มนุษย์เรามีใครบ้างไหมหนอที่จะพอสามารถเพื่อวาดฝันให้ได้ชมความสดชื่นของคืนวันกลับช่วยกันทำลายไม่ใยดี

ธรรมชาติ

 

          โบว์สีรุ้งผูกไว้ที่ปลายฟ้า           

ใครเล่าทาแต่งแต้มให้สดใส

ดวงดาราล้อมเดือนเกลื่อนฟ้าไกล

ใครนะใครวาดไว้ให้ชื่นตา

 

         บนพื้นภพพืชพรรณหลายหลากสี    

มวลมาลีชี้ชวนเสน่หา

ฟ้าขลิบทองผ่องพื้นชื่นชีวา               

ใครเล่าหนาวาดไว้เพื่อให้ชม   

 

        ทั้งหุบผายอดมัวสลัวหมอก  

เหมือนหนึ่งบอกเพลาอุษาสม

ดังจิตกรวาดไว้ให้ชื่นชม

มีสายลมต้องกายไม่ร้อนแรง                     

  

        ท้องธารงามยามใกล้สนธยา  

สุดขอบฟ้าทินกรเริ่มอ่อนแสง

เป็นเพลาสายัณห์ตะวันแดง

เริ่มยอแสงแต่งสรวงใช่ลวงตา

 

        ณ แดนนั้นดวงตะวันอันร้อนแรง

เติมแต้มแต่งทรงกรดได้หรรษา

ใครหนอใครเสกสรรค์ปั้นเมฆา

ได้จินตนาเมฆงามตามอารมณ์

 

        พรมสีครามผืนใหญ่สุดสายตา

 จรดขอบฟ้าคลืนสนุกช่างสุขสม

มวลวิหคผกผินถลาลม

ชื่นชมคลื่นซัดหาดสะอาดตา  

 

       ธรรมชาติ สร้างสรรค์ ให้เราเห็น

ทุกเช้าเย็นสุดแสนเสน่หา

มองแห่งใดเพลิดเพลินจำเริญตา

ทรงคุณค่าแก่ชีวิตนิจนิรันดร์

 

       มนุษย์เรามีใครบ้างไหมหนอ

ที่จะพอสามารถเพื่อวาดฝัน

ให้ได้ชมความสดชื่นของคืนวัน

กลับช่วยกันทำลายไม่ใยดี

       

 

   กบกินเดือน (จันทรุปราคา เมื่อ มิถุนายน ๕๕)