การปลูกฝังเรื่องความเมตตาเป็นสิ่งจำเป็นมากสำหรับเยาวชนในสังคมปัจจุบัน เนื่องจากโลกยุคนี้มีแต่ความแก่งแย่งชิงดีกัน จะพบได้จากหนังสือพิมพ์ สื่อต่างๆ ที่ออกมา รวมทั้งความไม่ใส่ใจจากผู้ใหญ่ที่จะทำตัวเป็นแบบอย่างที่ดี น่าจะเริ่มจากครอบครัวในการเอาใจใส่กันและกัน หากิจกรรมสร้างความสัมพันธ์อันดี รับประทานอาหารร่วมกัน ดูทีวีด้วยกัน(จะได้คอยคัดสรรในเรื่องที่มีสาระ ไม่ใช่มีแต่เรื่องมอมเมา) ถ้าบ้านที่มีเด็กๆ หรือผู้สูงอายุกิจกรรมหนึ่งที่น่าจะเกิดประโยชน์ คือ การเลี้ยงสัตว์เลี้ยง นอกจากจะเพลิดเพลินแล้ว ยังสามารถกล่อมเกลาจิตใจให้อ่อนโยน มีเมตตา จึงจะขอเล่าเรื่องของข้าพเจ้าที่เกิดขึ้น
เดิมที่ข้าพเจ้าเป็นคนกลัวสุนัขเป็นที่สุด คือ เคยถูกงับ ไล่กวด เมื่อผ่านไปตามตรอกซอกซอย เห็นสุนัขมักจะต้องเดินเลี่ยงหรือเดินหลังเพื่อนๆ แต่เมื่อปี 2546 น้องชายได้นำลูกสุนัขวัย 3 เดือนมาฝาก(เนื่องจากบริษัทถ่ายโฆษณาอาหารสุนัข ซื้อมันมาเป็นนางแบบแล้วเมื่อเสร็จธุระก็ทิ้งขวาง เห็นแล้วสงสารก็เก็บกับมาแต่ไม่สะดวกเพราะที่บ้านมีเด็กเล็กเขากลัวกัน) มันเหาทั้งคืน ข้าพเจ้ามีความรู้สึกไม่ชอบ แต่ไม่รู้จะทำอย่างไรก็ต้องเลี้ยงกันไป แต่เมื่อใกล้ชิดมันประจบจนทุกคนในบ้านรักและสงสารมัน จากนั้นมา ก็เป็นสัตว์เลี้ยงแสนรักของคนทั้งบ้าน ตั้งแต่นั้นมาข้าพเจ้าก็ต้องศึกษาเรื่อง หมาบางแก้ว ซึ่งเป็นพันธ์ที่ดุ ซื่อสัตย์ รักเจ้าของ ฉลาด จะไปไหนก็คิดถึงบางแก้วที่รัก
