การทำเหมืองแร่ไม่ว่าประเภทใดและโดยวิธีการใด ไม่อาจหลีกเลียงการเปลี่ยนแปลง และรบกวนสภาพธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ที่มีอยู่เดิม ทั้งในบริเวณพื้นที่ทำเหมือง และบริเวณพื้นที่ใกล้เคียง โดยสรุปลักษณะของผลกระทบสิ่งแวดล้อมที่เกิดขึ้นจากการทำเหมือง ได้ดังนี้
1.การเปลี่ยนแปลงของทรัพยากรธรรมชาติและการใช้ประโยชน์ ได้แก่เกิดการเปลี่ยนแปลงของสภาพภูมิประเทศกลายเป็นบ่อขุมเหมือง หรือจากภูเขากลายเป็นที่ราบ เกิดการเปลี่ยนแปลงด้านทัศนียภาพเกิดการเปลี่ยนแปลงการใช้ประโยชน์จากป่าไม้ และเกษตรกรรมมาเป็นเหมือง
2.การเปลี่ยนแปลงคุณภาพสิ่งแวดล้อมได้แก่ คุณภาพอากาศ เสียง คุณภาพน้ำในแหล่งน้ำใก้ลเคียง
3. การเปลี่ยนแปลงสภาพทางเศรษฐกิจและสังคมได้แก่การเปลี่ยนแปลงการประกอบอาชีพของประชาชนในชุมชน ที่อยู่ใกล้เคียง เกิดการตั้งถินฐานของชุมชนใหม่
การดูแลสิ่งแวดล้อมใน การทำเหมืองนับว่ามีความจำเป็นเพื่อไม่ให้มีผลกระทบที่เกิดขึ้นทำความเสียหายต่อสิ่งแวดล้อมและเกิดความรำคาญ แก่ประชาชนที่อาศัยอยู่บริเวณใกล้เคียง ซึ่งในการทำเหมืองแร่จะมีกำหนดมาตรการ ในการป้องกันและแก้ไขผลกระทบสิ่งแวดล้อม ไว้ตั้งแต่ก่อนอนุญาตให้ดำเนินการทำเหมืองและจะมีการกำกับดูแล ให้ผู้ประกอบการ ปฎิบัติตาม มาตรการดังกล่าว โดยกรมอุตสาหกรรมพื้นฐานและการเหมืองแร่ สำหรับมาตรการที่ใช้ ได้แก่ จัดทำบ่อตกตะกอนก่อนระบายน้ำออก ฉีดพรมน้ำ เพื่อลดฝุ่น จากกิจกรรมต่างๆ เว้นพื้นที่กันชน พร้อมปลูกต้นไม้เพื่อลดผลกระทบของฝุ่น และบดบังทัศนียภาพ เป็นต้น
