ลูกสาวได้เที่ยวสมใจ ได้สนุกกับเพื่อนของเค้าในแบบอิสระจากครอบครัว  ด้วยการสมัครเป็นตัวแทนไปแข่งขันตอบปัญหาอาเซี่ยนที่เชียงใหม่น่ะ เดินทางกันตั้งแต่บ่ายโมงวันศุกร์ถึงเชียงใหม่ก็ค่ำๆ นะ วันรุ่งขึ้นก็แข่งขันที่โรงเรียนปริ้นซ์ สู้กันจนกระทั่ง 16.30 น. ทราบผลว่าชนะเลิศ...

 

โปรแกรมการเดินทางก็เปลี่ยนไป คือกลับบ้านช้าขึ้นเพราะต้องรอรับรางวัลก่อน ตรงนี้ก็ทำให้คุณครูกนกวรรณ ได้พาเด็กๆ ไปทัศนศึกษาแบบลำลองกัน โปรแกรมการเที่ยวที่เล่าให้คุณพ่อฟังก็มีดังนี้ พืชสวนโลก, ห้างเซ็นทรัลเชียงใหม่ ,ถนนคนเดินยามเย็น ,นมัสการพระธาตุดอยสุเทพ ,เที่ยวชมสัตว์ในสวนสัตว์เชียงใหม่ ...

 

ในการไปเที่ยวคราวนี้...ก็ได้ใช้จ่ายตามดุลยพินิจของตนด้วยเงินของตนเอง และเค้าก็มีการปฏิบัติตามแบบที่เคยๆ ของสังคมไทย ไปไกลก็ซื้อของมาฝากเพื่อนสนิท เพื่อนที่ห้องกัน

 วันนี้ไปเชียงใหม่เพื่อนๆ หลายคนโทรศัพท์บอกว่าอยากกินไส้อั่ว แค็บหมู สามสาวที่เป็นตัวแทนไปแข่งขันตอบปัญหาอาเซียน ก็ต้องจัดหา จัดแพ็คของต่างๆ เพื่อนำมาฝากเพื่อนชาวห้องมอสองทับหนึ่ง  ของที่ซื้อกันประจำก็คือพวกกุญแจนะ ..

ในส่วนของน้องหยกก็ได้ฝึกช๊อปปิ้งกับเค้าด้วย ในคราวนี้ได้พกสตางค์ซึ่งตนเองมีไว้ใช้จ่าย จากการแบ่งกระเป๋าซ้าย กระเป๋าขวา กระเป๋าสิบเปอร์เซ็นต์อะไรเนี่ย รวมๆ แล้วเที่ยวนี้ก็มีเงินไปเที่ยวไปแข่งขันครั้งนี้สองสามพันบาทนะ

 

เมื่อพวกเค้าพากันไปเลือกหาเสื้อคลุมกัน อันโน้นก็ชอบ อันนี้ก็สวย พอเห็นราคาเกินกำลัง ก็วาง

สุดท้าย ก็ได้ตัดสินใจซื้อเสื้อไปหนึ่งตัวนะ พันสองร้อยบาท เยอะเอาการ เกือบครึ่งหนึ่งของเงินในชีวิตตนเองเลยล่ะ เมื่อได้ตัดสินใจไปแล้วด้วยความอยากได้ ก็ทำให้ได้มาทบทวนว่าคุ้มไม่คุ้ม ถูกต้องหรือเปล่า โทรมาเล่าให้คุณแม่ฟังเพื่อหาคำปลอบโยนว่า ทำถูกแล้ว ประมาณอย่างนั้น

 

 แต่สิ่งที่ได้แน่ๆ ก็คือการตระหนักรู้ถึงคุณค่าของเงินเนื่องจากเงินที่จ่ายไปนั้น เป็นเงินของเค้าล้วนๆ เลย เมื่อจ่ายไปแล้ว อำนาจทางการเงินในส่วนของตนก็พร่องลงไปตามจำนวนเงินที่ยังคงค้างอยู่ในกระเป๋า ตรงนี้คุณพ่อคุณแม่ก็ดีใจนะที่ได้อธิบายเรื่องราวของคุณค่าของเงินให้ลูกได้ทราบด้วยจากกิจกรรมทางการเงินที่เขาใช้อยู่เป็นประจำนั่นเอง (ใจก็สงสารลูกนะ แต่ก็ต้องใจแข็ง ไม่อย่างนั้นก็ผ่านด่านนี้ไม่ได้หรอก ผมเชื่ออย่างนั้น)

ในคราวนี้ เขาเองก็มีเงินและก็มีเพื่อนที่รอคอยของฝากกันอยู่ สมองคงร้อนฉ่าเลยล่ะ กับการที่ต้องชั่งน้ำหนัก ระหว่างความพอดีของเงินที่มีกับความพอใจที่จะมอบให้กับเพื่อนๆ เรื่องราวอย่างนี้เป็นวิชาที่สำคัญมากในความคิดของผม ผมดีใจที่ลูกได้คิดได้ตัดสินใจ ซึ่งแม้ว่าผลจะออกมาทางไหน ผมเองก็ชื่นชมทั้งนั้น

เมื่อช่วงเย็นวันจันทร์ที่ 27 สิงหาคม 2555 หลังจากที่ประธานมอบรางวัลแก่ผู้ชนะเลิศกันครบถ้วน งานตอบปัญหาอาเซียนก็ปิดตัวลง คณะนักเรียนและคุณครูก็เดินทางกลับ น้องหยกถึงหอพัก็ เที่ยงคืนแล้วล่ะครับ ในส่วนที่เป็นของฝากต่างๆ คงพะรุงพะรัง อย่างงัยผมเองก็อยากรู้ ได้ใช้เงินไปเท่าไร สนุกมั๊ย เป็นงัยบ้าง

เมื่อพบหน้ากันก็คงได้คุยกันจนกระจ่าง ซึ่งจะได้นำมาเล่าให้ฟังอีกครั้งนะครับ