วันนี้ไปอบรมการใช้ห้องเรียนไฮเทค 3 D (Hi-tech Classroom)เป็นห้องเรียนอัจฉริยะ ต้องยอมรับว่าของเขาดีจริงๆ โรงเรียนประจำอำเภอและโรงเรียนมัธยมตำบลรุ่นที่ 2 จำนวน 12 โรงเรียนจังหวัดพิษณุโลก ได้รับงบประมาณสนุบสนุนมาจากองค์การบริหารส่วนจังหวัดพิษณุโลก โรงเรียนละ 2 ล้านบาท ส่วนโรงเรียนใหญ่ 6 โรงเรียนรุ่น 1 ได้รับงบประมาณโรงเรียนละ 4 ล้านบาท น่าเสียดายตรงที่แต่ละโรงเรียนที่ได้รับการติดตั้งห้องเรียนเสร็จสิ้นไปแล้ว แต่ห้องก็ยังไม่สมบูรณ์แบบ เพราะ ให้แต่เครื่อง แต่งบประมาณตกแต่งอื่นๆกลับไม่มี แต่ละโรงเรียนที่ได้รับเครื่องไปแล้วบอก ห้องยังไม่มี ผ้าม่านยังไม่มี ห้องเรียนก็เหมือนเดิมสีห้องกระดำกระด่าง เข้าไปสอน หากไม่ปิดหน้าต่างก็มองไม่ค่อยเห็น พอปิดหน้าต่างก็สุดจะร้อน ก็ยอมรับว่า อบจ.เขาหวังดีอยากให้ครูมีห้องเรียนไฮเทค 3 D (Hi-tech Classroom)ใช้สอนนักเรียน แต่อย่าลืมว่าการให้ของ ควรคิดก่อน ว่าแต่ละโรงเรียนเขาพร้อมไหม เดี๋ยวจะเหมือนกับ ที่บางโรงเรียนได้รับแจกคอมพิวเตอร์แล้วโรงเรียนไม่มีไฟฟ้าใช้ เอาไปตั้งเป็นที่วางของชั่วคราวดูแล้วเปล่าประโยชน์ ก็รู้ๆอยู่โรงเรียนเล็กๆงบประมาณก็ไม่มี เงินฝากนักเรียนเข้าก็ไม่มี เพราะไม่มีใครมาฝากเข้าเรียนแล้วเสียเงินซักที มีแต่มาเข้ากลางเทอมบ้าง มาเทอมสองบ้าง เพราะสอบที่ไหนไม่ได้ หรือไม่มีที่เรียน มาแต่ละคนก็ อยากจน เขียนไม่ผิดหรอก อยากจน ทั้งนั้น ไม่ใช่ยากจน มาเข้าโรงเรียนก็ขอเสื้อผ้า สมุด หนังสือ ชุดพละ ขอทุนการศึกษา ฯลฯ ดังนั้นจึงอย่าหวังว่าจะได้เงินอะไรจากผู้ปกครอง ซึ่งส่วนใหญ่มีฐานะยากจน พ่อไปทางแม่ไปทาง ทิ้งให้พ่อแก่แม่แก่ เลี้ยงหลานกัน โรงเรียนไหนที่มีผู้บริหารเก่งหน่อย พลิ้วหน่อย หรือพลิกแพลงเก่ง ก็วิ่งหางบประมาณภายนอกมา บริหารโรงเรียนได้ หากผู้บริหารที่ไม่ีคุณสมบัติดังกล่าวก็คงหน้าซีดหน้าเซียว ร้องเพลงรอไปก่อน หรือไม่ก็ใช้ห้องแบบนั้นไปก่อนจะเอาสมบูรณ์แบบคงไม่ได้ คิดๆแล้วก็น่าหัวร่อนะ อยากให้ครูในโรงเรียนมีอุปกรณ์ทันสมัยใช้ก็น่าจะให้มาครบทั้งหมดเลย ไม่ใช่ให้มาครึ่งๆกลางๆ และถ้าจะให้ดี ให้เป็นเงินดีกว่ามั้ง เพราะบางโรงเรียนเขาคิดว่าความจำเป็นจากเงิน 2 ล้านน่าจะเอาไปใช้ทำอะไรที่มันได้ประโยชน์ทั่วถึงทั้งโรงเรียนดีกว่า
ที่จริงไม่อยากพูดอะไรมาก แต่บางทีก็อดพูดไม่ได้ เพราะเวลาครูเหลือน้อยในราชการ ยิ่งวันนี้ไปอบรมแต่ละโรงเรียนที่ส่งครูมามีแต่เด็กหนุ่มเด็กสาวบรรจุใหม่ และครูที่มีวัยไล่เลี่ยกันทั้งนั้น มีครูแก่ครูเก่า ไม่กี่คน (เราก็อยู่ในนี้ด้วย) ทำให้นึกถึงว่า ห้องเรียนไฮเทค 3 D (Hi-tech Classroom) นี้ก็เหมาะสมกับคนหนุ่มสาวรุ่นนี้ดี รุ่นแรกแย้มฝาโลงหลายคนก็ใกล้จะลาโรงเรียนแล้ว แต่วิทยากรก็ปากหวานนะเข้าใจหยอดคนแก่ บอกมีครูอยู่โรงเรียนหนึ่งเหลืออีกปีเดียวจะเกษียณแล้วแต่ป้าเขาใจสู้ สอนเด็กในห้องเรียนไฮเทค ได้ยอดเยี่ยมเป็นที่ 1 ในโรงเรียนเลย ทำเอาครูเก่าครูแก่หลายคนหัวเราะชอบใจ ฮึดขึ้นมาบ้าง... กะว่ากลับไปต้องใช้ห้องเรียนไฮเทคให้ได้ก่อนเกษียณ แต่ทั้งโรงเรียนมีแค่ 2 ห้องคงต้องทำตารางใช้ห้องเรียนกันคิวยาวเลย แล้วจะไปว่าครูเขียนย้ายเข้าโรงเรียนใหญ่ๆในเมืองกันทำไม ก็เพราะในเมืองมีพร้อมทุกอย่างงบประมาณ อาคาร สถานที่ ยิ่งนักเรียนมีตัวมากให้ปั้นได้ดังใจนึก เพราะเด็กมีมาก โอกาสก็มากกว่าตามตัว ครูสอนเ็ด็กนำเด็กไปประกวดได้รางวัลระดับประเทศ ระดับชาติมา ก็มีโอกาสเลื่อนวิทยะฐานะเชี่ยวชาญง่ายขึ้นอีก แต่ครูรอบนอก โอกาสยากมาก ยิ่งมาตั้งเกณฑ์โรงเรียนไหนผลการสอบ NT O-Net นักเีรียนไม่ผ่านเกณฑ์ ครูหมดสิทธิ์ทำผลงานเลื่อนวิทยฐานะ คนคิดเกณฑ์นี้ถ้าจะไม่รู้ว่าบริบทเด็กรอบนอกกับเด็กในเมืองมันต่างกันอย่างไร ขนาดติวกันไปเถอะ ติวทุกเทอม นักเรียนก็ไปสอบไม่ผ่านเกณฑ์ซักปีก็ไม่รู้จะทำอย่างไรแล้ว อยากให้ผู้ใหญ่หรือใครก็ได้ที่คิดเป็น ช่วยครูรอบนอกหน่อยเถิด ปรับเกณฑ์ประเมินสถานศึกษาใหม่เรื่องผลการเรียนเด็กนักเรียน เพราะเด็กส่วนมากระดับสติปัญญาจะด้อยกว่าเด็กในเมืองที่พ่อแม่มีความพร้อมมาก คิดดู..เด็กที่จบมอหกที่โรงเรียนไปต่อมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง โพสต์ใน Facebook ว่า ขนมจีนน้ำเงี้ยวเป็นไงว่ะ ครูเลยเขียนถามไปว่าไม่รู้จักน้ำเงี้ยว แล้วรู้จักขนมจีนซาวน้ำไหม เด็กบอกไม่รู้จัก เฮ้อ..คิดแล้วเศร้า นี่มันเข้ามหาํวิทยาลัยแล้วนะ เขียนโพสต์คุยกัน ต่างสันนิษฐานกันว่า เหมือนขนมจีนน้ำยามั้ง เออ..หนอ ทำไมจึงไม่อยากรู้แล้วก็ถามกรูเกิลดูนะว่าขนมจีนน้ำเงี้ยวกับขนมจีนซาวน้ำ มีหน้าตาอย่างไร มีอะไรเป็นส่วนประกอบด้วย อกครูจะแตกเอาไปถามนักเรียนมอสี่ทับหนึ่งในห้อง ว่ารู้จักขนมจีนสองอย่างนี้ไหม ไม่มีใครรู้จักซักคน ตายๆๆอกจะแตก เด็กฉันความใฝ่รู้ไม่มีซักนิด เก่งแต่โพสต์ด่ากัน โพสต์เหงาบ้าง โพสต์บ้าบอคอแตก คิดดูประเทศข้างบ้านเราเขาใช้ 3 G กันมา 8-9 ปีแล้วกำลังใช้ 4G กันแล้ว พี่ไทยเรายังเถียงเอ้ย.. แบ่งผลประโยชน์กันไม่ได้ซักที นี่แหละ...Thailand Only.....
