เขาหาว่าหนูเป็นเจ้าหญิง (15น+)

 

เมื่อได้กลับไปย้อนดูเรื่องนี้แล้วทำให้นึกสะท้อนถึงตัวของข้าพเจ้าเองที่ตอนที่ยังเป็นกะเทยน้อยหอยสังข์

ตอนนั้นมีพี่คนหนึ่งเขามาเป็นยามรักษาความปลอดภัยที่หอพักนักศึกษาของข้าพเจ้า หน้าตาพี่แกก็ถือว่าบ้าน ๆ นะ แต่ทำไมจึงรู้สึกถูกชะตากับพี่เขาอย่างบอกไม่ถูก

คิดไปก็รู้สึกนึกขำตัวเองที่ว่า สงสัยจะชอบดูภาพยนตร์แนวจักรวงศ์ มากไปหน่อย เมื่อพี่เขามาบอกว่า พี่เป็นเจ้าชายมาตามหาคู่ครอง ข้าพเจ้าถึงกับสติแตกว่า ใช่เราหรือเปล่าว้า

นึกว้าวุ่นอยู่ในใจว่าทำไม พี่แกถึงชอบส่งตาหวานให้กับข้าพเจ้า ๆ ถึงกับต้องรู้สึกแปลกใจอยู่ในที ก็ด้วยความใสซื่อไร้เดียงสาประกอบความอยากรู้อยากลอง จึงทำให้มักจะไปด่อม ๆ มอง ๆ อยู่ที่หน้าหอพักเป็นประจำ

ตอนนั้น ข้าพเจ้าชอบใส่กางเกงขาสั้นตัวโปรดอยู่สองสามตัว ก็ใส่มันได้วันเว้นวันเลยนะสิ  ก็คงจะเข้าอีหรอบ อ่อยเหยื่อ ประมาณนั้น 555

 

รู้สึกอายอย่างบอกไม่ถูกว่า ตัวเองคงจะรู้สึกเหมือนกับเป็นนางกากีอย่างไรก็มิทราบได้ แต่ก็ทำไปแล้ว จะอายก็อดได้รับรู้ชีวิตการเป็นกะเทยกันหมดนะสิ

ขอออกตัวก่อนว่า พี่แกเป็นคนสุภาพมากเลยนะครับ

แต่ข้าพเจ้าก็ยังรู้สึกแปลกใจว่า พี่แกมาเป็นยามทำไม ทั้ง ๆ ที่ก็ทำงานเป็นหลักแหล่งอยู่แล้ว

แกตอบว่า มาทำงานแก้เคล็ดหรือแก้บนอะไรเทือกนั้นนะแหละ

แต่ข้าพเจ้าก็ยังเสียใจที่ลืมว่า ถึงต้นสายปลายเหตุที่แท้จริงด้วยสิ

แกก็แค่เล่าคร่าว ๆ ว่า แกขายที่ได้เลยต้องมาแก้บนอะไรประมาณนั้นแหละ ก็คงจะจริงอย่างพี่แกว่านะครับ ก็ที่หอพักของข้าพเจ้า ขอบอกว่า ยุงเยอะมาก ๆ แล้วทำไมเมื่อคนเรามีอันจะกินอยู่แล้วจำต้องมาทนทุกข์ทรมานกันด้วยละครับ อีกอย่างเป็นกะกลางคืนอีกด้วย แค่นึกก็รู้สึกง่วงนอนแทนแล้วหละครับ

เข้าเรื่องนะ

พี่แกบอกว่า แกเป็นเจ้าชายแห่งเชียงรัตน์ ชื่อนี้ไม่แน่ใจเพราะเรื่องเกิดมานานพอสมควรแล้ว มาตามหาคู่ครองตามประเพณีของบ้านเมืองเขา

เรื่องนี้ฟังดูคุ้นมากเลย เหมือนกับเรื่องศิลามณีที่ข้าพเจ้าชอบมากเป็นพิเศษ

มันก็แปลกนะครับเมื่อฮอร์โมนในร่างกายของข้าพเจ้าทำงานผิดปกติ มันก็เลยส่งผลต่อการประมวลผลในหัวสมองแปรปรวนตามไปด้วย

ประกอบการที่พี่แกพูดจาแปลก ๆ เหมือนกับจะชอบข้าพเจ้า

ขอบอกก่อนว่าตอนนั้น ข้าพเจ้าหน้าตาน่าเกลียดนะครับ เมื่อมีคนมาชอบ ก็ไม่แปลกเลยที่คนเราจะรู้สึกเคลิบเคลิ้มไปตามคำพูดนั้น พวกสาวแก่แม่ม่ายจงระวังคำพูดของพวกแมงดาหน้าหล่อทั้งหลาย เมื่อยามที่ฮอร์โมนในร่างกายมันพุ่งพล่านแปรปรวนผิดจังหวะก็อาจจะทำให้เสียการทรงตัวทางความคิดไปตาม ๆ กัน

แต่ในกรณีของข้าพเจ้า พี่แกก็ไม่ได้จะพูดจาไปในทำนองเช่นนั้น แต่มันก็ทำให้ข้าพเจ้าเสียการทรงตัวทางความคิดได้เช่นกัน เพราะมันตรงกับความรู้สึกชอบเรื่องราวบางอย่างที่ว่าเป็นการส่วนตัวอยู่แล้ว

เรื่องนี้ก็จบลงอย่างไม่ได้น่าเกลียดนะครับ เพราะเมื่อเรามีความสัมพันธ์ทางกายแค่เพียงแต่ภายนอกนั้น ข้าพเจ้ายังทำใจไม่ได้ที่จะให้ล่วงล้ำเข้าไปภายในเพราะยังคิดว่าไม่พร้อมในทุกประการ เราก็จบและแยกทางกันได้ด้วยดี

มันก็แปลกอีกเมื่อข้าพเจ้าเดินทางกลับมาจากภูกระดิ่ง พี่แกก็ออกไปจากชีวิตของข้าพเจ้าอย่างไม่มีเยื่อใย อันใด

(15น+) ข้าพเจ้ายังจดจำเสียงหอบของการขึ้นสวรรค์ครั้งนั้นของพี่แกได้เป็นอย่างดี และยังรู้สึกว่าหากเราได้พบกันใหม่ข้าพเจ้าก็อาจจะลองกลับไปสานสัมพันธ์ของเราอีกครั้งก็ได้ ในเมื่อตอนนี้ข้าพเจ้าก็ยังไม่ได้มีใคร

แต่นั้นก็เป็นแค่ห้วงความคิดหนึ่งก็เท่านั้น

ก็ในเมื่อตอนนี้ข้าพเจ้ากลับมาเป็นผู้ชายถึงแม้ว่าจะไม่เต็มร้อยก็ตามที ข้าพเจ้าก็ยังคงไม่อาจจะทำใจในเรื่องล่วงล้ำในกายได้เลยสักครั้งเดียว ทั้งที่บางครั้งกลับรู้สึกว่า ตัวเองอยากจะเป็นผู้หญิงที่มีจริตจะกร้านกล้าได้กล้าเสียให้ตายไปเลยจริง ๆ กับเข้าบ้างนะสิ 555