ผมเคยมีแมวชื่อ "สีทอง"

ผมเคยมีแมวชื่อ "สีทอง"ครับ
สีทอง เป็นแมว ซื่อ ไม่เคยทำร้ายใคร งงๆ เบลอๆ แต่ทุกคนก็รักมันมา่ก ชอบเล่นชอบแกล้งมัน สนุกดี เพราะเชื่อว่ามันไม่ทำร้ายเราแน
สีทอง ชอบออกจากบ้านไปหลายๆวัน แรกๆทุกคนเป็นห่วง แต่ไม่นานก็จะกลับมาทุกครั้ง
คืนสุดท้ายที่เห็นก็เช่นกัน มันร้องเรียกผมอยู่บนหลังคาให้ผมไปหา พรุ่งนี้เช้าแล้วกัน ผมคิด ผมเชื่อว่าเดี๋ยวพรุ่งนี้ก็ต้องให้อาหารมันอยู่ดี ทุกคนก็คงเชื่ออย่างนั้น


เช้า ก่อนผมไปทำงาน ผมก็หาสีทองไม่เจอแล้ว
สายๆ ที่บ้านบอกว่าไปเจอมันนอนตาย ข้างถนนไม่ไกลจากที่บ้าน ถ่ายรูปส่งมาให้ผมดู
ผม เคยคิดจะถ่ายรูปสีทองเก็บไว้ หลายต่อหลายครั้ง พาไปตรวจสุขภาพ ฯลฯ อะไรต่อมิอะไรที่เจ้าของควรกระทำต่อแมวของตัวเอง....แต่ก็ไม่มีโอกาศได้ทำอีกแล้ว รูปสุดท้ายที่มีก็ตอนมันตาย..........
วันนี้ ที่บ้านเหลือ "สีนวล"แมวอีกตัวที่อายุมากแล้ว ก็ตั้งใจว่าจะให้เวลาดูแล+เล่นกับเค้าให้ได้ทุกวัน 
นานมาแล้ว หนังสือเรื่อง"เจ้าชายน้อย"บอกว่า~มนุษย์ทุกคนต้องรับผิดชอบต่อทุกๆความสัมพันธ์ ที่เราสร้างขึ้น~ กลับมาย้อนคิดก็ว่าจริง ชีวิตคนเราคงมีอะไรมากมายให้ต้องทำต้องรับผิดชอบ แต่คนที่รักเราเค้าก็มีเราแค่คนเดียว แบ่งเวลาให้กันบ้าง 
เผื่อว่าวันพรุ่งนี้มันไม่เหมือนเดิม..อย่างน้อยก็ไม่เสียใจ เพราะที่ผ่านมาเราก็ทำมันอย่างดีแล้ว

ใครไม่รู้บอกไว้ว่า มีเงินเป็นล้านก็ซื้อเมื่อวานไม่ได้
P.s.ถ้าผมมีครอบครัว มีลูก เชื่อว่าก็จะยังเลี้ยงแมวต่อ แม้รู้ว่าวันนึง เค้าก็ต้องจากเราไป แต่เชื่ออีกเหมือนกันว่า ลูกผมต้องมีความสุขที่ได้เล่น ได้แกล้งแมวแน่ๆ 55+ :)