กิจกรรมบำบัดกับเด็กพฤติกรรม

ในช่วงเดือนกันยายนที่ผ่านมา ดิฉันได้เริ่มฝึกงานเด็กอย่างจริงจัง โดยที่แรกที่ได้ไปฝึกคือศูนย์การศึกษาพิเศษ เด็กที่นั่นจะมาพร้อมกับผู้ปกครอง โดยเวลาในการฝึกเด็กแต่ละคนคือ 30 นาทีโดย 25 นาทีต้องเป็นให้กิจกรรมการรักษากับเด็ก และ 5 นาทีสุดท้ายต้องพูดถึงการผลการรักษาการให้ความร่วมมือกับเด็ก โดยเด็กที่นี่จะมีมาวันละ 1 ครั้งต่อสัปดาห์ ซึ่งดิฉันเห็นว่าน้อยมาก จึงคิดว่าการให้Home programและการให้คำแนะนำกับผู้ปกครองสำคัญมาก ซึ่งอันดับแรกที่ต้องให้ความสำคัญคือการเข้าใจเด็ก และการดูแลที่ไม่ตามใจเกินไป เพราะเด็กที่นี่ส่วนมากมีปัญหาพฤติกรรม ผู้ปกครองไม่มีเวลา ต้องอาศัยอยู่กับตา ยาย จึงมักค่อนข้างเอาแต่ใจ และที่เด็กที่นี่จะไม่ค่อยมีการสื่อสารโดยการพูดคุยเลย จะใช้ท่าทางจำเพาะแต่ละคน ซึ่งเมื่อถ้าเราเลี้ยงดูโดยตอบสนองต่อเด็กตามพฤติกรรมนั้น ๆ เด็กก็จะมีปัญหาพฤติกรรมเพิ่มมากขึ้น เด็กที่มีปัญหาพฤติกรรมไม่ได้มีแต่ในเด็กที่มีฐานะระดับรากหญ้า แต่ในเด็กที่มีฐานะก็เกิดขึ้นเช่นกัน คือในเดือนนี้เองดิฉันได้ฝึกงานที่รุ่งอรุณ ซึ่งโรงเรียนรุ่งอรุณเป็นโรงเรียนระดับชั้นอนุบาล ม. ต้น และ ม.ปลาย ในโรงเรียนจะมีห้องกิจกรรมบำบัดชื่อ ห้องลูกรัก ซึ่งห้องนี้นักกิจกรรมบำบัดเป็นผู้คัดกรองเด็ก และให้การรักษาเด็ก โดยเด็กที่เข้ามารับบริการมีหลากหลายเช่น สมาธิสั้น ออทิสติก โดยที่โรงเรียนจะเน้นการใช้หลักการให้ Sensory Integration การบูรณาการทางระบบประสาท ดิฉันคิดว่าบริบทต่างๆ ส่งผลต่อการเกิดพฤติกรรมเด็กโดยตรงไม่ว่า บริบทที่เป็นตัวผู้ปกครอง หรือบริบทที่เป็นสภาพแวดล้อมที่เด็กอยู่ ฉะนั้นดิฉันเห็นว่าการดูแลและให้การรักษาเด็กควรเริ่มจากที่บ้านของเด็ก ดิฉันเชื่อว่าพ่อแม่ทุกคนสามารถเป็นแม่แบบและเป็นผู้บำบัดคนที่ดีที่สุดได้ค่ะ อยากให้กำลังใจแก่คุณพ่อคุณแม่ทุกคนนะคะ