พรอันสูงสุด
วันนี้ได้อ่านหนังสือ "พรอันสูงสุด" The Ultimate Gift โดย จิม สโตวอลล์ SIHM แปล จึงขอนำบทความบางตอนมาแบ่งปันเพื่อเป็นพรแก่ท่านผู้อ่านทุกท่านนะคะ
มนุษย์มิอาจเลือกเกิดตามใจกำหนด
มิอาจเลือกตายตามใจปรารถนา
มิอาจยืดกาลเวลาตามใจต้องการ
...ต่อหน้าชีวิตและวันเวลา
เขาพบตนเองตัวเล็กและไร้อำนาจ
...มิอาจโต้แย้งหรือต่อรอง
ชีวิตและวันเวลา
เป็นสัจธรรมที่ยิ่งใหญ่ เกินกว่าที่จะบรรจุไว้ในมือมนุษย์
มิใช่สมบัติส่วนตัวที่มนุษย์เป็นเจ้าของ
แต่...เป็นพรประทานจากเบื้องบน
ในวันนั้นที่เขาก่อเกิดเป็นตัวตน
เขาหลับสนิทในความมืด...ไม่รู้เรื่องราว และความเป็นมา
ลมหายใจ...ของขวัญชิ้นแรกจากสวรรค์ ปลุกเขาให้มีชีวิต
แม้จะแตกต่าง และไม่เท่ากันในสิ่งที่มี
แต่...ไม่เคยขาดแคลนสิ่งใด
เขามั่งคั่งด้วยศักยภาพ เพียงพอที่จะก้าวไปอย่างสร้างสรรค์
ชีวิตกลับเป็น "พรอันสูงสุด" ที่มนุษย์ได้รับ
พร้อมกับเสียงเรียกเชิญจากเบื้องบน ให้ก้าวเดินในกาลเวลา
เติบโต และให้ดอกผลตามฤดูกาล แก่ผืนแผ่นดิน
จนกว่าจะถึงวันนั้น ที่ถูกกำหนดให้ต้องโบกมือลา
เพื่อกลับคืนสู่อ้อมแขนถิ่นกำเนิดของชีวิต
น.สาราจิตต์
จากบทความนี้ ดิฉันได้ข้อคิดมากมาย คงต้องขอกล่าวเพียงบางประเด็นคือเรื่องพรอันสูงสุด พรที่เราได้เกิดเป็นมนุษย์ ตามหลักศาสนาคริสต์มนุษย์เป็นสัตว์ประเสริฐที่สุดในบรรดาสิ่งสร้าง และมนุษย์ทุกคนมีพรแตกต่างกันไป พรที่ติดตัวมาอาจเรียกว่า พรสวรรค์ หรือความถนัด ความสามารถเฉพาะบุคคล ดิฉันเชื่อว่าทุกคนมีศักยภาพมากมาย และไม่เหมือนใคร ที่สำคัญอยู่ที่ว่าพรนั้นได้ถูกค้นพบและพัฒนาต่อได้มากแค่ไหน ง่ายๆ อย่างพรในการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ ดิฉันได้รับความรู้ ประสบการณ์มากมายจากท่านผู้รู้ในบล็อกนี้ ขอบคุณสำหรับการแบ่งปันที่ดี เพื่อเป็นแนวทาง ในการพัฒนาต่อยอดด้านความคิดและการฝึกปฏิบัติต่อไป ขอบคุณด้วยใจริงค่ะ
ผมคิดว่าคนเรามีพรสวรรค์กันทุกคน..อาจจะมีคนละแบบ. แต่ถ้ามีเท่ากันหรือใกล้เคียงกันชีวิตที่รุ่งโรจน์ หรือรุ่งริ่ง. ไม่เหมือนกันนั้นน่าจะมาจาก..โอกาส..จังหวะชีวิต..หรืออะไร ?อีกมากแต่ในที่สุด..ทุกคนต้องฝ่าไปให้ได้..เพื่อ..ความอยู่รอด.
ใช่เลยค่ะ ทกคนมีแต่ต่างกัน แม้แต่พรที่เหมือนกันก็ย่อมแตกต่างกัน และขึ้นกับว่าจะใช้มากน้อยหรือใช้ทางใดเท่านั้น ขอบคุณที่ช่วยเพิ่มเติมให้สมบูรณ์ขึ้นค่ะ