หัวหินในสายลมหนาว

หัวหินในสายลมหนาว
พัดพราวพร่างพรูดูซิเพื่อน
เยือกเย็นยามย้ายหมายมาเยือน
ฝนเลือนหล่นลาไม่ทันไร

รุกราญผ่านถึงอีกหนึ่งครั้ง
รอยหวังเลยหวานหวั่นไหว
ฤดูกาลผ่านมาแล้วผ่านไป
เหมือนใครไม่รู้จากลา

โลมเลียร่องรอยฝนร้าง
อำพรางผืนผิวภูผา
เช้าชื้นพื้นช่างเย็นชา
น้ำค้างค้างคายังคง

ดุจเพชรเกล็ดกอดยอดหญ้า
อยู่ในปรารถนาน่าใหลหลง
ยังรอละลายลับลง
ตะวันสายฉายส่งแสงทอง

ค่อยค่อยลอยเหนือผิวน้ำ
งามล้ำบริสุทธิ์ผุดผ่อง
ลูบไล้ทะเลละออง
ผิวน้ำน่ามองมากมาย

ฤดูกาลผ่านเยือนเสมือนญาติ
เหมือนหยาดน้ำค้างห่างหาย
มีเกิดล่วงลับกลับกลาย
ผันแปรเปลี่ยนไปตามวัยวาร