.... ห้องเรียนกลับทาง .... ในฐานนะ....องค์กร ....... หรือ โรงพยาบาล บ้านลาด.... เราสามารถเรียนรู้ .... ในลักษณะของเครือข่าย.... "ระดับอำเภอ" ..... เรีบยนรู้ร่วมกับหน่วยงานอื่นๆ และอยู่นอกโรงพยาบาลบ้านลาดได้ดังนี้นะคะ
1. หาเครือข่าย (Network ) พันธมิตร (Alliance) ที่อยู่นอก องค์กร เป็นธมิตร แลกเปลี่ยน เรียนรู้( Learning) ร่วมกันนะคะ
2. นำปัญหาของพื้นที่ เป็นที่ตั้ง โดยการจัดลำดับความ สำคัญของปัญหา ความเสี่ยง (Risk) ความถี่ (Frequency ) ระดับความรุนแรง (Violence)
3. มีอะไรมาคุยกัน เล่าปัญหา เล่าอุปสรรค์ (Narrative) สิ่งที่ขวางกลั้น ที่จะทำให้งานไม่บรรลุเป้าหมาย
4. ระบบสื่อสาร (Communicate) โดยนำระบบ IT มาใช้ เพื่อการศึกษา และการสื่อสาร ได้เร็วขึ้น งานสะดวกขึ้น (Convenience) เป็นระบบมากขึ้น (System)
5. การนำความรู้ ( Knowledge) ของแต่ละองค์กรมา แบ่งปันกัน (Share) ช่วยเหลือกัน ร่วมแสดง (Share)
6. โดยการทำงานเป็นเครือข่าย ..... การนำภาคท้องถิ่น ....โดยมี ทั้ง
- นายอำเภอ....บ้านลาด
- ปลัด.....อำเภอบ้านลาด
- ท่านผู้กำกับตำตรวจภูธร บ้านลาด
- ปศุสัตว์ .... อำเภอบ้านลาด
- เกษตร... อำเภอบ้านลาด
- กศน. .... อำเภอบ้านลาด
- พัฒนาชุมชน .... อำเภอบ้านลาด
- ผู้นำชุมชน กำนัน ผู้ใหญ่บ้าน สมาชิกอบต.
- กลุ่มสตรี กลุ่มแม่บ้าน
- กลุ่ม อสม.
- รพ.บ้านลาด .... หมอเปิ้น นะคะ
.... โดยใช้พื้นที่ของ....ท้องถิ่น คือ อบต. ท่าช้าง พวกเราเป็นเครือข่าย.....การแลกเปลี่ยน ... แสดงข้อคิดเห็น .... การประสานการทำงาน .... เพื่อเข้ามาช่วยกันพัฒนา.... ตำบล ท่าช้าง...อำเภอ บ้านลาด ของเรา นะคะ
หมอเปิ้น .... ขอสรุปว่า ... ห้องเรียนกลับทาง....สร้างไ้ด้ค่ะจริงๆ ค่ะ .... โดย เรามีอะไร .... มาคุยกัน ... ขยันทบทวน......เอาปัญหามาคุยกัน .... ใครจะเสนอปัญหาอะไร .... ปัญหานั้น....กระทบความเป็นอยู่ของประชาชน ในตำบล ในหมู่บ้าน....มากน้อย ความรุ่นแรงขนาดใด .โดยร่วมมืือกัน .... สร้าง ....พัฒนา .... ทุกภาคส่วนนะคะ
- ใช้พื้นที่เป็นฐาน
- บริการทุกภาคส่วน
- สร้างกระบวนเรียนรู้
- สู่วิถีชุมชน
ขอบคุณมากนะคะที่ให้เกียรติิ่านบทความนี้ค่ะ
จงรู้จัก.....ให้
รู้จัก...... รัก
รู้จัก........ รอ
รู้จัก...... พอ
รู้จักเกรง....ใจ
.....แล้ว ชีวิต....จะมีความสุข ....
.... ขอบคุณมากๆๆนะคะ
</embed>
ห้องเรียนกลับทางสร้างได้ ใช้พื้นที่เป็นอาคารสถานที่
ใช้ภูมิปัญญาที่มีร่วมเรียนรู้
ทุกคนต่างเป็นครู เป็นลูกศิษย์แก่กัน
ดิฉันเป็นครู คิดว่าทำอย่างไรเด็กจะไม่เบื่อเนื้อหาที่เราสอน บางครั้งก็สอดแทรกเรื่องราวมากมายให้นักเรียนได้นำไปใช้ประโยชน์ได้ในชีวิตจริง จนบางทีสอนเนื้อหาในบทเรียนน้อย เรียกว่าสอนเพลินกว่าจะกลับมาเข้าเนื้อหาได้อีก แต่เด็กๆก็ชอบบอกเอาอีกเอาอีก ก็ปลื้มใจ พยายามหาข้อมูลที่นักเรียนนำไปใช้ และเป็นข้อคิด เตือนใจได้ไปแทรกในชั่วโมงเรียนให้นักเรียนทุกครั้งไป
ร่วมคิด..ร่วมทำ..เพื่อความสุขอย่างยั่ชยืนนะคะ
ขอบคุณ พี่ๆๆ เพื่่อนๆๆ น้องๆๆ นะคะ ... ขอบคุณ กำลังใจ ที่มีให้นะคะ