การดำเนินชีวิตนั้นหลายครั้งเราทำสิ่งต่างๆนั้นแบบเดิมๆ อาจจะกลัวการก้าวต่อไปนะ และปฏิบัติไปแบบไม่รู้ตัวอีกต่างหาก

ทำไมจึงกล่าวอย่างนี้ ด้วยว่าผมสังเกตุจากสิ่งที่เกิดขึ้นกับใจตัวเอง หลายครั้งเราเผชิญกับสิ่งใหม่  เหตุการณ์ใหม่ๆ แต่เราก็ยังยึดมั่นและใช้กฏเกณฑ์ในการตัดสินใจเก่าๆที่เราศรัทธา และเคยใช้ได้ผลดีเป็นหลักมั่น ซึ่งถูกหรือผิดนั้นอาจจะต้องพิสูจน์ก่อน หากแต่เรามั่นใจเองเลยว่ามันคือสิ่งที่ถูกต้องที่สุด  

อย่างการตัดสินใจเรื่องรถยนต์เล็กๆมาใช้ขับไปทำงาน การซื้อรถผมก็ยังใช้กฎกติกาเดิมของเมื่อหลายปีก่อน อาจจะนานเป็นสิบปีแล้วนะ เราก็ยังคงเอาราคาถูก และพอใช้ได้เข้าว่า ซึ่งนึกๆและประเมินดูก็ต่างเวลาต่างสถานะ เหมือนว่า การตัดสินใจจะไม่ถูกยังไง พิกล นี่ก็เรื่องนึง

 

เมื่อวานคุณหมอท่านหนึ่ง เป็นหมอที่เรารู้จักมักคุ้นกัน ได้มาสอบถามเรื่องการเรียนของลูกสาวผม

 คือเค้าจะให้ลูกเข้าไปเรียนพิเศษช่วงตุลาคม ซึ่งเป็นช่วงที่โรงเรียนปิดนี่ คิดว่าจะให้ลูกได้ไปฝึกการอยู่คนเดียวแบบมีพี่เลี้ยงที่ไว้ใจได้ช่วยดูแล คือจะให้น้องหยกลูกสาวผมช่วยดูแลแนะนำ ได้ปฏิบัติตัวต่างๆ ให้น้องได้เรียนรู้ แบบนั้นน่ะ ผมเองก็ประเมินว่าไม่น่าจะเป็นไปได้ ห้องที่น้องหยกลูกสาวอยู่กับเพื่อนก็แคบนะ ประกอบกับเราเช่าร่วมกันกับเพื่อนด้วย

อีกอย่างหยกก็ไม่เคยดูแลใครแบบนี้มาก่อน ผมก็ตอบเค้าไปว่า ห้องค่อนข้างแคบ คิดว่าน้องปินปิน(ลูกสาวคุณหมอ)จะนอนลำบากน่ะ และที่หอพักหลังโรงเรียนนครสวรรค์นี่ก็มีเด็กพิจิตรหลายคนอยู่นะครับ ก็ได้แนะนะไป รวมทั้งบอกว่าผมจะสอบถามให้เรื่องการพักกับพี่หยกนะครับ...

เช้าวันรุ่งขึ้นผมก็ได้สอบถามเรื่องดังกล่าวแก่ลูก...คำตอบที่ผมได้ยินจากลูกก็คือ "ให้น้องมาอยู่กับหนูได้พ่อ แต่เดี๋ยวถามเต๋าก่อนนะว่าโอเครึเปล่า" หลังจากวางสายไปไม่นานเสียงเรียกโทรศัพท์ดังขึ้น ผมรับสาย “เต๋าโอเคค่ะพ่อ” เสียงน้องหยกดังมาตามสาย

ผมน่ะแทบไม่อยากเชื่อเลยว่า ลูกและเพื่อนเค้าจะเป็นเด็กมีน้ำใจ เป็นคนสบายๆ แบบนี้ ใจยังรู้สึกปลื้มไปกับเหตุการณ์ครั้งนี้กับเค้าด้วย

ในใจเองก็ยังคิดว่าไม่ใช่ว่าเราจะได้แต่ภาระหรอก จริงๆ นี่เป็นการเรียนรู้ที่จะเป็นผู้ดูแลคนอื่นๆ นี่เป็นบทเรียนที่สูงกว่าการเรียนพิเศษแบบปกติ อันจะเป็นแนวทางไปสู่การเป็นคณะกรรมการโรงเรียนหรือประธานนักเรียนในอนาคต

ครั้งนี้เลยเป็นสิ่งที่มาสะกิดใจผมให้รู้ว่า อย่าคิดเองเออเองเลย ลองดูของจริง สอบถามเค้าก่อนน่าจะดีกว่ามากๆ หลักคิดในใจของเรานั้นควรพัฒนาไปอย่างไม่หยุดยั้ง ผลลัพธ์สุดท้ายที่เราจะได้รับก็จะให้ค่าที่สูงที่สุด หากเป็นความสุขก็เป็นความสุขที่มากที่สุดเช่นกัน