลับทาง  หลายท่านฟังดูอาจรู้สึกว่าเป็นเรื่องใหม่  แต่ตัวผมนั้นได้ใช้มาตั้งนานแล้วครับ  เลยไม่ได้คิดว่าใหม่หรือเก่า

ห้องเรียนกลับทางนั้น  ก็เป็นการที่เป็นระบบการสอนที่ไม่ได้ยึดติดอยู่เพียงคุณครูผู้เดียวอยู่ตลอดเวลา  แต่เป็นการบูรณาการการสื่อสารที่หลากหลาย  เพื่อจุดมุ่งหมายเพียงอย่างเดียว คือ ทำอย่างไรทำให้เด็กได้เข้าใจ 

เช่น  เมื่อมีนักเรียนหนึ่งคนที่ไม่สนใจที่จะเรียนวิชา ภาษาไทย  อันเป็นวิชาที่เด็กต่างรู้สึกว่าเป็นวิชาที่ยาก  ผู้สอนเองก็ต้องคิดหาสื่อต่าง ๆ มาให้เด็กนั้นได้เข้าใจในเนื้อหาวิชาให้ได้  แต่เด็กก็ไม่ได้สนใจ  ผู้สอนอาจจะต้องเข้าไปสัมผัสกับเด็กมากขึ้น  ลองเข้าไปนั่งใกล้ ๆ เขา  ให้รู้สึกว่าเขาต้องการจะให้เราสอนก่อน  แล้วจึงค่อยอธิบาย  วิธีการอธิบายส่วนนี้เองที่ทำให้เด็กได้มีพัฒนาการที่ดีต่อวิชา

การเรียนการสอนในยุคปัจจุบันนั้น  อาจมีสื่อหลากหลายที่เราสามารถนำมาสอนเด็กได้  แต่ผู้สอนก็ไม่ควรที่จะมุ่งเน้นให้เด็กรู้สึกว่าจะต้องเรียนแต่ในหนังสือเท่านั้น  การเรียนรู้ที่กลับทางก็เป็นการบอกว่า  ครูนั้นจะต้องพัฒนาตัวเองให้รู้ไปเสียทุกเรื่อง  เพื่อเป็นการก้าวข้ามความรู้สึกหรือการสอนแบบเดิม ๆ

หลายคนที่มีแนวคิดเดิมก็จะบอกว่าครูดีที่สุด แต่ถ้าเราย้อนกลับไปคิดดูดีๆ แบบไม่มีอคติ  เด็กก็ไม่ได้พัฒนาความรู้อะไรมาก  แต่ถ้าครูที่มีคุณภาพก็กับมีไม่เพียงพอกับดี  ซึ่งก็เป็นปัญหาอย่างมาก

ผมยอมรับอย่างหนึ่งว่าโรงเรียนที่เป็นเอกชนนั้นมีการกลับทางมานานมาก  แต่อาจไม่มีใครสนใจ  ผู้ที่รู้และสนใจก็นำบุตรหลานไปเรียน  เพื่อพัฒนาความรู้และพัฒนาการด้านต่าง ๆ 

การเรียนรู้การกลับทางนั้นดีมากครับ  สำหรับยุคปัจจุบันนี้  โดยผู้อ่านทุกท่าน ก็สามารถทำได้ เพื่อจะนำวิธีการสื่อสารความรู้ให้เด็ก ๆ ได้เข้าใจในเนื้อหาวิชาแบบง่าย  ผ่านช่องทางที่ท่านสามารถเข้าถึงได้ 

 

สรุป

การเรียนการสอนที่กลับทางหรือไม่กลับทางนั้น  เมื่อเวลาผ่านจึงสามารถที่จะบอกได้ว่าดีหรือไม่ดี  การที่ทำให้เด็กนั้นมีความรู้ที่เจริญเติบโตตามวัยนั้นสำคัญมาก  แต่ก็จะต้องควบคู่ไปกับอัตลักษณ์ของความเป็นไทยด้วย  ความรู้หรือไม่รู้นั้นอาจทันกันได้  แต่ว่าความเป็นไทยไม่สามรถตามทันกันได้  ถ้าผู้นั้นไม่มีเสียแล้วภายในจิตใจ  ฉะนั้น  เราก้ควรสร้างเด้กให้มีความเป็นไทย  โดยไม่ต้องคำนึกว่าเด็กจะโตขึ้นจะสามารถหาเงินได้เป้นล้านๆ หรือไม่ ถ้าหามาได้  แต่ไม่มีความสุข  ก็ไม่สู้เป็นชาวนาที่มีเงินกินเงินเก็บแบบธรรมไม่ได้