เมื่อย้อนทวนดูวิถีชีวิตตนเองที่ผ่านมาก็นับว่ายาวไกลพอสมควรและหนึ่งในช่วงชีวิตของตนเองก็คือการได้บวชเป็นสามเณรเป็นพระภิกษุในทางพระพุทธศาสนา  โปรดอย่าถามว่าฉันเป็นใครเมื่อในอดีต  เพราะฉันเป็นลูกชาวนา


  เกิดอยู่ในบ้านนอก  ได้รู้จักกลิ่นโคลนสาปควายเป็นยังไง  เพราะการทำนาในสมัยเด็กตามท้องไร่ท้องนาเต็มไปด้วยควายที่เจ้าของปล่อยไปกินหญ้า  ฟังวิทยุที่ใส่ถ่านก้อนมีเสียงเพลงลูกทุ่งออกมาจากลำโพงด้านซ้ายและด้านขวาของตัวเครื่องวิทยุ  ในช่วงเรียนประถมสี่บางช่วงชีวิตก็ต้องนั่งขี่ไอ้ทุยเดินลุยท้องนาไปตามประสาของคนจน ๆ


ต่อมาได้บวชเรียนในวัดบ้านนอกจนมาอยู่เมืองบางกอกเป็นแหล่งเรียนรู้  ถ้าถามว่าการบวชเณรบวชพระตั้งใจบวชรึเปล่า  เปล่าเลยครับ  ผมบวชตามประเพณี  เมื่อคุณพ่อคุณแม่ให้บวชผมก็บวช  แต่เมื่อบวชแล้วผมก็ชอบที่จะเรียนหนังสือ  การศึกษาทำให้ผมรู้และเข้าใจชีวิตควรที่จะเลือกเดินทางชีวิตอย่างไร นี่ถ้าผมไม่พบพระพุทธศาสนาก็ไม่รู้ว่าชะตาชีวิตจะเป็นไปเช่นไร  นับว่าเป็นบุญของผมที่ได้อยู่ในร่มเงาพระพุทธศาสนา  คำสอนทางพุทธทำให้ผมตาสว่างเรียนรู้ที่จะใช้ชีวิตอยู่อย่างปัจจุบันนี้


เมื่อย้อนมาองภาพถ่ายเมื่อครั้งเป็นพระที่พบเกือบเลือนหายไปจากความทรงจำแล้ว  เลยนำมาบันทึกไว้อีกครั้งเพื่อเตือนความทรงจำที่ไปที่มาของตนเองว่าครั้งหนึ่งเคยเดินตาม...เส้นทางแห่งพรหมจรรย์..?