ข้าว...อาหารหลักของคนไทยเราวันนี้กำลัง “แว้น” หนักจนน่าตกใจ

 

วันนี้เราได้เห็นเด็กที่ได้รับการเลี้ยงดูมาดีเกินไป  ทำให้เสียเด็กในที่สุด กระทั่งกลายเป็น เด็กแว้น เด็กฮาร์ด

 

หมาแมวแว้นก็มีมาก เพราะคนเราเลี้ยงมันดีเกินธรรมดาไปมาก

 

ผมมาสะดุดคิดเรื่องข้าว ซึ่งผู้ปลูกได้รับการยกย่องว่าเป็น “กระดูกสันหลังของชาติ”  ซึ่งข้าวนั้นจัดเป็น “หญ้าสกุลหนึ่ง”  

 

 

เข้าใจว่าสมัยดึกดำบรรพ์ก่อนยุคเกษตรกรรม ข้าวก็ขึ้นปะปนอยู่กับหญ้าสกุลอื่นๆนั่นแหละ  ออกดอกออกผลกันไปตามธรรมชาติฉันท์พี่น้องพ้องพืช

 

 

แต่พอมีสัตว์ที่คิดว่าตัวเอง "ประเสริฐที่สุด" เข้ามายึดครองธรรมชาติเป็นอาณานิคม   พวกเขาก็ต้องการสร้างความสะดวกสะบายและทำกำไรสูงสุดให้พวกเขา โดยมองไม่เห็นหัวสิ่งที่พวกเขาเรียกว่า “สิ่งแวดล้อม”  

 

 

ดังนั้น พวกมนุษย์จึงได้คิดค้นวิธีการ “ปลูกข้าว”  ที่วิวัฒนาการมาเรื่อย  จนในวันนี้พวกเขาพากันกำจัด หญ้าข้าว อื่นๆ ที่พวกเขาไม่ต้องการ  ซึ่งพวกเขาเรียกว่า วัชพืช  (weed) ..ยกเว้น ข้าว ที่พวกเขาต่างพากันทะนุถนอมกันเป็นหนักหนา

 

การเลี้ยงดู เอาใจข้าวเป็นพิเศษเช่นนี้ ไม่ต่างอะไรกับการเลี้ยงดูลูกที่เอาใจเกินไป  ซึ่งทำให้ข้าวได้ใจ  เพราะได้รับสิทธิพิเศษกว่าลูกคนอื่นๆ เสมอมา นานหลายพันปี จนแว้นจัด จนกลายเป็นหญ้าที่อ่อนแอที่สุด  ที่ต้องประคบประหงมกันร่ำไปมากขึ้นทุกที  จนกลายเป็นหญ้าแว้นที่เอาแต่ใจตนเอง

 

พอลัทธิทุนิยมแพร่เข้ามา ไอ้พวกหรั่งตาน้ำข้าวมองเห็นช่องทาง ก็เลยมีช่องทางทำมาหากินมากขึ้น เลยสร้างยาปราบวัชพืชออกมาหลากหลาย มาหลอกให้มนุษย์โง่และจิตอ่อนซื้อยาพวกมันไปใช้เพื่อทำเงินกันให้มากขึ้น  ...

 

กล่าวฝ่ายส่วนไอ้ข้าวก็ยิ่งอ่อนแอลง  เนื่องเพราะไม่ต้องออกแรงหากินด้วยตนเองตามธรรมชาติเหมือนก่อน  เพราะมีมนุษย์โง่คอยป้อนอาหาร (ปุ๋ย)  และขจัดคู่แข่งตามธรรมชาติให้อย่างขะมักเขม้น (แบบขุนไว้ฆ่า) 

 

สุดท้ายข้าวออกลูกมาให้มนุษย์กิน   มนุษย์ก็เลยได้กินข้าวแว้น  ซึ่งเป็นข้าวที่อ่อนแอ ที่ไม่ได้ออกแรงสร้างตนเองมาตามธรรมชาติ ยิ่งมนุษย์กินข้าวพวกนี้มากเท่าไหร่ก็น่าจะยิ่งตายไวมากเท่านั้น  เพราะมันผิดธรรมชาติมากเหลือเกิน

 

...คนถางทาง (๒๘ กย. ๕๕)