|
อันชีวิตคนเรานั้นแสนสั้นนัก
จงตระหนักหากประมาทอาจจะสาย
สองหมื่นแปดพันวันนั้นต้องตาย
เหมือนเรือพายใกล้ถึงฝั่งนั่งลืมตัว
อย่าหลงไหลไขว่คว้าหากิเลส
หลงความเท็จเหตุใหญ่ให้ปวดหัว
รูปรสกลิ่นเสียงสัมผัสรัดรึงตัว
จักเมามัวหมองหม่นจนสิ้นลม
มาเถิดมาศึกษาธรรมน้อมนำจิต
แก้สิ่งผิดมิจฉาพาขื่นขม
ทานศีลภาวนาพารื่นรมย์
พ้นทุกข์ตรมพุทธธรรมนำสุขใจ
อันชีวิตคนเรานั้นแสนสั้นนัก
มื่อตระหนักตั้งสติมิหวั่นไหว
ตามรอยบาทศาสดานำพาไป
จิตผ่องใสใจเป็นสุขทุกข์ไม่มี
หากสงสัยใคร่ครวญดูจักรู้แน่
เป็นจริงแท้พุทธธรรมนำสุขศรี
ใครละชั่วหมั่นกระทำแต่ความดี
ทั้งชีวีมีความสุขทุกคืนวัน
|
ขอบพระคุณบทกลอนสอนใจของเพื่อน
"วิโรจน์ พูลสุข"
และขอบพระคุณผู้เยี่ยมชมทุกท่านค่ะ
 |
น้องครูอิง นำภาพคุณพ่อคุณแม่มาเป็นพระในบ้าน
ทำให้รู้สึกผูกพันธ์คนบ้านเรา ต้องหลบไปอ่านบันทึกเก่าๆ ย้อนความหลัง
อ่านแล้วสบายใจครับ
ความหมายลึกซึ้งมากครับ..ฝึกใจให้เป็นดินดี..