ขึ้นหัวเรื่องแบบนี้ใครๆคงคิดว่าชลัญเพี้ยนอีกแน่เลย ยังๆไม่เข้าขั้น นั้น  แต่หัวเรื่องนี้มีที่มา  เนื่องจากวันนี้ที่นึกสนุกตั้งใจทำกระทงแบบง่ายๆให้  กัลยาณมิตร gtk ไว้ลองทำไว้ลอยกระทงในวันเพ็ญเดือนสิบสองที่จะมาถึงนี้ และก็ถือโอกาสทดลอง การใช้ประโยชน์จากไฟรีไซเคิล  ไอเดียอาจารย์ถางไปด้วย  ยังไม่ประสบผลสำเร็จเท่าที่ใจอยากให้เป็น  เก็บประเด็นไว้ลองใหม่ สนุกดี

               ในระหว่างที่ทดลองอยู่นั้น  เพื่อนวิศวะแบบเกินๆ ของชลัญมันก็มาหา  ไอ้นี่ถ้าไม่มีปัญหามันไม่โผล่หน้ามาให้เห็นแน่เป็นจริงดั่งคาด  ยังงงๆอยู่ว่ามันเข้าใจผิดคิดว่าชลัญเป็นศิราณี หรืออย่างไร  มาเมื่อไหร่ มันต้องเอาปัญหามาด้วยซิน่า

  มันมาเห็นชลัญกำลังนั่งทดลองจุดไฟโดยใช้วัสดุต่างๆ ตาม ไอเดีย อาจารย์ถาง มันก็ถาม 

  เพื่อนวิดวะ  : แกทำอะไร

  ชลัญ  :  ก็จุดไฟ

  เพื่อนวิดวะ  :  เออ!  เห็นแล้วว่าจุดไฟ  แล้วจุดทำไม ทำไมต้องเอานั่นนี่มาจุด  

  ชลัญ  :  ก็อยากรู้ไงว่า  ใช้อะไร กับน้ำมันพืช  แล้วมันจะจุดไฟได้นานกว่ากัน เผื่อได้  สิ่งมหัศจรรย์ของโลก  555

ขณะนั้นกำลังทดลอง ใช้ธูปชุบน้ำมัน จุดไฟอยู่ แต่ด้วยการที่ใช้น้ำมันมากไปหน่อย พอเผาไหม้ ทำให้ น้ำมันร้อนๆ หยดลงบนขา ชลัญร้องจ๊าก  .... ร้อนชะมัด  ผิวหนังแดงแสบทีเดียว

  เพื่อนวิดวะ:  เออ!  ได้มหัศจรรย์ แน่มีแผล เสียงาม ยิ่งเดิมก็ไม่ค่อยจะ....

ชลัญ  มองหน้าเพื่อนแบบมีเคือง แล้วก็พูดว่า  : เอ้า ..เพื่อน  ... นี่ ฉันจะบอกอะไรให้ เวลาทำอะไร ใหม่ๆนี่  มันก็ต้องมีปัญหาธรรมดาแหล่ะ แก  แต่ถ้าหากเราเจอปัญหา แล้วเราก็ถอย  นั่นน่ะ เป็นการย่ำอยู่ กับที่ไม่มีการพัฒนา ปัญหานี้มันดีนะมันช่วยให้เราคิดหาทางแก้ไข  ปรับปรุงพัฒนา แล้วเราจะรู้ว่า อะไรดี อะไรไม่ดี มีอะไรมาช่วยเราได้บ้าง มันเป็นสีสันของการคิดการทำเรื่องใหม่ๆโว๊ย  เราว่ามันสนุกนะ  และสุดท้าย เมื่อเราขบปัญหาได้แตก  เราก็จะพบกับสิ่งมหัศจรรย์  ที่จะเกิดขึ้นใหม่ เราต้องขอบคุณปัญหาด้วยซ้ำ

            ...นี่เราว่า มันต้องเป๊ะมากๆ แน่ แล้วชลัญก็ง่วนอยู่กับการทดลองของขลัญโดยไม่ได้มองเพื่อน พอพูดจบมันตบไหล่ชลัญป๊าบอย่างแรง

 เพื่อนวิดวะ :  ขอบคุณเพื่อนที่ชี้แนะว่ะ 

ชลัญงง  : ขอบคุณเรื่องอะไร งง ว่ะ

เพื่อนวิดวะ:  ก็ขอบคุณที่ให้ข้อคิดไง....

ชลัญงง หนักกว่าเดิม :ยังไง???????

เพื่อนวิดวะ :  คือเราต้องขอบคุณปัญหาเพราะมันทำให้เราได้สิ่งที่ดีขึ้นจากการแก้ปัญหา อาจเป็นสิ่งมหัศจรรย์ของโลก  ....ตอนนี้เรากำลังมีความทุกข์  จากปัญหา ต่างๆ  เราเข้าใจแล้ว  เราต้องขอบคุณความทุกข์เพราะมันได้สร้างสิ่งมหัศจรรย์ให้ชีวิตเช่นกัน ในทุกข์นี้มันทำให้เรารู้ว่า ช่วงเวลาที่มีความสุขมันหอมหวานอย่างไร ทำให้เราเห็นมิตรแท้  และศรัตรูที่แฝงอยู่ในหมู่มิตร มันทำให้เราแข็งแรงขึ้นมันท้าทายความสามารถในการแก้ปัญหา เพื่อให้พ้นทุกข์  จริงนะถ้าชีวิตไม่มีทุกข์คงไม่แข็งแรง  เพราะความสุข มันคือความอ่อนบางพลิ้วไหว นุ่มนวลแต่ว่างเปล่า ไม่มีการ ที่จะเรียนรู้อะไร เพราะรู้สึกสุขแล้ว  ขอบคุณมากๆเพื่อน  ได้ข้อคิด “ ขอบคุณความทุกข์ที่ทำให้มีสิ่งมหัศจรรย์ในชีวิต”

พูดเสร็จมันก็ขอตัวกลับอย่างแฮปปี้ลั่นล้า  ผิดกับตอนมา

ชลัญ  เอ๋อ รับประทาน  ซิค่ะ  พูดแค่นี้ ทดลองเรื่องไฟรีไซเคิล  ของอ.ถาง  แหม! เพื่อนมันสามารถสรุปประเด็น  ข้อคิด ปรัชญา ศาสนา ได้ซะนี่  แต่ต้องขอบคุณเพื่อนที่ทำให้ชลัญได้บันทึกใหม่  ใช่  เราต้องขอบคุณความทุกข์ เพราะมันทำให้เราเห็นหลายๆอย่างที่เกิดขึ้นเป็นสิ่งมหัศจรรย์ของชีวิต

และต้องขอบคุณอ.ถางที่ขยันหาปัญหามาให้ขบคิด พัฒนารอยยักของสมอง น่ะ จริงๆคำตอบของอาจารย์คงมีอยู่แล้วแต่ชอบนะทิ้งประเด็นให้คิดต่อ และชลัญได้สิ่งมหัศจรรย์จริง  ที่บ้านมองว่าเริ่มเพี้ยนหนัก  55555 สนุกดี       ขอบคุณ ๆ ๆ

 

ชลัญธร  ตรียมณีรัตน์