เพื่อนพ้องพบพาน

เรียนปอตรีอบอุ่นรุ่นสามสิบห้า
จบแล้วพรากจากลามาแต่นั่น
ยี่สิบปีกว่าแล้วคลาดแคล้วกัน
คงถึงวันสัญจรย้อนกลับคืน

ต่างชีวิตทิศทางทุกย่างก้าว
จบแล้วเราแยกย้ายไปที่อื่น
ต่างทวงทีลีลาหาจุดยืน

อยู่บนผืนแผ่นดินทุกถิ่นไทย

ด้วยกิจการนานาหาเลี้ยงชีพ
ที่เร่งรีบบีบรัดมัดเอาไว้
วันและเดือนเคลื่อนคล้อยเลือนลอยไป
อยู่แดนไกลหากินต่างถิ่นกัน

เย็นวันที่ยี่สิบเจ็ดเสร็จธุระ
มุ่งหมายจะคืนหวังมาสังสรรทน์
คงเกือบครบพบหน้ามายืนยัน
ความสัมพันธ์มั่นคงดำรงรัก

จากเชียงแสนแดนเหนือไกลเหลือแสน
ใต้สุดแผ่นดินไทยยิ่งไกลหนัก
สุดสุรินทร์ถิ่นอิสานผ่านมาทัก
บอกว่าจักจับจองต้องมาเจอ

อยู่หัวหินถิ่นไกลที่ไหนเล่า
คงจะเหงาหากไม่ไปเสนอ
หน้าแก่แก่ไม่ไกลไปพบเกลอ
อาจไม่เจอหน้ากันจนวันตาย เอย