วันนี้มีนศ.ประดัง เข้ามาหา ๕    กลุ่ม กลุ่มละ สามสี่คน  เพื่อมาขอทำโครงงานวิศวกรรมเครื่องกลปริญญาตรี (บวกกับกลุ่มเก่าอีกสองสามกลุ่ม)    เลยมอบงานไปดังนี้

 

 

1)  พัฒนาผาลไถนา แบบ 3 in 1 ...คือ ไถดะ ไถแปร  คราดป่น  ซึ่งหากทำสำเร็จจะทำให้ชาวนา ชาวไร่ไทย สะดวกสบาย และประหยัดเงินได้มาก   ปัญหาคือ จะทำอย่างไรให้เครื่องยนต์ ๑๐ แรงม้าแบบรถไถเดินตาม มีแรงพอที่จะทำงานสามอย่างในครั้งเดียวได้  การแก้ปัญหาคือทำให้อุปกรณ์มันกินแรงน้อยสิ   (พูดนะง่ายแต่ทำยากมาก  เพราะวิศวกรในอดีตเขาทำกันมานานก็ได้แค่นี้แหละ  ต้องทำเป็นสามขยักเสมอ  )    

 

2) สร้างเครื่องหยอดเมล็ดข้าวในนา และเครื่องขจัดหญ้า แบบ 2 in 1 ด้วยแรงคน    (แค่ทำเครื่องใดเครื่องหนึ่งก็รากแตกแล้ว แต่นี่เราให้ทำสองในหนึ่ง)  เครื่องนี้ยังไม่มีในโลก เราต้องการหยอดหกแถว แถวละ 6 หลุม หลุมละ 3-5 เมล็ดข้าว  ต้องกลบดินด้วย   เครื่องนี้หากทำสำเร็จจะช่วยชาวนาได้มาก ๆ เพราะไม่ต้องหว่าน  ดีกว่าดำนา และดีกว่าเครื่องดำนาคูโบตะ หลายขุม แต่ผมคิดออกแบบมองปัญหาไว้ล่วงหน้าหมดแล้ว ต้องทำได้สิน่า

 

3)  ปีกรถยนต์เพื่อการประหยัดน้ำมันรถ   ....เป็นการออกแบบสปอยเลอร์ติดท้ายรถยนต์เพื่อช่วยประหยัดพลังงานและช่วยทำให้เสียงเงียบลง และรถมีเสถียรภาพการทรงตัวที่ดีขึ้นด้วยพร้อมกันไป  งานนี้ได้ทำการจำลองด้วยกอมปิวเตอไว้ก่อนนี้แล้ว   แต่คราวนี้จะทดลองจริง

 

 

4) สามล้อพ่วงหน้า  เพื่อบรรทุกคนสองคน   ...งานนี้จะมีวิศกรเยอรมันและม.ในเยอรมันร่วมงานด้วย  คงสนุกแน่ๆ และไม่ง่ายอย่างที่คิด เราจะทำให้มอไซค์ที่เอามาดันสามล้อนี้ สามมารถ “ถอดได้”  จึงกลายเป็นทั้งสองล้อ และสามล้อ (2 in 1)  ที่มีราคาถูก (รถ ทุกข์ๆ วันนี้ราคาปาไปแสนกว่าแล้ว)  อีกทั้งจะมีการติดเก๋ง  ติดแอร์ แบบ hybrid ด้วยนะ  (เหมือน พรีอุส เลย อิอิ)

 

5) เครื่องสีข้าว แบบใหม่  ที่ข้าวไม่แตกหักมาก  ...ถ้าทำสำเร็จก็จะปฏิวัติการสีข้าวที่ทำกันมาแบบเดิมๆ นับร้อยปี (ปัญหาเดิมคือ มีการแตกหักของเมล็ดข้าวมากในระหว่างการสี)   ไม่น่าเชื่อว่า การสีข้าวเป็นอุตสาหกรรมใหญ่ที่สุดในประเทศ และสำคัญที่สุด แต่ไม่มีม.ไทย แห่งไหน มีการสอนวิชาสีข้าวเลยสักแห่ง  ...บ้าไปแล้ว ประเทศไทยเรา   (มันหาว่าเป็นของต่ำต้อย กระจอก   ต้องนาโนสิ ถึงจะเท่ห์ ไอ้อิ๊บอ๋าย)  (ใครไม่ทำ กรูทำเองก็ได้ฟะ) 

 

6) เครื่องขัดขาวข้าวกล้องแบบใหม่ที่ข้าวไม่แตกหักมาก  ...ถ้าทำสำเร็จก็จะปฏิวัติการขัดขาวที่ทำกันมาแบบเดิมๆ นับร้อยปี (ปัญหาเดิมคือ มีการแตกหักของเมล็ดข้าวมากในระหว่างการขัดขาว  ..แตกมากกว่าในช่วยการสีเสียอีก)   

 

7) เครื่องปิ้งไส้กรอกอีสาน แบบประหยัดพลังงาน เวลา ไร้ควัน(สารก่อมะเร็ง)  ไม่ต้องพลิก

 

 

 

โครงการเหล่านี้มีอานิสงส์มหาศาลต่อสังคมไทย (และโลกด้วย)    แต่ถ้าผมเอาไปขอทุนต่อหน่วยงานวิจัยต่างๆ รับรองว่าไม่ได้หรอก (ขอมาจนเบื่อแล้ว  )   เพราะพวกนักวิชาการ กรรมารอ ผู้พิจารณาโครงการ มันหาว่า กระจอก  (เพราะไม่ได้เป็นเส้นสาย สี เดียวกับพวกมัน)     แต่ผมรับรองว่าเรื่องที่ทำนี้มันสุดยอด ต้องการสมองและนวัตกรรมสูงมากๆ (ซึ่งไอ้พวกนักวิชาการกรรมมารอเหล่านั้นไม่มีสมองพอทำได้หรอก กล้าท้าเลย ) 

 

 ผมเลยใช้วิธีนี้แหละ  คือให้นศ.ป.ตรีมาทำเป็นโครงงานวิศวกรรม  (ซึ่งเหนื่อยมาก เพราะนศ. เขาก็มีเวลาน้อย ความรู้ก็น้อย ความอุทิศก็น้อย แต่ก็ทนเอา ถือเป็นการฝึกกำลังพลให้ชาติไปในตัว)  แถมเงินก็ไม่พอ   ต้องควักกระเป๋าส่วนตัวเป็นประจำ ....ปิดทองหลังพระนะเนี่ย (น่าสงสารจัง อิอิ) 

 

หมายเหตุ...ขอขอบคุณ มทส.  ที่ยกเงินค่าลงทะเบียนทั้งหมดของนศ.ในกลุ่ม ให้มาเป็นค่าใช้จ่ายในโครงงาน (คนละ ๒๐๐๐ บาท)   แต่มันก็ไม่พอหรอก  อจ.ที่ปรึกษาต้องจ่ายเพิ่มเสมอ บางทีเป็นหมื่นต่อโครงการ

 

..ทนถางทาง (๘ ตค.๒๕๕๕)

ปล.  อุปกรณ์เหล่านี้หากจดสิทธิบัตร แต่ละชิ้นมูลค่าตลาดไม่ต่ำกว่าแสนล้าน เชื่อไหม