ส่วนใหญ่แล้ว การให้คะแนนนักเรียน เกี่ยวกับคุณสมบัติ หรือ คุณลักษณะที่พึงประสงค์ จะใช้วิธีสังเกตโดยครูผู้สอน แต่สำหรับครูอ้อยมีมากกว่านั้น ที่จะวัดพฤติกรรมนอกจากการสังเกต
*****
เสียดายครูอ้อยมีเวลาน้อยมากกับการจัดการเรื่องนี้ แต่ก็จะต้องทำเท่าที่ทำได้ นั่นคือ การทำงานเป็นกลุ่ม นอกจากจะได้เห็นได้สัมผัสว่า นักเรียนรู้แล้ว ยังได้เห็นนักเรียนนำความรู้ไปใช้...ได้หรือไม่ ด้วย
*****
อุปนิสัยของนักเรียนที่ครูอ้อยปรามบ่อยๆคือ การมองเห็นความผิดของคนอื่น แต่...ไม่เคยมองเห็นข้อบกพร่้อง และแก้ไขเรื่องของตนเองเลย
*****
การทำงานเป็นกลุ่ม จะสังเกตได้ง่าย โชคดีที่ครูอ้อยมีห้องของตนเอง ที่จะจัดการรูปแบบของการจัดการเรียนรู้ได้ตามใจตนเอง วันนี้ ครูอ้อยออกแบบไว้แล้วว่า จะให้นักเรียนทำงานเป็นกลุ่ม ...ตามที่ได้จัดสรรไว้
*****
การจัดสรรคือ การทดสอบนักเรียน จากข้อสอบวัดความสามารถทางการเรียนรู้ภาษาอังกฤษพื้นฐาน โดยข้อทดสอบ 10 ข้อ ที่นักเรียนได้ทำ ตั้งแต่เปิดเทอมใหม่ๆ
*****
ครูอ้อยมีโต๊ะญี่ปุ่นเล็กๆ ที่นำมาต่อกันได้ นั่งกับพื้นให้ทำงานร่วมกัน ครูอ้อยเตรียมกระดาษแผ่นใหญ่แล้ว เตรียมเรื่องที่จะดำเนินการแล้ว เรื่องนั้นคือเรื่อง อาหารและวิธีการทำอาหาร
*****
ครูอ้อยต้องสอนให้นักเรียนรู้จัก Ingridients...Material...How to do จากนั้นล่ะ วิธีการเขียนลงกระดาษแผ่นใหญ่นี้ นักเรียนจะทำอย่างไร ได้เรียนรู้กันกับนักเรียน ทั้งรู้ ทั้งพฤติกรรม...น่าสนุกนะคะ จับฉลากว่าจะได้ทำอาหารอะไรกัน....
*****
นี่ล่ะค่ะ คือ การเอาคะแนนเก็บออกมาให้ชัดเจน ครูอ้อยต้องชี้แจงด้วย เรื่อง การเก็บคะแนน นักเรียนจะได้เห็นความสำคัญของกิจกรรมนี้
*****
จะเงียบ จะวุ่น จะป่วน จะเป็นการเป็นงาน ...ได้รู้กัน ในแบบสังเกตพฤติกรรม...ไม่ได้มองก้อนเมฆนะจะบอกให้
*****
ขอบคุณท่านทั้ง 3 มากๆค่ะ
03 อรดี ลีลาศ,
krugui, และ
โสภณ เปียสนิท.
ดีใจแทนเด็กๆ นะคะ ที่มีครูอ้อยเอาใจใส่อย่างใกล้ชิด