ยิ้ม.....ผู้รับมีกำไร ผู้ให้ไม่ขาดทุน
***** ระหว่างทางเดินเข้าซอยสำนักงาน ผ่านคนเก็บขยะคนหนึ่ง ซึ่งเจอกันบ่อยครั้ง วันนี้เขานั่งพักระหว่างทาง ในรถเข็นมีสิ่งของที่เก็บได้จำนวนหนึ่งเพื่อนำไปแลกกับเงินเล็กน้อยพอประทังชีวิต
***** ดิฉันยิ้มและกล่าวทักทายอย่างคุ้นเคย (เป็นท่าทีเดียวกันที่ทักทายแม่ค้าขายน้ำเต้าหู้และแม่ค้าขายอาหาร) คุณลุงเก็บขยะไม่ต้องการอะไรมากไปกว่า การที่เราเห็นคุณค่าและศักดิ์ศรีในความเป็นมนุษย์
***** รอยยิ้มที่ให้เป็นการลงทุนที่ผู้ให้ไม่ขาดทุน และผู้รับได้กำไร
***** แต่ละคนย่อมมีภาระหน้าที่ๆ แตกต่างกันไป เคยคิดเล่นๆ ว่าหากเปลี่ยนหน้าที่กันสัก 1 วัน ให้ไปทำอย่างที่เขาทำก็คงไม่ไหว หรือให้เขามาทำอย่างเราก็คงไม่ได้ ทุกคนมีความแตกต่าง แต่ในความแตกต่างเรามีความเหมือน
***** ความเหมือนที่ว่าคือ ความเป็นมนุษย์ที่เท่าเทียม เมื่อชีวิตต้องดับลง คงเหลือเพียงความดี ความชั่ว และคงไม่มีชนชั้นวรรณะ หรือทรัพย์สิน ตำแหน่ง ที่จะอวดอ้างกันได้
***** จึงตั้งใจและเตือนสติตัวเองเสมอว่า "จงทำวันนี้ให้ดีที่สุด" happy ba ทุกๆ ท่านค่ะ
วันนี้คุณยิ้มให้ใครแล้วหรือยัง......
อย่างน้อยก็ยิ้มกับตัวเองนะคะ
ขอบคุณสำหรับข้อความที่อ่านแล้วได้ยิ้มอีกครั้งค่ะ