วันอังคาร ที่ 21 สิงหาคม 2555

กราบสวัสดีค่ะครู

จากที่เมื่อคืนหลับกลายอากาศที่พื้นหน้าเตียงในโรงแรมริชมอนด์ ที่ลงมานอนเขียนงานเพราะคิดว่า น่าจะหลับได้ยากกว่าบนเตียงแต่หนูก็ยังพลาดท่าให้กิเลสเขียนถอดบทเรียนไม่เสร็จ ศีลข้อ 4 ขาด เศร้าหมองศีลข้อ 1 ขาด กว่าจะตื่นมาตอนเช้าก็สายอีก หกโมงเช้าลุกขึ้นมานั่งเขียน แล้วครูก็ส่ง sms มาเหมือนเป็นสภาวะกระตุ้นและเร่งหนูอยู่ภายใน มีความรู้สึกบีบเค้น แต่ก็พยายามทำ วิ่งอยู่ภายในห้อง บางแว๊บมีความรู้สึกท้อ ย้ำกับตนเองว่า “ส่งช้าดีกว่าไม่ส่ง” ยังไงมันคือการเรียนรู้นะ ส่งไปครูชี้ว่ายังทำผิดอยู่ ขอโอกาสทำใหม่ มาถึงตอนนี้หนูโชคดีที่มีครูคอยประคับประคองชี้ทางทั้งกระตุ้น ทำให้ไม่ช้าไม่หลง อยู่ในทางให้มากที่สุด

วันนี้ออกไปทานข้าวเป็นเพื่อนพี่ที่พักด้วยกันทั้งๆที่ยังไม่ได้อาบน้ำรู้สึกอาย ๆ อยู่ค่ะ ก็บอกตนเองว่า “ก็เรียนรู้ไปแบบมีอีกเสียงสมน้ำหน้า” คนอื่นเขาพร้อมไปทำงานกันแล้ว กลับเข้ามาอาบน้ำ ทำวัตรเช้า ค่อยออกไปประชุม  ระหว่างประชุมฟังไปด้วยถอดบทเรียนบันทึกที่ค้างไปด้วย ได้รับข้อความจากครูระหว่างกำลังเขียนบันทึก ใจก็ระลึกทบทวนว่าเราทำอะไรผิดได้สร้างกรรมต่อพระอริยหรือไม่

                ทบทวนเที่ยงทานข้าวเสร็จออกไปดูกระเป๋าให้ครู ส่ง sms แล้วเดินหาร้านกระเป๋า ครูค่ะหนูยังทำโจทย์นี้ไม่สำเร็จ หนูปั่นป่วนทุกครั้งที่ต้องเดินห้าง เป็นอาหารอยู่ข้างในตนเองเจ้าค่ะ พอครูโทรมาพาใคร่ครวญเรื่องราวต่าง ๆ ให้แสดงความคิดเห็นทบทวนใจ ชี้ว่าครูดึงหนูไว้ เพราะกำลังหลงไป ตอนที่ถูกทักครั้งแรกไม่ทราบแต่พอตกเย็นครูเมตตาย้ำแล้วค่อยกระจ่าง เพราะเป็นการเอากิเลสข้างในมาดึงกันเลยพลาดท่า

                ประมาณบ่ายสามเตรียมตัวมาขึ้นเครื่อง แบตมือถืออ่อนจึงปิดไว้ ช่วงนี้เดินทางตลอดเจ้าค่ะ แต่ก็พยายามอดทนกับตนเอง นั่งเครื่องกลับได้พักกับตนเอง ได้หลับลึกจนเครื่องลงจอด แต่ร่างกายก็ยังมีอ่อนแรงค่ะ ไปวิ่งด้วยตั้งใจรักษาข้อวัตรเปิดโทรศัพท์เห็นครูโทรมา จัดแจงเอาผ้าใส่เครื่อง เตรียมทำดีท๊อกเพราะเมื่อเช้าไม่ได้ทำ เพราะเริ่มมีอาการตดเหม็น เหมือนมีของเสียอยู่ภายในมา ครูโทรมานำพาให้พิจารณาฝึกฝนการใช้ปัญญา โยนิโสมนสิการ หนูยังไม่เข้าใจถ่องแท้กับตนเองนักถึงกระบวนการ แต่พอครูพาทำก็ได้เห็นว่าไปปลดล็อคสภาพวะหลงไปกับบางสิ่งบางอย่างแบบไม่รู้ตัว ครูเล่าเรื่องต่าง ๆ ทำให้ใจหนูนึกย้อน ว่า ราคะเป็นสิ่งสุ่มเสี่ยงที่จะทำให้พลาดพลั้งเสียเวลา หากมีโทสะก็เจริญเมตตา หากโลภก็ใช้กรุณาพาเขาเสียสละ แต่ราคะมันยาก ต้องใช้ปัญญา ซึ่งหนูก็ยอมรับค่ะว่ามันยาก แต่ก็จะพยายาม

                วันนี้ร่างกายอ่อนแรงอยู่แต่ครูก็เมตตา วางสายแล้วก็ทำ ดีท๊อกรีเซทตนเอง อาบน้ำแล้วก็ทำเย็นเย็นค่อยมาเขียนบันทึก ให้คะแนนตนเองวันนี้เต็ม 10 ให้ 8 มีสติหลุดออกจากความเคลิ้มฝันได้ แต่ก็ต้องระวังดูไปเรื่อย ๆ เจ้าค่ะ แต่วันนี้ละเลยการประชุมก็ถือว่าศีลข้อ 2 และข้อ 4 ด่างพร้อย น้อมรับมาเรียนรู้กับตนเองเจ้าค่ะ