พระคุณครู l เติมกำลังใจ       

 ประโยคสั้น ๆ

"สู้ๆนะเราเป็นกำลังใจให้"

กับอ้อมแขนที่อบอุ่นวันนี้ได้เจอครู 

แม้จะรู้สึกว่าวันนี้ใจมีอาการวุ่นวายและหนักน้อยลงแต่ก็ยังเห็นอยู่บางๆ ไม่ผ่องใส

บนเส้นทางนี้สิ่งที่หนูจะระลึกกับตนเองตอนที่ท้อเสมอว่า

"ครูเหนื่อยยากแค่ไหนกว่าจะสั่งสอน ขัดเกลาให้หนูใจสบายได้อย่างทุกวันนี้ แบบพอเป็นผู้เป็นคนกับเขาได้บ้าง"

แต่ตราบใดที่ยังเป็นปุถุชน นั่นยังเป็นสัญญาณว่า

หนูอาจจะพลาดได้อีกนรกอยู่แค่เอื้อมยังไว้ใจไม่ได้ยังต้องเพียรอีกมากอยู่ เพราะก็เห็นกิเลสที่ยังละไม่ได้ของตนเองยังมากอยู่


เป็นสิ่งที่หนูต้องหาวิธีกับตนเองให้ได้ว่าทำยังไงถึงจะให้ตนเองทำธัม ให้เป็นนิสัย

เพราะตอนนี้ ถ้าปล่อยไปตามความเคยชินมันเป็นความเคยชินแบบคนมีกิเลส

หลวงพี่ท่านก็ทำให้ดู แชร์ให้ฟัง

เส้นทางนี้นั้นเดินกันไม่ง่าย จะไปบังคับใครให้มารู้เห็น

มีความคิดเห็นอย่างเราก็ไม่ได้

ต้องมาดูเอง. มาลองเอาเอง

แต่มันทำได้เพราะครูก็ทำให้เห็นเป็นตัวอย่าง

หลวงปู่ครูบาอาจารย์ท่านก็เหมือนกัน


หนูยังเป็นคนโง่ ที่ว่ากันง่ายๆก็คือ

ยังหลับตาเดินในความมืด

ลืมตาเองก็ไม่ค่อยเป็น

หาว่าแสงมันจ้าบ้าง กลัวแสบตาบ้าง

เลยลืมตาไม่ค่อยจะเป็น

อาการเลยคล้ายครูยังต้อง จับมือเดิน
แต่รู้อะไรไหมค่ะ

กว่าหนูจะยอมเดินตามทางที่ครูพาไป

ก็นอกลู่นอกทางไปหลายครั้งด้วยความโง่แต่ครูก็อดทนลากกลับมา 


กำลังใจครูมีให้เสมอและตลอดมาหนูเองก็ต้องเรียนรู้ที่จะสร้างของตนเองด้วยเช่นกัน

กราบขอบพระคุณครูเจ้าค่ะหนูจะเพียรสู้ต่อไป