ขอขอบพระคุณทุกๆ ท่าน ที่กรุณาแวะเข้ามาเยี่ยม ติดตามอ่าน ให้ดอกไม้ ให้กำลังใจ ช่วยชี้แนะ และอยู่เป็นเพื่อน...เสมอมานะครับ

เรื่องเล่าจากบ้านแม่ตาด :

บันทึกที่  ๒๐๐

 

 


 

          วันนี้ผมลองเข้าไปตรวจสอบข้อมูลของตัวเองดู เนื่องจากไม่ทราบว่าที่ผ่านมาตัวเองเขียนบันทึกและอนุทินลงไว้ใน blog ของ G2K ทั้งหมดกี่เรื่องแล้ว

          และแล้ว...ผมก็ต้องรู้สึกทึ่งเล็กๆ ที่พบว่าตนเองได้เขียนบันทึกไปแล้วทั้งหมด  ๑๙๙  ชิ้น และอนุทินอีก ๕๘ ครั้ง ด้วยกัน ในรอบ ๑ ปี ๖  เดือนที่ผ่านมา

          ผมเขียนบันทึกตามสภาพของดินฟ้าอากาศ(ที่เปลี่ยนแปลงบ่อย)นะครับ  555

          บางช่วงอากาศและสิ่งแวดล้อมดี มีเรื่องราวที่น่าสนใจเยอะ ก็ทำให้ผมเกิดความขยัน และเขียนบันทึกได้เกือบทุกวัน

          แต่บางช่วง...ลมฟ้าอากาศไม่ค่อยดี งานเข้า และผมมีอารมณ์ศิลปินเยอะเกินไป ก็คิดอะไรไม่ค่อยออก อยากอยู่เฉยๆ มากกว่า  ก็เลยไม่ค่อยได้เขียนบันทึกบ่อยมากนัก

          หากการเขียนบันทึก คือ การเดินทางไกล...อันแสนพิเศษ

          วันนี้ผมก็คงจะเดินทางถึงหลักกิโลเมตรที่  ๒๐๐ เรียบร้อยแล้วนะครับ โดยใช้เวลาเดินทางมาทั้งหมด ๑ ปี กับ ๖ เดือน

          แต่ยังเหลือระยะทางอีกยาวไกล ที่ผมจะต้องเดินทางต่อไปเรื่อยๆ

          ที่ผ่านมา เรื่องราวต่างๆ ที่ผมนำเสนอผ่านบันทึก ผมตั้งใจเขียนให้ออกมาในแนวของความหรรษาหรือเฮฮาสนุกสนานนะครับ เพื่อให้ผู้อ่านทุกท่านอารมณ์ดีและมีความสุขเวลาได้อ่าน โดยสอดแทรกเนื้อหาที่หลากหลายเข้าไป ทั้งบรรยากาศ สารธรรม วิถีชีวิต และวัฒนธรรมประเพณีต่างๆ

          ผมมีความสุขเสมอ ในช่วงที่กำลังเขียนบันทึกและตอนที่เขียนบันทึกเสร็จแล้ว

          และแอบหวังอยู่ในใจลึกๆ ว่า ผู้อ่านทุกท่านก็คงจะมีความสุขเช่นกันนะครับ เวลาที่ได้อ่านเรื่องราวต่างๆ ผ่านบันทึกของผม


          ขอขอบพระคุณทุกๆ ท่าน ที่กรุณาแวะเข้ามาเยี่ยม ติดตามอ่าน ให้ดอกไม้ ให้กำลังใจ ช่วยชี้แนะ และร่วมเดินทางไปด้วยกัน...บนถนนสาย G2K แห่งนี้


          ขอให้ทุกๆ ท่านมีความสุข และพบเจอแต่สิ่งที่ดีๆ ตลอดทางนะครับ

         

 

 



ขอบคุณมากๆ ครับ

อักขณิช  ศรีดารัตน์

(ชาวบ้านอารมณ์ดี)






เพลง    "การเดินทางอันแสนพิเศษ"

ศิลปิน    "ดา   เอ็นโดรฟิน"