ถ้าไม่มี "ครูตี๋" พวกผมคงไม่ได้วาดรูป

“เรื่องเล่าเร้าพลัง”    นายสมประสงค์  เลิศธัญญลักษณ์   รหัส 55D0103134         วิชา การศึกษาเพื่อพัฒนาสังคมแห่งการเรียนรู้    เสนอ  ผู้ช่วยศาสตราจารย์  ดร.อดิศร เนาวนนท์

                                                     

                                                      “ วิชาศิลปะครูตี๋ ”

            ผมเป็นครูสอนวิชาศิลปะ อยู่ที่โรงเรียนสุขไพบูลย์วิริยะวิทยา อ.เสิงสาง จ.นครราชสีมา ในวิชาศิลปะ1 ชั้น ม.1 นักเรียนทุกคนมีความรู้สึกยากวาดภาพระบายสี แข่งกันวาดภาพ ยากที่จะโชว์ผลงานให้ครูตี๋ได้ดู  คาบในชั่วโมงเรียนไม่พอ ขอกลับไปวาดต่อที่บ้าน  แล้วนำผลงานมาส่งครู  หนูวาดสวยกว่า  ผมวาดสวยกว่า  ครูตี๋ครับผมต้องเพิ่มเติมตรงไหนมั่งครับ  ครูตี๋คะหนูขอกลับไปเขียนต่อที่บ้านนะคะ กลับมาครูตี๋ต้องชมว่างานหนูสวย  แน่นอนเลย    ครูตี๋ก็ได้ผลงานนักเรียนที่ละเอียดเรียบร้อย มีความตั้งใจในการทำงาน  ครูตี๋นำผลงานนักเรียนไปติดบอร์ดหน้าชั้นเรียนโชว์เพื่อนๆ  เพื่อนเห็นแล้วก็บอกครูตี๋ว่าคราวหน้าผมจะต้องติดบอร์ดให้ได้    ปัญหาและอุปสรรคของนักเรียน ในวิชาศิลปะ1 คือ อุปกรณ์วาดภาพระบายสี หาซื้อได้ยาก เพราะตำบลสุขไพบูลย์อยู่ไกลจากตัวอำเภอ 12 กม.  นักเรียนต้องรอให้ผู้ปกครองนำไปซื้อหลังจากเลิกเรียน  หรือวันหยุดเสาร์-อาทิตย์  วิธีแก้ไขที่ครูตี๋ปฏิบัติ ก็คือการจัดเตรียมอุปกรณ์ในการวาดภาพระบายสีให้กับเด็กนักเรียน โดยที่ได้งบประมาณจากโรงเรียนที่แบ่งให้แต่ละกลุ่มสาระการเรียนรู้มาใช้จ่ายในการพัฒนาการเรียนการสอน   จัดซื้ออุปกรณ์วาดภาพระบายสี  กระดาษให้กับนักเรียน  ได้ปฏิบัติ  วาดภาพระบายสี  ถ่ายทอดจินตนาการได้อย่างเต็มที่   มีนักเรียน 2 – 3 คนมาพูดกับครูตี๋ว่า  ตั้งแต่พวกผมเรียนอยู่สุขไพบูลย์มาไม่เคยได้วาดรูป  อย่างเป็นจริงเป็นจัง   ถ้าไม่มี  “ ครูตี๋ ”  พวกผมคงไม่ได้วาดรูป