จบPh.d ..... ความรู้เท่าก็หางอึ่ง ..... ยังมีความรู้อีกมากมาย ..... ที่ไม่รู้ ... ไม่มี อีกมากนะคะ บ้างครั้งงิเคราะห์ ตัวตนเอง ยังหลงทางเลยนะคะ

      เมื่อวานนี้ หมอเปิ้น อาการไม่ค่อยดีนัก ... จิตไม่สงบ..นะคะ.... มีคนตามงานแต่เช้า .... ตนเองก็ไป...ตามที่ลูกน้องต่อนะคะ ขณะที่นั่งทำงานอยู่นั้น ....ได้ยินเสียงเด็กๆๆ ลูกๆๆ ของเจ้าหน้าที่ใน รพ. บ้านลาดเล่นด้วยกัน ช่วงนี้เปิดเทรม)...คุยกัน .... เสียงแจ้วๆๆ

 

     อือ!!!... "เป็นเด็กนี้" .... ดีจริงๆนะคะ ...สมัยก่อนตอนที่ หมอเปิ้นเด็กๆๆ ....พอจำได้เลาๆๆ จำได้ว่า "ไม่มีทุกข์ ไม่ร้อน ไม่เหงา ไม่คิดจะต้องอะไร?"  และ... ไม่มีอะไรให้ต้องคิด ... ไม่รู้ว่าเครียด เป็นอย่างไร? .....รู้แต่ว่า .... วันนี้ ... แม่ให้ตังค์ไปกินขนมน้อยจัง!! .... วันนี้ขี้เกียจทำการบ้าน!!! ... วันนี้ไม่อยากถูบ้าน .... ว้นนี้แม่ไม่ให้ออกไปเที่ยวเล่น ถ้่าการบ้านไม่เสร็จ ....

 

 

     เสียงเด็กๆ เล่นกัน คุยกัน หยอกล้อกัน เถียงกันบ้าง แต่ เดี๋ยวเดียว...ก็มาเล่น มาคุยด้วยกันใหม่ ....ไม่นานก็เล่นด้วยกันอีกแล้ว ..... ยังคิดในใจกับตนเองเลยว่า ...... อื้อ!!! เป็นเด็กก็ดีนะคะ ....ไม่คิดอะไรมาก ... แต่เมื่อเราโตขึ้น .... ความรับผิดชอบมีมากขึ้น .... มีหน้าที่ที่มาพร้อมความรับผิดชอบ ... ตำแหน่งสูง .... หน้าที่การงานสูงตาม.. ความรับผิดชอบสูงตาม ... ..  รับทั้งผิดและรับทั้งชอบ ....นะคะ... เป็นเด็กก็สบายแบบเด็กๆๆ นะคะ

 

     เมื่อวานนี้เกือบ 5 โมงเย็นแล้ว นพ.สมพนธ์ ... มารับที่ห้อง .... เดินผ่านหน้าห้องฉุกเฉิน (ER)...... เห็นพระภิกษุสงฆ์รูปหนึ่ง...นั่งอยู่หน้าห้อง .... พอขึ้นรถ ผอ. สมพนธ์ .... ได้เล่าให้ฟังว่า   "หลวงพี่นั่งรอโยมพ่อ"  .... พาโยมพ่อมา  "เย็บแผลลึกมากถึงกระดูก"  ...เรื่องมีว่า ..... โยมพ่อ-แม่ .... "ให้คนยืมเงินไป 25,000 บาท" .... พอมานับเงิน ... เงินขาดไป 500 บาท ..... ก็ตามไปทวงเงินที่บ้าน "คนยืมเงิน....เขาโมโหมากและถกเถียงกันอย่างรุ่นแรง"... ถึงกับไปหยิบมีดมา "ฝันๆๆ และฝัน โยมพ่อ" .... ของหลวงพี่ได้เล่าให้ ....  นพ.สมพนธ์ .... เล่าว่า ... "แผลบางแผลลึกถึง .... กระดูกของศีรษะ ... และถูกฝันที่ต้นแขนด้วยนะคะ เพราะ ยกแขนขึ้นไปรับ .... บาดแผลก็...ลึกมาก ถึงกระดูกต้นแขนนะคะ ...... เงินขาดไป 500 บาท ... แต่การทะเลาะกัน "รุ่นแรงมาก" เช่นนี้เชียวหรือ??.... ทำไมถึงถึง... "ใจดำ" ถึงขนาดนี้  นะคะ ...ฟังแล้ว ...... รู้สึกไม่สบายใจอีก .... อีกเรื่อง

 

    ตอนเย็น ...... พบข่าว ผู้หาหญิง..... ฆ่าหั่นสามี .... ที่เคยอยู่กินกันมานาน ....ตอนหลัง .... สามีป่วยเป็นอัมพาต....ทำให้เธอ....เครียดมาก (Stress) ... เธอ... จึงฆ่าสามี ....แล้วหั่นศพสามี ....  ที่คอนโด ...... แล้วแยก ... ชิ้นส่วน...ของอวัยวะ ไปทิ้ง....แห่งละจุด...หลายๆๆจุดในแม่น้ำเจ้าพระยา .......และจุดอื่นๆๆ

 

       เดียวนี้คนเป็นอะไรกันไปหมดนะคะ ....  "คนใจร้าย-ใจดำ-ไม่ยับยั่งใจ-คนไม่มีสติ-ไว้คอยตรึกตรองใคร่ครวญ" .... คนไม่รับรู้-ไม่แยกแยะ ... ว่า ... สิ่งนี้ผิด ...สิ่งนี้ไม่ดี .. สิ่งนี้ชั่วร้าย ..... สิ่งที่น่ากลัว .... เมื่อทำลงไปแล้ว....ผิดกฎหมาย....แต่ก่อนที่จะไปถึง "กฎหมายซึ่งสูงสุด.....ของการลงโทษ ..... ก้าวข้ามผ่าน ... กฎของศาสนา .... ศิลธรรม ....จริยธรรม .... คุณธรรม .... ก้าวข้ามไปมากเลยที่เดียวนะคะ

 

            ขอบคุณมากที่ให้เกียรติอ่านบทความนะคะ