จะมีสักกี่คนกันที่จริงใจกับเรา ทุกคนเมื่อเติบโตขึ้นก็แสวงหาคนที่จะมาเติมเต็มชีวิตเราให้เป็นชีวิตที่สมบูรณ์ ทุกๆ คนต่างมองไปข้างหน้าเพื่อไปไขว่คว้าอนาคตของตนที่สดใส หากแต่คนเหล่านั้นรู้บ้างหรือไม่ว่า มีใครหนึ่งคนคอยดูแลประคับประคองเราอยู่ไม่ห่าง คอยเฝ้ามองดูการเจริญเติบโตของเราอยู่ข้างหลังอย่างห่วงใย และเบื้องหลังของทุกๆ ความสำเร็จของเราที่สำเร็จได้นั้น ก็คือ คนที่อยู่ใกล้ตัวเรามากที่สุด ที่น้อยคนจะเหลียวหลังกลับไปมอง และคนๆ นั้นก็ไม่ใช่ใครที่ไหน คือ “แม่” ของเรานั้นเอง

       ในช่วงชีวิตหนึ่ง ของคนเรามีใครหลายคนผ่านเข้ามาในชีวิต เพียงแค่ผ่านเข้ามาแล้วก็ผ่านเราไป แต่บางสิ่งบางอย่างเข้ามาเพื่อ เติมเต็มชีวิตของเราก็เป็นไปได้อย่างที่รู้จักกันอยู่ว่า หลากหลายคนก็หลากหลายประเภท แต่จะมีสักกี่คนกันที่จริงใจกับเรา ทุกคนเมื่อเติบโตขึ้นก็แสวงหาคนที่จะมาเติมเต็มชีวิตเราให้เป็นชีวิตที่สมบูรณ์ ทุกๆ คนต่างมองไปข้างหน้าเพื่อไปไขว่คว้าอนาคตของตนที่สดใส หากแต่คนเหล่านั้นรู้บ้างหรือไม่ว่า มีใครหนึ่งคนคอยดูแลประคับประคองเราอยู่ไม่ห่าง คอยเฝ้ามองดูการเจริญเติบโตของเราอยู่ข้างหลังอย่างห่วงใย และเบื้องหลังของทุกๆ ความสำเร็จของเราที่สำเร็จได้นั้น ก็คือ คนที่อยู่ใกล้ตัวเรามากที่สุด ที่น้อยคนจะเหลียวหลังกลับไปมอง และคนๆ นั้นก็ไม่ใช่ใครที่ไหน คือ “แม่” ของเรานั้นเอง

       คำว่า "แม่" แม้จะเป็นคำสั้นๆ แต่ถ้าจะพูดถึงความหมายของคำว่า "แม่"  มีความหมายยิ่งใหญ่นัก ยากที่จะบรรยายได้หมด แม่คือทุกสิ่งทุกอย่างของข้าพเจ้า แม่คือ "ผู้ให้" ให้โดยไม่หวังสิ่งตอบแทน แม่คือ "ผู้สร้าง" สร้างให้เราเป็นคนที่สมบูรณ์ รู้จักผิด ถูก ชั่ว ดี

       แม่ต้องอุ้มท้องข้าพเจ้ามา 9 เดือน ไปไหนมาไหนก็ลำบาก ต้องระวังไม่ให้กระทบกระเทือน หาอาหารมาบำรุงตั้งแต่อยู่ในท้อง เพื่อให้ข้าพเจ้าเกิดมาแข็งแรงสมบูรณ์ กระทั่งคลอดมาแล้วก็ต้องดูแลตั้งแต่หัวจรดเท้า ไม่ให้เกิดอันตรายใดๆกับข้าพเจ้า ให้ความรักความอบอุ่น สอนให้รู้คุณค่าของเงินทุกบาททุกสตางค์ สั่งสอนให้ข้าพเจ้าเป็นคนดี คอยตักเตือนและให้อภัยในยามที่ข้าพเจ้าทำผิดและชี้แนวทางแก้ปัญหาให้เสมอ 

      ข้าพเจ้าภูมิใจมากที่ได้เกิดมาเป็นลูกของแม่และมีครอบครัวที่อบอุ่น เพราะนั่นคือก้าวแรกที่ส่องทางให้ข้าพเจ้าดำเนินชีวิตอย่างมีความสุขตลอดมา

อันรักใดไหนอื่นมีหมื่นแสน          ไม่เหมือนแม้นแม่รักสมัครหมาย
รักของแม่คงมั่นตราบวันตาย        หญิงหรือชายรักเจ้าเท่าดวงมาลย์
ตั้งแต่อยู่ในท้องแม่กรองกลั่น       เลือดแม่นั้นเลี้ยงหล่อก่อสังขาร
กว่าจะเป็นตัวตนต้องทนทาน       ครั้นถึงกาลคลอดเจ้าร้าวระบม
แม่เจ็บปวดเวียนว่ายชีวาสิ้น         หรือถวิลคิดใดให้ขื่นขม
หวังเพียงลูกปลอดภัยได้ชื่นชม    ก็สุขสมใจแม่อย่างแท้จริง
ตั้งแต่น้อยจนใหญ่ใครกันเล่า       ที่ป้อนข้าวป้อนน้ำทำทุกสิ่ง
จะหนักเบาเจ้าถ่ายไม่ประวิง        ไม่ทอดทิ้งกอดกกยามตกใจ
ขวัญเอ๋ยขวัญมาอยู่มาสู่เจ้า         แม่คอยเฝ้าชูช่วยยามป่วยไข้
ยามลูกนอนสายเปลแม่เห่ไกว      แม้นริ้นไรจะขบกัดแม่พัดหนี
แม่ยอมอดให้ลูกอิ่มก็ยิ้มชื่น         ทุกวันคืนหวังให้ลูกสุขศรี
พระคุณแม่ยิ่งกว่าฟ้าปฐพี            ชีวิตนี้เกิดมาควรแทนคุณ

http://www.dhammajak.net/board/viewtopic.php?t=4958