จุดเปลี่ยนแห่งพิพิธภัณฑ์ท้องถิ่นวัดคุ้งตะเภา
๑๗ สิงหาคม ๒๕๕๕ เกิดเหตุการณ์เล็ก ๆ ที่ยิ่งใหญ่ ปู่ย่าช่วยกันปลุกประวัติศาสตร์ ๒๕๐ ปี ให้ลุกขึ้นมาโลดแล่น ด้วยการพูดคุย สานใจเสวนา โดยกระบวนการมีส่วนร่วม นำมาซึ่งบทสรุปแห่งการก่อรูปพิพิธภัณฑ์ท้องถิ่นแห่งแรกของตำบลคุ้งตะเภา
ที่ผ่านมาวัดคุ้งตะเภาดำเนินการพิพิธภัณฑ์ท้องถิ่นโดยจัดแสดงแต่ของภายในวัด โดยขาดการมีส่วนร่วมจากชุมชน ทำให้เป็นเพียงกรุของเก่า ที่ถูกทอดทิ้ง
วันศุกร์ที่ผ่านมา จากจุดเริ่มต้น เจ้าอาวาสออกหาซื้อเกวียนสักเล่ม มาเข้าพิพิธภัณฑ์ของวัด พบสองคู่ชีวิตแห่งชุมชนบ้านน้ำพี้ แห่งบ่อเหล็กน้ำพี้ จิตใจงดงาม ถวายเกวียนโบราณ พร้อมกับโบราณวัตถุทำจากเหล็กน้ำพี้โบราณหลายชิ้น
การถวายของโบราณโดยคนต่างถิ่น นำมาซึ่งการตั้งคำถามของคนในชุมชน "พิพิธภัณฑ์ท้องถิ่นคืออะไร"
และนั่นคือจุดเปลี่ยนสำคัญของ "พิพิธภัณฑ์ท้องถิ่นวัดคุ้งตะเภา"
ด้วยการสานเสวนาอย่างตื่นรู้ ปลุกศักยภาพของชุมชนคุ้งตะเภาที่เคยหลับไหล ให้ความทรงจำเก่า ๆ และประวัติศาสตร์ชุมชนอายุ ๒๕๐ ปี กลับมาโลดเล่น สำแดงพลังแห่งอัตลักษณ์ท้องถิ่น นำมาซึ่งการรับรู้ และสำนึกร่วมในการสร้างสรรค์ ร่วมกันเสนอแนะ วางแผนพัฒนา เพื่อร่วมกันเป็นเจ้าของใน "แหล่งเรียนรู้ของชุมชน" โดยชุมชน และเพื่อชุมชน "คนคุ้งตะเภา"
จากนี้ "พิพิธภัณฑ์ท้องถิ่นวัดคุ้งตะเภา" จะไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป...
ความเห็น (3)
สวัสดีค่ะคุณท้ายอาสน์สงฆ์...
ขอบคุณค่ะ ที่นำสิ่งดีๆมาเล่าสู่กัน อ่านแล้วพลอยมีชีวิตชีวาไปด้วย เห็น พลังของคน ในการมีส่วนร่วม มีกระบวนการต่อเนื่อง หลังจากพบจุดเปลี่ยน และที่สำคัญ เป็นการเปลี่ยนที่เริ่มจากพลังของคนภายในชุมชนเองด้วยสิค่ะ... น่าชื่นชม..และการเสวนาด้วยการตื่นรู้ ทำให้เห็นบรรยากาศขณะพูดคุย
ดีจังเลยค่ะ...ทุกอย่างดูเหมือนจะมี timing ของมันเอง...สุกงอมได้ที่จะถึงจุดเปลี่ยนครั้งสำคัญ ที่มาจากคนต่างถิ่นเห็นคุณค่า เห็นความสำคัญ ทำให้ได้ข้อคิดหันมามองตนเอง...สุดท้ายสร้างเครือข่าย สร้างแนวร่วม มีเพื่อนที่จะดำเนินการต่อไป...เิริ่มต้นได้อย่างน่าชื่นชม :-))
เหตุการณ์ทำนองนี้คล้ายๆกับที่ปักษ์ใต้ในพื้นที่ ที่ทำงานอยู่ ...พิพิธภัณฑ์ท้องถิ่น เกิดจากการสะสมของมีค่า ที่ผู้มีจิตศรัทธา นำมาถวายวัด เจ้าอาวาสซึ่งเป็นผู้นำจิตวิญญานในชุมชน ศูนย์รวมของชุมชน ท่านก็ต้องเก็บไว้ ดูเหมือนกับว่าของเหล่านั้น ไม่ได้แสดงคุณค่าในตัวมากนัก นอกจากมีผู้เข้ามาช่วยเหลือ นำไปจัดแสดงให้เป็นระบบ....ส่วนความร่วมมือของชุมชน มีความพยายามที่จะเกิดขึ้น แต่ยังไม่เห็นความต่อเนื่องค่ะ ยิ่งสถานการณ์ในปักษ์ใต้ คุกรุ่นอย่างนี้ เกรงว่าถ้ารอจุดเปลี่ยน...จะเป็นอย่างอื่น :-((
รอดู และให้กำลังใจ "วัดคุ้งตะเภา" ก่อนแล้วกันนะค่ะ:-))
