ขอบคุณทุกอย่างที่ช่วยให้ปลอดภัย..อีกหนึ่งสถานที่...ชายแดนใต้ประเทศไทย
ร้านสะดวกซื้อ...ในวันศุกร์
ผู้เขียนกลับออกจากตลาดด้วยความปลอดภัย..
...มีบางอย่างที่ขาดไป..ของยังไม่ครบ
ซื้อที่ไหน...ร้านสะดวกซื้อ...
หน้าร้านสะดวกซื้อ...มีรถจอดอย่างหนาแน่น
ต้องจอดรถไกล...
เมื่อเข้าไปในร้าน...โอ้โห...ทั้งไทยพุทธ ไทยมุสลิม นักศึกษามหาวิทยาลัย และประชาชน
ชั้นขนมปัง...เกือบว่าง
ชั้นไส้กรอก...มีเหลือบ้าง
ตู้อาหาร...เหลือไม่กี่กล่อง
ที่เหมือนกับตลาดคือ ทุกคนรีบซื้อ รับหยิบ และรีบเข้าแถวจ่ายเงิน
แต่แถวยาวมาก
แต่ต้องรอแสตมป์...ช้ามาก...น่ากลัว
ทั้งที่บรรยากาศและการบริการ พนักงานในนราธิวาสแตกต่างจากที่อื่น
ไม่มี..สวัสดีค่ะ
ไม่มี...ขอบคุณค่ะ
ก็..ยังช้า
ช้า..จนคนรอระทึก
กลัว...ถ้าเกิดอะไรคงหนีออกลำบาก มีประตูไฟฟ้า...ประตูเดียว
คนก็หนาแน่น...
จะไปที่อื่น เช่น ร้านของชำ...ก็ถูกวางระเบิด สูญเสียทั้งชีวิต ทรัพย์สิน วอดวายไปหลายร้านแล้ว...ไม่มีที่ซื้อบอง
จะไปห้างสรรพสินด้า เล็กๆ..ที่เดียวในนราธิวาส
ก็...ถูกวางระเบิด..วอดวายไปเมื่อต้นเดือนกันยายน
รู้สึกโล่งเมื่อออกจากร้านมาได้
เจอน้องชายในร้าน..เข้าไปทีหลัง
บอกเขาว่า..ค่อยมาคุยที่บ้าน..แล้วกัน
ขอบคุณทุกอย่างที่ช่วยให้ปลอดภัย..อีกหนึ่งสถานที่...ชายแดนใต้ประเทศไทย
