วันจันทร์ที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2555
กราบสวัสดีคะครู
พึ่งได้มานั่งเขียนบันทึกประมาณห้าทุ่มครึ่งหลังจากที่วันนี้ อาจารย์เอ๋ หนูและน้องภัสร่วมกันทำวัตรเย็นที่ข้างใน เราตั้งใจกันว่าจะภาวนาจนตีสามแล้วค่อยไปทำวัตรเช้าด้วยกันแล้วค่อยไปทำกับข้าว
วันนี้แต่เช้าหนูได้งีบไปสักชั่วโมงค่ะครู ตั้งใจนอนที่เก่อี้หน้ากุฏิแบบพักกับตนเอง แล้วค่อยลุยงานหนังสือต่อ จากสามเล่มหนูทำเสร็จได้แค่เล่มเดียวเจ้าค่ะ แล้วก็เขียน CD 100 แผ่น เพราะผู้จัดจะแจกในที่ประชุม กว่าจะเขียนเสร็จก็ 7 โมงกว่า โชคดีที่มีอาจารย์และร้องภัสมาช่วยเขียนค่ะ บึ่งรถออกไปโทรเช็ค อยากให้ทันรถคันแรกของที่ทำงานแต่ดู ๆ แล้วอาจจะไม่ทัน ปรับแผนใหม่ฝากคันที่สองเป็นรถผู้อำนวยการค่ะครู หนูมาถึงช้า ท่านเมตตาจอดรอบอกท่านว่าประมาณสิบนาทีปาเข้าไปเกือบ ๆจะครึ่งชั่วโมงเจ้าค่ะ ศีลข้อ 4 ด่างพร้อย ระหว่างทางที่เร่งใจหนูระลึกถึงหลวงปู่และครูตลอดเวลากำหนดรู้กับการขับรถเลยค่ะ แล้วก็บริกรรมว่า “เมตตาคุนัง อรหังเมตตา” แล้วพอไปถึงหนูเดินเข้าไปขอโทษพี่ ๆและขอบพระคุณ ครูค่ะหนูสัมผัสได้ว่าแรกๆพี่เขาก็มีอาการกังวลปนขุ่น แต่พอเห็นหน้าและชุดที่หนูใส่ สีหน้าทุกคนเปลี่ยนหมดเลยเจ้าค่ะ และพี่ ๆ ก็ร่วมอนุโมทนาบุญด้วย รวมถึงท่าน ผอ. ซึ่งหนูจึงขออนุญาตลาแล้วจะส่งตามไปอีกที ซึ่งท่านก็รับทราบและอนุโมทนาอานิสงส์และเพราะความเมตตาของหลวงปู่แท้ ๆ ที่ทำให้อะไรราบรื่น หนูเข้าบ้านพักอาบน้ำเก็บของเราจักรมา ส่งงานให้โรงพิมพ์บางส่วน แวะเซ็นทรัลดูเคสให้ครูและแวะตึกคอม ถ่ายภาพup ขึ้น Line ให้ครู แวะซื้อของที่ตะวันทองแล้วก็กลับ ระหว่างทางตั้งใจภาวนากับตนเองเจ้าค่ะครูสึกง่วง และมีอาการเจ็บๆที่หูรั้งไปที่จมูกและคอ เจ็บทุกครั้งที่เคี้ยวหรือกลืนอะไร หนักเข้าหายใจก็สะดุด จึงตั้งใจรบรู้ดูเฉย ๆ เพราะคำสอนครูดังขึ้นมาว่า
“ติ๋วชอบมีอุปทานในเวทนา”
เป็นความรู้สึกเข้าใจมากขึ้น แต่กว่าจะมาถึงวัดก็มืด ได้แวะไหว้ครู หนูมีความรู้สึกเหนื่อย ๆ รับรู้ด้วยว่าครูเหนื่อย ๆกันทุกคน คุยกับอาจารย์เอ๋และน้องภัสสองสามคำ จึงขอตัวเดินจงกรมเพราะรู้สึกว่า ทางจงกรมช่วยเติมพลังให้หนูได้ เหมือนครั้งที่เหนื่อยจากการนวดให้ครูพอได้เดินจงกรมหายเลยเจ้าค่ะ และก็ได้คุยกับหลวงพี่ด้วย เหมือนเรากำลังช่วยกัน ได้คุยกับท่านแล้วมีกำลังใจเจ้าค่ะ แล้วครูก็โทรมาบอกว่า
“คืนนี้ให้ภาวนา พรุ่งนี้ไปทำกับข้าวก็สำรวม แล้วครูก็ให้บอกอ.เอ๋ด้วย”
ออกมาจากทางจงกรม นั่งคุยกันแทบทุกคนมีอาการผิดปกติ เหมือนได้รับแรงเหวี่ยงด้วยกันค่ะครู
เราจึงตั้งใจร่วมกันทำวัตรเย็นแล้วก็แยกกันภาวนา
รู้สึกว่าการทำวัตรด้วยกันแบบนี้ได้พลัง
เสร็จแล้วก็แยกกันทางจงกรมของใครของมัน
หนูเขียนบันทึกเสร็จก็จะไปเดินต่อเจ้าค่ะครู จะตั้งใจเพียรกับตนเอง และทำให้ดีที่สุด
กราบขอบพระคุณเจ้าค่ะ
