จดหมายถึงลูก "ภัคร" ฉบับที่ ๑๖
ช่วงนี้ "พี่ภัคร" เร่งทำหัวข้อ "วิทยานิพนธ์" ส่งอาจารย์ให้ทัน ได้บอกกับแม่ว่า จะขอกลับบ้านประมาณ วันที่ ๒๐ ตุลาคม ๒๕๕๕ เพราะคงกลับไปได้อยู่บ้านไม่กี่วันหรอกสำหรับเทอมนี้ หนูบอกแม่ว่า ช่วงนี้ "เครียด" กับงานของหนูเอง แม่ก็เลยเตือนสติไปว่า "ทำเท่าตัวเราทำได้...อย่าเครียด ปัญหาทุกปัญหามีทางออก อยู่ที่ตัวเราต้องมีสติ ค่อย ๆ ทำไป"
"พี่ภัคร" ส่งหัวข้อวิทยานิพนธ์ให้แม่อ่าน พี่ภัครทำเรื่อง "ไตรภูมิฉบับหอสมุดแห่งชาติกรุงปารีส : วรรณกรรมพุทธศาสนาที่แสดงความสัมพันธ์ระหว่างคติพุทธกับพราหมณ์ – ฮินดู" (Tribhum Paris National Library Version : Buddhist Literature Expressing the Relationship between Buddhism and Brahmanism - Hinduism)...ทำเอาแม่อึ้งไปเลยและคิดอยู่ในใจว่า "โอโห!!! มันยาก มันไม่ใช่ทางของแม่เลยล่ะ"...พี่ภัครบอกแม่ว่า..."พี่ภัคร ชอบ ๆ เรื่องเกี่ยวกับ "พุทธประวัติ"...แม่ก็ได้บอกหนูไปว่า..."ขอให้ทำดี ๆ ก็แล้วกัน พี่ภัครบอกว่า "จะทำให้เป็นวิทยานิพนธ์ที่มีคุณภาพ เพราะต้องการนำไปสอนนักศึกษาด้วย...ตอนนี้หัวข้อผ่านแล้ว อาจารย์แนะนำให้พี่ภัครทำทั้งหมด ๖ บท...แม่ก็บอกว่า "ค่อย ๆ ทำไป"...พี่ภัครบอกว่า "ปัจจุบันมีคนเชี่ยวชาญด้าน "พุทธประวัติ" น้อยมากเลยนะแม่...แต่ภัครชอบ...ภัครจะทำให้ดีที่สุด...
สิ่งสำคัญ พี่ภัครบอกแม่ว่า...ขออ่านหนังสือให้มากกว่านี้ก่อนด้วยนะแม่ เหมือนกับที่ผ่านมา พี่ภัครอ่านหนังสือน้อยมากจัง...แม่ก็เลยบอกไปว่า...แสดงว่าเรายังอ่านไม่ถึงแก่นของเรื่องไง แต่ถ้าเราอ่านถึงแก่นของหนังสือแล้ว แม่บอกได้เลยว่า "เราจะสามารถวิเคราะห์ แล้วก็กรุ๊ปเอามาเป็นความคิดของเราเองได้...ค่อย ๆ ทำไป" เหตุนี้กระมังที่พี่ภัครบอกว่า ขอทำวิทยานิพนธ์สักประมาณ ๑ ปี เพื่อที่จะนำวิทยานิพนธ์นี้ไปสอนเด็ก ๆ ด้วย...อะไรก็ไม่สำคัญไปกว่า "แม่ขอให้หนูดูแลสุขภาพด้วย เก่งแม่ไม่ว่า แต่สุขภาพที่ดีต้องมาก่อนการเก่งนะจ๊ะ "พี่ภัคร"
พี่ภัครยังถามแม่ว่า "ไอ้ฟ้าฯ มันเป็นอย่างไรบ้าง โตขึ้นมากไหม?" แม่เลยบอกว่า เข้าไปดูใน Facebook สิ...
"แม่บุษของลูกภัคร"
"ฟ้าคราม"...หลานสาวตัวน้อยของ "ลุงภัคร" จ้า...
อ่านจดหมายถึงลูกทุกฉบับได้จากที่นี่...
http://www.gotoknow.org/blogs/books/90553/toc
