มันคือเรื่องจริง

นราภรณ์
  เมื่อคนหลาย ๆ คนมาพบกันสิ่งที่เกิด  
เชื่อว่าหลายคนรู้ ว่าสิ่งที่เกิดขึ้นกับคนในองคืกรเดียวกันมีอะไรบ้าง แน่นอนเราเป็นน้องใหม่แทบไม่อยากเชื่อ ดูหน้าไม่รู้ใจจริง ๆ เดือนแรกผ่านไปยังมีสิ่งดีเข้ามาแต่เมื่อย่างเข้าเดือนที่สอง จุดเริ่มต้นของความร้าวฉานก็เกดขึ้น พี่ ๆ แต่ละคนเริ่มแบ่งกันเป้นฝ่ายมีการนินทากันตามประสา แต่เมื่อมาถึงเหตุการณืที่น่าจะเชื่อมความสามัคคีแต่มันก้ไม่ใช่ เมื่อเราแบ่งแม่สีออกเป็นสี ๆ ทุกคนต้องการเอาชนะกัน ต้องการให้สีตัวเองเด่นแม่สีทุกคนคิด ฉันต้องเหนือคนอื่น ความสนุกที่ฉันคิดมันเริ่มจางหาย มันกลายเป็นความน่าเบื่อหนาย..................... แทบไม่น่าเชื่อมันยังไม่จบ...........กีฬาจบครูยังไม่จบ

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ชีวิตจริงภายในองค์กร

คำสำคัญ (Tags)#ความจริง

หมายเลขบันทึก: 50409, เขียน: 16 Sep 2006 @ 21:03, แก้ไข, 11 Feb 2012 @ 15:55, สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 1, อ่าน: คลิก
บันทึกล่าสุด


ความเห็น (1)

จันเจ้า
เขียนเมื่อ 27 Feb 2007 @ 15:10
ต้องคิดใจเขาใจเราและอภัยน่าจะดีขึ้น  แต่คนส่วนใหญ่ไม่ทำกันเองตัวเองจึงต้องเดือดร้อนใจเป็นทุกข์