เมื่อวาระแห่งการลาจากมาถึง

สิ่งแรกที่เกิดขึ้นคือ ความเสียใจ เหมือนดวงใจดับสูญ

เสียใจดวงใจดับสูญเพราะสิ่งที่เรารัก ต้องลาจาก

สิ่งที่ตามมาก็คือ ม่านน้ำตาและความอ่อนล้า......

เมื่อเวลาค่อย ค่อย ผ่าน  ค่อย ค่อย ผ่าน

ใจ ความคิด เริ่มหยุดคิด 

ว่า การเกิด การพบ การพราก การจากลา

เป็นธรรมาดา ที่ทุกคนต้องเจอ

ก็เกิดเป็นระยะทำใจ

ทำใจให้ ตระหนักรู็กับสิ่งที่เป็นธรรมชาติ

เป็นธรรมดา ของ ชาวโลก

เพียงแต่หวังว่า วาระแห่งสติ ปัญญา จะเกิดขึ้นทุกขณะจิต

เพียงแต่หวังว่า ให้ถือเป็นเรื่องธรรมดา ให้เข้มแข็ง

พร้อมที่จะก้าวเดินต่อไป.........................................