ชูชาติ พรหมพันธุ์



เช้าวันนี้ ( 6 พ.ย.55) เพื่อนของคุณมะเดื่อแจ้งว่า พบท่าน ผอ.ชูชาติ  พรหมพันธุ์ มานั่งเป่าขลุ่ยที่ตลาดนัดหน้าสถานีรถไฟ  คุณมะเดื่อจึงรีบออกไปที่ตลาดหน้าสถานีรถไฟ  เดินหาอยู่ครู่หนึ่ง จึงไปพบกับ " วณิพกติดปีก " ท่านนี้กำลังนั่งเป่าขลุ่ยสบายอารมณ์ ท่ามกลางผู้คนที่เดินจับจ่ายของในตลาดนัดเช้าวันนี้




คุณมะเดื่อยกมือไหว้ทักทายท่าน และทบทวนชื่อแล้ว ท่านก็จำได้ จำได้แม้แต่ชื่อโรงเรียนของคุณมะเดื่อ และพูดคุยทักทายกันเสมือนญาติคนหนึ่ง  ท่านอารมณ์ดีเช่นเคย ตามเอกลักษณ์ของ อดีตผอ.ท่านนี้



ช่วงนี้ เป็นช่วงที่ท่าน ผอ.เดินทางกลับไปที่บ้านเชียงใหม่ของท่าน  หลังจากเดินทางกลับบ้านที่สงขลา เมื่อครั้งที่เจอกับคุณมะเดื่อครั้งก่อน




คุณมะเดื่อไม่ลืมที่จะคืนปากกาของท่านที่ติดมือคุณมะเดื่อไปในวันที่เจอกันครั้งแรก...อิ อิ  และให้ปากกาสีม่วงกับท่านไปเป็นที่ระลึกอีก  1 ด้าม และไม่ลืมที่จะมีทั้งข้าว  ขนม  และผลไม้ให้เป็นเสบียงกรังในการเดินทางให้กับท่านอีกด้วย



                  (ขอถ่ายภาพ กับเจ้าของร้านค้าในตลาด ซึ่งคุ้นเคยกับคุณมะเดื่อดีจ้ะ )


ทั้งคุณมะเดื่อและท่าน ผอ. ได้พูดถึง " บังเรศ" (ตามคำเรียกของท่าน ผอ.จ้ะ ) หรือ " ลุงวอญ่า" ด้วย ท่านผอ.บอกว่า ท่านเคยไปค้างที่บ้านลุงวอ  ลุงวอให้หนังสือกับท่านด้วย



              ( ท่าน ผอ.ขอชักภาพกับพ่อค้าไก่ทอด  อดีตลูกศิษย์ของคุณมะเดื่อเองจ้ะ )


ท่าน ผอ.บอกว่า ล่องใต้คราวหน้า จะพาพี่สุรางค์ (ศรีภริยาของท่าน ) มาด้วย จะแวะพักบ้านคุณมะเดื่อ และให้คุณมะเดื่อพาไปดูช้างที่อุทยานแห่งชาติป่ากุยบุรี....โอ.เค. ได้เลยจ้าาาาา  ลุงวอญ่า จะไปด้วยกันไหมล่ะจ๊ะ  คุณมะเดื่อจะพาไปดูช้างป่า  ดูกระทิงป่าด้วย  เสือโคร่ง ก็มีจ้ะ




เกือบได้เวลาโรงเรียนเข้าแล้ว  คุณมะเดื่อจึงขอตัวกลับ  ก็พอดีท่าน ผอ.ก็จะเดินทางต่อเช่นกัน  เย็นนี้ท่านบอกว่าจะไปนั่งกินชมชมคลื่นที่ชะอำ  และบอกว่าเมื่อไปถึงเชียงใหม่ จะส่ง จ.ม.มาถึงคุณมะเดื่ออีกครั้ง  โครงการระยะยาวของท่าน จะปั่นจักรยานไปอินเดียโน่นแหละจ้ะ...โห... !




ผู้คนที่เดินผ่านไปผ่านมาต่างมองดูท่าน ผอ.กับคุณมะเดื่อด้วยสีหน้า แววตางง ๆ หลายคนรู้จักคุณมะเดื่อเป็นอย่างดี  ก็เข้ามาทักทายไถ่ถาม  คุณมะเดื่อก็แนะนำให้รู้จักท่าน ผอ. บางคนก็พูดคุยกับท่านด้วย  แต่บางคนก็ได้แต่มอง  คงเพราะไม่เชื่อ และอาจจะคิดว่า คุณมะเดื่อเพี้ยนไปแล้วละมั้งเนาะ


นี่แหละหนาคนเรา...จะมองดูแต่รูปกายภายนอก คงไม่ได้บอกถึงตัวตนที่แท้จริงไปได้ทุกคนหรอก...แต่งกายดี  ก็ใช่แต่ว่าจะเป็นผู้ดีไปหมด  แต่งตัวรกรุงรังก็มิได้แปลว่าจะต่ำช้าสามานย์เหมือนภายนอกไปเสียทุกคน  คนดีคนชั่วอยู่ที่การกระทำนั่นแล...


   

                     

.......................................................................................................................................