การปลูกฝังเรื่องความเมตตาเป็นสิ่งจำเป็นมากสำหรับเยาวชนในสังคมปัจจุบัน  เนื่องจากโลกยุคนี้มีแต่ความแก่งแย่งชิงดีกัน จะพบได้จากหนังสือพิมพ์  สื่อต่างๆ ที่ออกมา  รวมทั้งความไม่ใส่ใจจากผู้ใหญ่ที่จะทำตัวเป็นแบบอย่างที่ดี  น่าจะเริ่มจากครอบครัวในการเอาใจใส่กันและกัน หากิจกรรมสร้างความสัมพันธ์อันดี  รับประทานอาหารร่วมกัน  ดูทีวีด้วยกัน(จะได้คอยคัดสรรในเรื่องที่มีสาระ  ไม่ใช่มีแต่เรื่องมอมเมา)  ถ้าบ้านที่มีเด็กๆ หรือผู้สูงอายุกิจกรรมหนึ่งที่น่าจะเกิดประโยชน์ คือ การเลี้ยงสัตว์เลี้ยง นอกจากจะเพลิดเพลินแล้ว ยังสามารถกล่อมเกลาจิตใจให้อ่อนโยน  มีเมตตา จึงจะขอเล่าเรื่องของข้าพเจ้าที่เกิดขึ้น

        เดิมที่ข้าพเจ้าเป็นคนกลัวสุนัขเป็นที่สุด คือ เคยถูกงับ  ไล่กวด เมื่อผ่านไปตามตรอกซอกซอย เห็นสุนัขมักจะต้องเดินเลี่ยงหรือเดินหลังเพื่อนๆ  แต่เมื่อปี 2546 น้องชายได้นำลูกสุนัขวัย 3 เดือนมาฝาก(เนื่องจากบริษัทถ่ายโฆษณาอาหารสุนัข ซื้อมันมาเป็นนางแบบแล้วเมื่อเสร็จธุระก็ทิ้งขวาง  เห็นแล้วสงสารก็เก็บกับมาแต่ไม่สะดวกเพราะที่บ้านมีเด็กเล็กเขากลัวกัน)  มันเหาทั้งคืน ข้าพเจ้ามีความรู้สึกไม่ชอบ  แต่ไม่รู้จะทำอย่างไรก็ต้องเลี้ยงกันไป  แต่เมื่อใกล้ชิดมันประจบจนทุกคนในบ้านรักและสงสารมัน  จากนั้นมา ก็เป็นสัตว์เลี้ยงแสนรักของคนทั้งบ้าน ตั้งแต่นั้นมาข้าพเจ้าก็ต้องศึกษาเรื่อง หมาบางแก้ว  ซึ่งเป็นพันธ์ที่ดุ ซื่อสัตย์ รักเจ้าของ ฉลาด จะไปไหนก็คิดถึงบางแก้วที่รัก