ปัญหาการตั้งครรภ์ก่อนวัยอันควร
ในประเทศไทยมีจำนวนมากและมีความรุนแรงมากขึ้น ในปี 2554 มีเด็กวัยรุ่นอายุ 10 – 19 ปี คลอดบุตร 131,400 คน ชั่วโมงละ 15 คน และในขณะปัจจุบันมีตัวเลข ตั้งครรภ์วันละ 700 คน คลอด 400 ไม่มาคลอด คาดว่าทำแท้งมากถึง 300 คนต่อวันจากจำนวนประชากรในประเทศไทย 64 ล้านคน
สถานสงเคราะห์เด็กอ่อนพญาไท เป็นหน่วยงานที่มีภารกิจดูแลเด็กกำพร้าที่ถูกทอดทิ้งมาเป็นเวลา 60 ปี ได้รับนโยบายจากกรมพัฒนาสังคมและสวัสดิการ ให้พัฒนาการทำงานไปสู่การป้องกันการทอดทิ้งเด็กให้มากขึ้นจากที่เคยแต่ตั้งรับ รอปัญหาการทอดทิ้งอยู่ที่หน่วยงานเพียงอย่างเดียว
จึงได้ศึกษาปัญหาการทอดทิ้งเด็ก พบว่ามีสาเหตุใหญ่ คือปัญหาเศรษฐกิจ ปัญหาความยากจน เมื่อประเทศมุ่งตรงเข้าสู่เศรษฐกิจกระแสหลักประชากรได้เข้าสู่การจ้างงานในระบบอุตสาหกรรม คนไทยด้อยคุณภาพด้านการศึกษา จึงเป็นแรงงานไร้ฝีมือเข้าสู่โรงงานอุตสาหกรรม แม้จะยากจน ไร้การศึกษา แต่แรงขับตามธรรมชาติไม่ได้แตกต่างกัน ความต้องด้านอาหาร ด้านคู่ครองมีครอบครัว แต่ขาดทักษะการเลี้ยงดูกล่อมเกลาด้วยวัฒนธรรมอันดีงาม เวลาในระบบอุตสาหรรมทั้งปกติและโอที ทำให้ขาดเวลาดูแลบุตรหลาน จนเป็นปัญหาสังคม ปัญหาเยาวชน เที่ยวเตร่ดื่มสุรา เสพยาเสพติด ก่ออาชญากรรม และติดตามมาด้วย การมีเพศสัมพันธ์ก่อนวัยอันควร นำไปสู่ปัญหาการตั้งครรภ์ การทำแท้ง หรือการทิ้งลูกในที่สุด และต่อเนื่องมาถึงทารกที่ถูกทิ้งที่มาจากมารดาที่ไม่พึงประสงค์หรือตั้งใจตั้งครรภ์ เด็กหญิงวัยรุ่นจำนวนมากที่ผ่านการพยายามทำแท้งและไม่สำเร็จเนื่องจากกว่าจะรู้ว่าตั้งครรภ์ อายุครรภ์มากเกินกว่าจะทำแท้ง บางคน ยังดื่มสุรายาเสพติดขณะตั้งครรภ์ เที่ยวเตร่ ไม่ดูแลครรภ์ หรือต้องปกปิดซ่อนเร้น หรือต้องทุกข์ใจร้องไห้อยู่เป็นเวลานาน ๆ ในช่วงตั้งครรภ์ไม่กล้าบอกใคร ไม่มีมารดาบิดาแนะนำดูแล เด็กที่คลอดมาหากรอดจากสมองพิการหรือทุพพลภาพก็เป็นเด็กที่พิการด้านจิตใจ ติดลบตั้งแต่อยู่ในครรภ์ สิ่งแวดล้อมขณะตั้งครรภ์ อารมณ์ สังคม โภชนาการของมารดาติดลบ และคลอดเองหรือไปคลอดฉุกเฉินที่โรงพยาบาลโดยไม่ได้ฝากครรภ์ และหลังคลอดแม่วัยรุ่นก็ทิ้งไป ทำให้สิ่งแวดล้อมก่อนคลอด ขณะคลอด และหลังคลอดซึ่งเป็นช่วงเวลาสำคัญที่สุดในชีวิตที่ทารกต้องได้รับการดูแลที่ดีทั้งด้านกาย จิตใจสังคม และสิ่งแวดล้อม ติดลบทั้งหมด จึงเป็นปัญหาเด็กกำพร้าที่ไม่ได้ขาดเพียงมารดาบิดา แต่เป็นเด็กขาดในทุก ๆ ด้าน หากไม่ได้รับการช่วยเหลือดูแลที่ดี เด็กก็จะเติบโตขึ้นโดยขาดความรักความอบอุ่น ขาดความความไว้วางใจสังคม ต่อต้านสังคม นำตัวเองไปสู่ปัญหายาเสพติด ,ความรุนแรงและ อาชญากรรม การขาดรักหรือรักใครไม่เป็น ไม่เคยเห็นแบบอย่างที่ดี นำไปสู่การไม่รับผิดชอบครอบครัวและการตั้งครรภ์และทิ้งลูกในที่สุดต่อ ๆไปเป็นโดมิโน่ เอฟเฟคที่เป็นอยู่ในประเทศไทย
การช่วยเหลือและแก้ปัญหาเด็กกำพร้า จึงต้องร่วมมือกันทุกภาคส่วนอย่างจริงจัง เพื่อแก้ปัญหาการทิ้งเด็กในที่สาธารณะ ทิ้งหลังคลอดที่โรงพยาบาล ทิ้งไว้กับผู้รับจ้างเลี้ยงดู หรือเด็กถูกทำร้ายทารุณ การค้ามนุษย์ จึงเป็นปัญหาสังคมที่สำคัญมากลำดับต้น ๆ ในประเทศไทย ที่การแก้ปัญหาต้องเป็นนวัตกรรมกระบวนการความร่วมมือ ที่ร่วมกันทุกภาคส่วนอย่างจริงจัง
